Demonic Laugh Novels & Stories

"HAHAHAHAHAHA! If only it has sounds, you will be satisfied by her screams! Right, Franchetti!? Right!? It feels so good, right!?" "DEMONYO KA! HAYOP KA, LIFE! HAYOP KA! HAYOP KA!" Pagwawala ko at akmang susugurin na siya kung hindi lang ako pinigilan nila Liore. Demonyo! Mas masahol pa siya sa demonyo!

Napaawang ako ng marinig ang malutong nitong tawa, this is my first time seeing him laugh loudly. Nakakahalina ang boses nito knowing na isa siyang mala demonyo pero attractive infairness. Nakatitig ako sa ganda ng pagtawa nito, gwapo na siya sa hitsura niyang hindi umiimik pero mas gwapo pa pala kapag nakatawa ng ganyan. Nawala ang pagka demonyo niya, parang anghel ang hitsura.

He chuckled and I rolled my eyes. "I'm calling you that because I think you got kicked out from heaven." "Yeah and became a devil? Is that it?" I sighed, "It's not even my question Fifth." Natawa itong muli, "Well baby, I'd go to hell and back for you if I were a devil. And maybe you're right, I'm a devil, I'm your devil." "Stop it alright. I'm not even talking about whatever's in hell, I'm just using a metaphor."

Mula sa sugat sa realidad na pumunit sa himpapawid, ang hukbo ng mga demonyo ay bumuhos na parang isang walang katapusang alon ng bangungot, ang kanilang mga atungal ay isang simponya ng pagkawasak na dumudurog sa natitirang pag-asa. Ang mga gusaling gawa sa buhay na kristal ay nabibitak at gumuho sa ilalim ng mga hampas ng mga dambuhalang "Siege Breakers"—mga demonyong may apat na braso na kasing-laki ng mga gusali, ang kanilang mga kamao ay parang mga martilyo na kayang magpayanig ng lupa. Ang mga daanang gawa sa liwanag ay naging mga ilog ng apoy habang ang mga "Hellhounds," mga asong may mga nagbabagang balahibo, ay hinahabol ang mga nagsisitakbuhang mamamayan, ang kanilang mga tahol ay

mahinang basa nito at napahawak sa kanyang mukha. Maging siya ay hindi magawang replayan si Lucif. Wala na rin kasi siyang maisip na paraan, sigurado siyang hindi nila mapipigilan ang demonyo. "WALA NA BANG IBIBILIS ITO?!" sigaw ni Devon at napahawak si Finn sa kanyang kinauupuan.

"Ipangako mo sa akin, Lucas. Walang ibang makakaalam nito maliban sa atin. Ayokong sa ibang tao malaman ni Damian ang lahat at lalong ayoko ng iharap ang magiging anak ko sa demonyo mong kapatid." Bagay nga silang dalawa. Parehas malamig at demonyo kung makatingin. ********* Nasa bar ako ngayon, nag-iisa. Lumalaklak ng beer. Ang mga alaala ni Elaris ay bumalik sa akin, ang mga mata niya ay nakatitig sa akin. Ang sakit, ang takot, ang galit. Hindi ko alam kung paano ko ba ito makakaya.

Lumabas sa pinagtataguan si Jackson nang makita ang ulo ni Demetrius at tinutok ang baril pagkatapos ay binitawan ang gatilyo. Dumagundong ang tunog ng baril sa kakahuyan na nagpalipad sa mga ibong naroon. Jackson’s smile faded and looked down to his heart. A hole was made there, gushing with blood— his own blood. Tumingin siya sa unahan at nakitang nakatutok pa ang baril ni Demetrius sa kan’ya. Terror and disbelief was written on his face. Nakikita niya ngayon ay isang demonyo!

Ang nag-iisang anak na lalaki ni Asmodeus ang demon of lust. Tumingin si Lorenzo sa mga taong sumasamba sa kanya at sinimulang bigkasin ang isang dasal. “Factum Verbum affixus spiritius domini lapidibus. Ergo parces omnium demonum.Matrisejus praccepti gelorum traquente.” As he raised a knife. “Lorenzo, please maawa ka. Huwag mo akong patayin,” pagmamakaawa ng babae. Tumingin sa kanyang mga mata si Lorenzo at ngumiti lamang ito.

Biglang bumagsak ang katahimikan sa buong silid. “Shit,” Daemon muttered under his breath.

wika ng ama ni Cleos. Sa gitna ng kanilang pag-uusap, ang sigaw at iyak na kanilang naririnig ay mas lumalakas. Nang kanilang tignan kung saan ito nagmumula, nakita nila ang mga tao na hinahabol ng isang mala-demonyong nilalang. Hindi sila makagalaw dahil sa takot. Ilang sandali pa, nabaling ang tingin ng mala-demonyong nilalang sa kanila. Sigurado na sila na ito na ang kanilang magiging katapusan.