Disappointments Quotes Novels & Stories

“I don’t want to disappoint my mom” Napangisi siya. Isang mapait na ngisi. “Tama. Same.” Napatingin ako sa kaniya. “What do you mean?” “Akala mo ba gusto ko ‘to?” tumawa siya pero walang halong saya. “Nasa sitwasyon lang din ako kung saan hindi ko kayang i-disappoint si papa. Ayokong makita siyang mabigo. At kung ang kapalit nun ay isang kasal na ayoko, eh di sige. Ganun din naman pala tayo—pareho tayong nakatali sa expectations ng ibang tao.”

She didn't respond, but Mark could see the anger and hurt slowly giving way to a mix of sadness and disappointment. "I-i felt like I'm lost. I don't know myself anymore." He admitted, then looked around the campsite, wondering what tomorrow might bring them. The potential dangers and uncertainty of their situation is indefinite at walang makapagsasabi kung makakaalis pa ba sila o habangbuhay na silang mananatili sa islang ito. If that happens, Mark Anthonio is already a history. Ngayon pa nga lang, hindi na niya kilala ang sarili. Paano pa kaya kung magtatagal pa sila dito ng ilang linggo... buwan... taon?

"You've disappointed me." Sa tingin ni Yazzy, naniniwala na si Marco sa kanya. "You know who I am. Hindi ako nagsasalita ng masama kapag nakatalikod ang iba. Kung hindi totoo, bakit ko pa sasabihin?"

Umiling iling ito. “I’m so dissapointed.” Dugtong pa nito tsaka kasama ang ilang kasamahan nitong interpreter, na lumabas nang meeting room. Natahimik naman ang silid nang makalabas ito na s’ya namang ikina hilot ko nang sintido, I’m getting pissed right now!

“Rest assured, we’re handling it.” Habang tumatagal, lalo siyang namumutla. “I won’t let you down.” Pagkababa ng tawag, mariin niyang hinaplos ang mukha niya. Halos bakas na bakas ang pagod at frustration sa ekspresyon niya. “This is a disaster,” mahina niyang sabi. “Absolute disaster.” Mabigat siyang huminga. “It’s destroying our family’s reputation.”

kunyari pang dismayadong sabi ni Jenicka. Napakagaling niyang umarte. Kapani-paniwala nga naman kaya hindi malayong maniwala sa kaniya si Kevyn. Bumaling naman ako kay Kevyn. Ngayon hindi na niya kailangan pang sabihin sa akin, dahil kita ko ang pagdududa sa mga mata niya. Parang dinurog ang puso ko roon at siya mismo ang gumawa. "Mara, I'm disappointed!"

I want to give my all love to them, no matter what happens. Don't let disappointment become the central theme of your life! Quit mourning over something you can't change. "Wala naman." Ani ko at medyo itinikom ang bibig. "Ano nga? Kanina ka pa tahimik pagdating mo. May nangyari ba sa inyo ni Calvin?" Nag-aalalang tanong niya. Sumandal ako sa balikat niya at hinigpitan pa mas lalo ang pagkakahawak sa kanyang kamay.

This place becomes alive because of their hopes and smiles "Disappointed ako dahil nandito padin tayo"I said as I looked every person passing by "Matapos yun, wala namang nangyari. We're still here. Nandito padin tayo sa lugar na toh. Nothing changed.."napayuko ako at unti unting kinakain ng takot, frustration at galit sa sarili "Walang nagbago. Kailangan parin nating pumatay. Kailangan paring may mamatay bago maging malaya"

Ma, "Hindi kita na isip ma. Iniisip ko lang sarili ko, all those time nag hirap ka para pag-aralin ako pero ganon pa ang ginawa ko, sobrang nag sisi ako ma," mas hinigpitan ko pa ang pagyakap kay mama. Disappointed ako sa sarili ko, sa mga ginawa ko at pakiramdam ko lahat nang tao y disappointed din sakin. I hate it. Ayaw ko may na didisappoint sakin pero ako mismo ang gumagawa nang mga bagay na ika-didisappoint nila sakin.

huling sinabi n'ya. Ayaw n'ya muna mag-commit dahil kailangan n'ya pag-isipan ito ng maigi. Isa pa, wala sa loob n'ya ang naturang issue dahil nagkakalat ngayon ang nilalaman ng kanyang puso at isipan. "I am a bit disappointed! Akala ko pa naman you can save the business," hirit ng Don nang sila na lamang ang naiwan.