Destined In Tagalog 소설 & 이야기

Iritado na niyang sagot. Umayos na rin ng tayo si Arsen at kapwa na silang nakatingin sa paglubog ng araw. "Sometimes, not all we see is true. And not all we hear is real." Natigilan siya sa sinabi nito. "Destiny is really a pain in the ass. Papahirapan ka muna bago mo makuha ang happy ending. Everyone deserves to be happy, including you. Bakit hindi mo subukan maging totoo sa nararamdaman mo. Stop, hiding from the past. The way you said it, the way you describe them. I can feel your hatred, jealousy, and regret. Open your eyes, bro. Then, after that, open your heart again. That's the only way to your happiness."

Kahit magpanggap na lamang ay wala. "MISSION FAILED", lumitaw ang mga katagang iyon sa kisame sa kulay pulang ilaw. At iyon ang huling bagay sa kanilang buhay na nakita nilang lahat bago gumuho ang buong silid, at nahulog sila sa kanilang kamatayan...

I was smiling then. Just a smile and the rain is gone Can hardly believe it (yeah) There's an angel standing next to me Reaching for my heart Just a smile and there's no way back Can hardly believe it (yeah) But there's an angel calling me Reaching for my heart Napamulat ako ng mata ng nagstop ang bus. Hindi ko tinanggal ang head set sa tenga ko at patuloy parin na pinapakinggan ito habang pababa ako ng bus.

she explained. "T-tuaze?" "Yes, Miss. We're in Cebu." Kaya pala familiar sa akin ang lugar dahil nasa Cebu lang ako, marahil nga malapit ito sa lupain ng De Marquez. Tuaze? So all this time, me and my mom are using my father's surname after all the years? "You need to eat, Miss. Sa amin magagalit si Sir kapag hindi ka pa kumain," sinabi niya pero umiling lang ulit ako.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

"Hindi ah! Ni hindi ko nga alam ang pangalan ng isang 'yun, eh." "Kapag nagkita pa kayo ng isang 'yun sa ikatlong pagkakataon, maniniwala na talaga ako sa destiny. Yieee!" Hindi ko talaga maintindihan kung papaanong napakabilis para sa ibang tao na magbigay ng malisya. Tsaka anong destiny? Hindi ba pwedeng coincidence lang kasi nasa iisang lugar kami? Ay, ewan!

Chapter 3 Pasado alas-dos na ng madaling araw nang makarating kami sa destinasyon. Giniginaw na rin ako dahil sa malayong byahe at wala pa akong dala-dalang jacket. "Ma'am, welcome to Punto Sierra. Sigurado 'hong magugustuhan niyo rito, ma'am. Mababait ang mga tao rito at madali mong mahihingan ng tulong."

sagot nito habang palinga-linga. Ganun din ang ama na halatang hindi mapakali. Nang sigurado na ang mga ito na ligtas na sila makalabas ay mabilis silang lumisan sa lugar. Napapailing na lamang s'ya dahil ang alam n'ya ay malaya na s'ya kaya tila hindi s'ya natutuwa na kailangan pa rin n'ya magtago at hindi malayang makakagalaw gayung nasa labas na s'ya.

you have a job tomorrow, do you want tobe fired? "ba-bakit ba lage monalang sinasabe yan Mr.montaire mukang bang gusto kung ma fired sa trabaho. Atsyaka mag tagalog ka nga nandito ka sa pilipinas kaya mag tagalog ka para mas lalo kitang maintindihan para hindi nako mahirapan kaka translate sa utak ko alam mo bayun. "sumakay kana sa kotse ko ihahatid nakita sa bahay mo.

Tumango lang siya bilang sagot. . . . SCRIPTINGYOURDESTINY