Novel & Cerita Destined In Tagalog

tanong ko. "Oo. Para sa akin na mahihina na ang tuhod ay malayo iyon. Sasakay ng jeep, tapos traysikel bago makarating sa bahay ko," masayang sagot niya sa akin. "Saan po ang bahay ninyo? Para maihatid po kita kung wala kang kasama ngayon." Alok ko sa kanya. "Sa baryo ng Candelaria, doon sa Casa Guadalupe."

Kabanata 26 Christening Humigpit ang hawak ko sa kamay ni Peter nang makalapag ang eroplanong sinasakyan namin sa NAIA terminal3. Its been a year mula nang lisanin ko ang lugar na ito. Halos isumpa ko ang dahilan ng pag-alis ko at hanggang ngayon ay minumulto pa rin ako ng kahapon. "Everything will be okay.." Peter whispered softly at me.

Knowing Alicia, natitiyak niyang susunod ito sa probinsyang pupuntahan nila ni Ortega kung magkaroon ng pagkakataon. Napagkasunduan nila ni Ortega na ang kanyang itim na MUX ang gagamitin patungong probinsya. Nasabi na rin niya kay Samuel ang kanilang lakad. At dahil medyo madilim ang kalangitan, maaga siyang umalis dahil susunduin pa niya si Ortega. Kung hindi ma-trapik sa daan, makakarating siya sa siyudad sa loob ng isang oras. Malayo rin kasi ang Guadalupe from Carmen. Then they will go south, to the town of Oslob. In his estimates, they'll be at the celebrant's dwelling before dinner.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Here’s the accurate Tagalog translation of your passage: "Ikinararangal at ikinagagalak kong makilala kayo, Ginang Margaret Ascott. Ako po si Kate, at isa ako sa inyong magiging kasambahay sa loob ng isang buwan." magalang niyang pagpapakilala. Malambing na ngumiti si Ginang Ascott sa kanya.

Kaia's POV Umuulan. Hindi naman gano'n kalakas, pero sapat na para lumabo ang kalsada at 'yong windshield ng sasakyan. Galing kami sa isang exclusive event--isa sa mga sosyal na gabing palaging dinadaluhan ng parents ko. Nasa likod ako, nakahilig ang ulo sa kandungan ni Mommy. Sa bawat dampi ng kamay niya sa buhok at likod ko, unti-unti akong dinadapuan ng antok.

Sumandal ito sa likod ng kanyang inuupuan. "Napagtanto kong isa kang tao kaya minabuti kong dalhin ka rito dahil ito lamang ang alam kong ligtas na lugar para sa'yo. At kung hindi kita madadala rito sa lalong madaling panahon ay mawawala na ang nakabalot na amoy sa iyong katawan na naiwan sa'yo ng isang Fecanes at paniguradong kinabukasan, may balitang makakarating sa akin na may isang taong nilapa at pinagpyestahan ng mga bampira."

Hindi ako binanggaan ng kotse kundi binigyan niya lang ako ng payong at umalis na. No one here can save me. I decided to go back to our house at BAHALA NA kung ano ang sunod na mangyayari kinabukasan. ////////

At ang mga sumunod niyang sinabi ay talagang malayo sa inaasahan ko. “Sino ka ba sa tingin mo, ha? Guwapo ka, pero hindi kita type! Kaya lang naman kita nagustuhan ay dahil mapupunta na sa `yo ang Zenith in the near future. That was the only thing na naging asset at pang-akit mo sa akin. But you will never be my type, ever!”

Leaving me with my racing heartbeats as I watched his back disappeared from my sight. Damn you, Agustine. Ni hindi pa ako nakaka-isang oras dito!