Demonic Laugh Novels & Stories

Ilang sandali pa maririnig na sa loob ng chamber niya ang pag dagundong at nakakakilabot niyang sigaw dahil sa sobrang galit. "Puuuutttaaaaangg Inaaaaa! Puutttaaang Innnnnaaaa nyo! Putaaaa!" Bang! Bang! Bang! Bang! Magkasunod na putok ng mga baril ang maririnig. Wala ng rason upang itago ang pagiging Lord Demon nya gayung ginalaw na nila ang kanyang pamilya.

Pumikit ang kanyang ginintuang mata at bumalik sa normal ang lahat. Habang nangyayari ang lahat ng iyon, si Quigley ay dumaranas ng matinding sakit ng ulo at ang kanyang mga mata ang namumula habang pawis na pawis siya, ‘Ang... Ang taong ito ay isang demonyo...! Ang kanyang nakakatakot na nakaka-pressure na aura lamang ay sapat na para mahirapan ang mga tao na makahinga ng maayos...!'

Lahat ay natatamaan at natutumba ng walang buhay. Sunod-sunod na bala ulit ang umulan sa buong paligid at hindi alintana ng mga ito kung masisira man ang mga pader sa basement na kinaroroonan nila. "Kill him! Lock the main door upstairs, huwag n'yong hahayaan na makalabas na buhay ang hayop na yan," sigaw muli ng demonyo na kalbo.

he growled, the pain mingling with the intoxicating rush of his own twisted desires. As he stood there, blood mingling with broken glass at his feet, his laughter transformed into something more sinister. It was a laugh that resonated with the madness that had taken root in his mind – a madness driven by the belief that he could rewrite their story, that he could bend fate to his will.

Gayunpaman, hindi tinakpan ni Fane ang kanyang mga tainga at tinitigan lamang ng nanlalaki ang mga mata sa may walong buntot na demonyong ahas. Pagkaraan ng ilang sandali, ang kaluluwa ng demonyong ahas na may walong buntot ay tuluyang napatay. Tumigil bigla ang mga dagundong nito habang nakatingin ang mga manonood, natulala. Sa ilalim ng mga tingin ng lahat, ang dambuhalang eight-tailed demonic snake ay bumagsak sa lupa.

"Mamatay ka na nga lang, nagmamaldita ka pa, ha?!" Tumawa ng pagak si Caroline sa halip na d*****g dahil sa sakit. "Mamatay akong masaya dahil hindi mapunta sa isang demonyo ang pinaghirapan ng aking mga magulang! "Sinusubukan mo talaga ako ha, ang akala mo ba ay hahayaan kong mabuhay ang kaibigan mo? Naawa pa ako sa iyo kaya pasasamahin ko siya sa iyo sa langit para rest in peace ka na!" mala-demonyong tumawa si Darwin habang nanlilisik ang mga matang nakatitig kay Caroline.

Wala na akong panahon tingnan kung sino yun. "Lava blades!" Biglang sigaw ni Sephira at biglang may pumalibot sa kanya na mga parang mga maliliit na patalim pero gawa sa mga lava at bumulusok yun patungo sa mga demons. "Eat shit demons!"