Disappearing Novels & Stories

Hinila siya palabas. Pagkasara ng pinto… Tahimik ang buong conference room. Walang gustong magsalita. Walang gustong gumalaw. “Meeting dismissed.” Sabi ni Adrian. At isa-isang umalis ang lahat. Naiwan si Eli. At si Adrian. Tahimik. Mabigat. Dahan-dahang lumapit si Adrian. Hindi nagmamadali. Pero siguradong hakbang.

Tuloy rin ang pag-ibig. Oo, naroon rin si Daphnie sa US, pero pilit ko siyang iniiwasan. Ayokong masira ang tiwala ni Faith. Ayokong masira ang pangako ko sa kanya. Hanggang isang araw… Bigla siyang nawala. Walang paalam. Walang dahilan. Hindi na siya nagre-reply. Wala na siya sa Messenger. Sa I*******m. Sa kahit anong social media. Lahat ng account niya deactivated.

"Pero Zenice... B-Baka may inasikaso lang na trabaho si Viah. Alam mo naman yun kapag---" "Alam natin pareho Tobi na hindi yun basta basta umaalis nang hindi nagpapaalam sa kahit sino sainyo. Lalo na sayo. Kahit nauuna minsan ang pag-alis niya kesa sa pagpapaalam, tatawag pa rin yun after a few hours. Hindi aabutin ng magdamag. Diba kahapon ka pa walang balita sakanya??" she said. Mas lalo tuloy akong nag-alala sa babaeng yun.

By just thinking what would gonna happen later tonight pains me, it's like my heart has been being squeezed inside my chest that I could barely breath. I let my tears escape uncontrollably. Kanina pa nila gustong kumawala pero ngayon na mag isa na ako at wala nang nakakakita ay sige hahayaan ko na muna silang kumawala. Hahayaan ko na muna silang makatakas total bihira ko din naman sila pinapakawalan kaya sige go, para sa ekonomiya...tangnang yan.

Maxine POV It's been a year, akala ko wala nang magbabago pa,, akala ko patuloy pa rin na mag aaway sina tita Wendy at Mommy, akala ko wala nang katapusan ang pag aaway nila dahil sa napaka walang kwentang bagay. Well para sa akin lang yun ah, si Daddy kasi ang reason ng pag aaway nila, ang dahilan kong bakit nasira ang friendship nila..

Instructions naman ni Señorita Marisa saamin na agad naman naming ginawa. Itinaas na ni Kuya Kali ang kanyang Held na may itsurang payong at... "Disappear" Saad naman ni Kuya Kali, bigla namang lumipad si Fuchsia at bumulusok sa nakataas na Payong ni Kuya Kali, una ay natakot ako ngunit nabilib nalang ako ng biglang parang may portal na bumukas, kaya naman agad ko ding itinaas ang aking pamay-pay..

Habang tumatagal, mas nabo boring na ako at nawawalan ng interes na makipag usap pa sa kanya. The thought that I might be missed, that I might be sought after, crossed my mind. The possibility that my absence might be noticed, that my disappearance might trigger a search—it was a faint glimmer of hope in the overwhelming darkness. But the hope was fragile, easily extinguished. The reality was that I was alone, isolated, forgotten.