Disobeys Novels & Stories

galit na saad naman ni Gertrude. Yes. Nandito ang mga kaibigan ko. Si HJ na lang ang hindi pa dumating. "Hindi ito katulad sa organization na kinabibilangan natin. Iba ang rules nila dito. Hangga't kasapi ka sa organization nila. Hawak ka nila habang buhay sa leeg. Kahit pamilya mo, hindi nila palalampasin!" diin na saad ko naman.

Napalunok ako, ramdam ang panlalamig ng aking mga kamay. Agad na dumaan sa isip ko ang kanyang mga Rules. Isa roon ang malinaw na sitwasyon na ito: Obey me, and you’ll be free. Kung lalaban ako, tiyak may kaparusahan. “Sino po ba nagsabi na maghahanap tayo ng iba pa? Dito na lang tayo, total nandito na tayo… at libre mo naman, hindi ba Ma’am?” sagot ko, pilit na pinatatag ang boses kahit nanginginig ang loob ko.

Ang isa naman, sinubukan siyang sunggaban, pero hinatak niya ito papalapit at binigyan ng headbutt. Click. Napahinto siya, isang baril, tuwid na nakatutok sa kanya. “Move and you die,” malamig na sabi ng lalaki. Bahagyang natawa si Amariz. “Then why am I still breathing?”

"H-hindi ba p-pwede mag-usap na malayo k-ka sa'kin? T-this is uncomfortable." "I hate people who disobey me, the people who pretend to be nice, people who dictate what I should or should not do, and lastly, those people who judge me even before knowing me," he replied instead. "And I can't believe that lahat ng iyon ay na sa'yo. Why are you disobeying me? Why do you pretend to be nice? Why are you dictating the things I should and I shouldn't do? And why the fuck do you judge me like you already knew who I really am?"

I was vibing with the music when my friend, Shobe interrupted me. "Seriously, Mayi! That’s enough! Umuwi na tayo!” mataas ang boses niyang sabi upang magkarinigan kami. "I’m having fun, Shobe! Later na!” pasigaw na sabi ko at halos sumabay siya sa pagtalon ko nang hawakan ko ang kamay niya habang tumatalon na ikinatawa ko. "You really hate to obey someone huh? Your dad will be mad at you for getting home late!" she yelled as if that would stop me from having fun.

Huminga siya ng malalim. “Napapaisip lang kasi ako, bakit hindi maingat ang mga tao. That’s basic. Pagdating sa trabaho na may mataas ng risks and hazards, people should always be careful, they must follow a one simple rule. But that man, dahil sa bisyo niya, madadamay pa ang ibang inosenteng tao, just because of one careless man.”

tugon ko saka magpapatuloy na sana muli sa paglalakad pero bigla niya na lamang hinila ang kamay ko. Diretso siyang tumingin sa mga mata ko —iyong tingin na para bang nagsasabing papatayin niya ako kapag hindi ako sumunod sa gusto niya. “I don’t like it when someone disobeys me.” Pansamantala akong na-estatwa sa kinatatayuan ko. Sobrang nakakatakot ang pagkakatitig niya sa akin. “O-Okay. Tatayo na ako sa tabi ng teddy bear na iyon.”

sabi ko pa. He, then, smirked at me. "Why? Are you planning on doing the breach? On which part?" he said in a very sexy and seductive tone. Napalunok na naman ako habang nakatitig sa nang-aakit niyang mga mata. "Do you want to try and start to disobey the rules? You are free to do it habang hindi ka pa nakakapirma. So, which one should you want to disobey? The part which you may kiss me or the part which you can love me?"