Disappointments Quotes Novels & Stories

It's better to keep on disappointing them so they won't expect anything from me, it's better to be crazy as fuck rather than being nice and then when you did something they would tell how disappointed they are from me. Ayoko lang na tumaas ang expectations nila sa akin hanggang sa magkamali ako at maging disappointment ako bigla. Natatakot akong magkaroon ng pakinabang at pag wala na yung pakinabang ko mawala rin ang lahat sa paligid ko.

Hindi ko na napigilan ang luha ko na nagraragasang tumulo pababa sa mukha ko. 'I am so disappointed. I am so disappointed. I am so disappointed.' Parang sirang plaka na bumabalik sa pag-iisip ko ang sinabi sa akin ni Daddy. Hindi ko na alintana ang ginagawa niya sa akin dahil namanhid na ang katawan ko at ang emosyon ko sa mga sinasabi niya. One word is enough for me to feel like this. To feel this shit. To feel like I am useless. That my existence is a fucking useless.

Napatigil naman ako dahil sa tanong niyang iyon. “I think takot ako sa disappointments. Ang sabi kasi nila na once nakagawa ka ng mali, buong buhay mong pagbabayaran ang kasalanan na nagawa mo.” Napaupo naman siya ng maayos sabay napahawak sa kamay ko dahilan upang magulat ako.

Ngumiti ako ng pilit. “I am sorry if I didn’t meet your expectations. Pasensya kana kung hindi ako kasing galing nina ate at kuya,” naluluhang saad ko. Masakit pala kapag harap-harapang sinasabi sayo ang mga salitang iyon. Disappointment. Gan’yan namn lagi ang tingin niya sa akin. “H’wag mo akong dramahan Rebecca. This is for your own good. You are still nothing, that’s why you need to work hard.”

At sa pagtitig niyang ‘yon, parang lahat ng naramdaman niya noon—lahat ng tiwala, lahat ng pagmamahal—unti-unting namatay. Napangiti siya. Mapait. Masakit. “You’re the real disappointment,” sagot niya, malamig. “Masyado akong naging mabait noon. I let you step on me because I thought... maybe, just maybe, you’d be worth it.”

“Siguro darating talaga yung moment na biglang magigising ka sa katotohanan. At minsan, sobrang sakit n’on. Doon mo maiintindihan na walang fairy tale sa totoong buhay. Ang meron lang ay realidad at ang mga desisyon natin.” Inayos niya ang suot at pilit na huminga nang malalim. “Minsan, yung mga desisyon na ‘yon ang nagtutulak sa atin sa mga sitwasyong ayaw naman talaga natin. Wala tayong choice kundi magpatuloy, one day at a time, at matutong huwag basta magtiwala.” Sandali siyang tumigil. “At hindi ka naman sumobra magsalita, Ivy. Totoo… may mga taong sobrang nagbigay sa akin ng disappointment.” Nagkrus ng mga braso si Ivy at ngumiti nang may biro.

Disappointment is the result of expectation. Don't expect much from people, they might break your heart. Protect your heart from pain that they might cause you. Expecting less is the best you can do or rather, do not expect at all. We all experienced unequal treatment, and that's fine. Life is unfair to all, anyway. We couldn't please anyone to treat us with kindness like how we are to them. "Ma, nandito na kami," sigaw ni Ricci mula sa sala ng kanilang bahay.

tila maamong tupa na sabi nito na nanatiling nakatungo. "Sorry? Sa tingin mo ba gan'on-ganon na lang 'yon? Paano kung hindi pala ako pumunta roon? Kung hindi ko sila inabutan, sa tingin mo ba walang ibang mangyayari? Just tell me if you don't want to do that job. Pwede kong ibigay sa iba! For the first time you disappointed me! Ang taas pa naman ng expectations ko sa 'yo. Ikaw ang inilagay ko sa mataas na posisyon bilang pinagkakatiwalaan kong tao kaya sa 'yo ko ibinigay ang trabahong 'yan, pero una pa lang pumalpak ka na kaagad? Do you really want to cut your head?"

I sighed. "Hindi ako inaantok.. May naiisip ako." sabi ko. "Ano na naman?" aniya sa matabang na boses. "May nabasa akong quotes kay pareng g****e. At sa tingin ko bagay iyon sa'yo?" saad ko. Tumango siya. "Then, share it with me." aniya na agad kong sinunod. "Lahat ba ng Single, malungkot na? Bakit lahat ba ng taken masaya?

Mukhang apektado pa rin talaga siya sa pagtanggi ko sa kaniya kanina. Pareho kaming humiga sa kama. Nanatili naman itong tahimik na tila ba pasan talaga niya ang mundo. "Are you disappointed?" basag ko sa katahimikan na namamayani sa aming dalawa. Umupo ako para makita ko ang mukha niya. "No," simpleng sagot nito saka pa siya marahas na bumuntong hininga. "Then why are you acting as if you're carrying the world?"