Distancing Quotes Novels & Stories

"Buds.. you're not being pushy. I'm.." Hindi ko masabi ang gusto kong sabihin. Wala akong maapuhap na salita na pwede kong idugtong. I take a sip again. Calming myself. "If you want some space, I'll give you your space. I won't bother you." Kumunot noo. Ayoko sa sinasabi niya. "You're avoiding me simula kanina, alam ko. I just realized na maybe I have to distance myself from yo--"

Bahagya nitong inangat ang dalawang kilay habang binukas-sara ko naman ang mga mata ko. Siguro’y ilang segundo rin ang lumipas bago siya napilitang magsalita imbes na daanin ako sa nonverbal cues na obviously ay ‘di ko makuha. "How can we effectively collaborate if you're seated so distant?" Nasa magkabilang dulo kasi kami ng lamesa, marahil ay nasa sampung upuan ang pagitan. “Wala po bang ibang darating?” Masyado kasing malaki ang kwartong ito para sa dalawang tao. Kaya sinadya kong magbigay ng distansya sa pagitan namin.

It was like the wind cleansed her soul and helped her clear her mind. Sa mga nagdaang araw ay hindi naging maganda ang kaniyang sitwasyon. Bihirang umuwi si Clinton kaya napagpasiyahan niyang lumipat muna ng silid upang mapanatag kahit sandali ang kaniyang utak. At sa tuwing uuwi naman ito ay siya na mismo ang dumidistansiya sa kaniyang sarili. Distancing herself doesn't mean she was slowly ending the relationship between them. Distancing ourselves from the things that trouble us is also a great way to let us understand and solve things better. Minsan distansiya talaga ang maaaring maging sagot sa mga problema natin.

Tinulak niya ako sa pool! "Learn how to distance yourself." Yun lang ang sinabi niya at iniwan na ako.

Pabiro niyang inagaw ang strawberry mula sa aking kamay at tinatakan ang kanyang mga salita ng isang halik na literal na nagpatigil sa aking paghinga. “Well, Mr. Confident, bagay sa’yo ang pagiging mayabang mo,” sabi ko, ang boses ko’y may pabirong himig. Pagkaraan ng isang sandali ng komportableng katahimikan, idinagdag ko, “Sa trabaho, panatilihin natin ang distansya. Magkahiwalay na pagdating, tanghalian… Kailangan nating mag-ingat.”

“Kasi dito, kahit gaano ka kalayo sa city, kitang-kita mo pa rin lahat. Pero hindi mo na ramdam ‘yung ingay. Parang… you can watch everything from a distance, pero hindi mo kailangang sumali sa gulo.” Napangiti si Veronica. “Para kang nagfi-philosophy sa kalagitnaan ng gabi.” Tumawa si Eros. “Sorry, napasarap lang. Pero totoo, e. Minsan, ‘yun ‘yung kailangan natin—‘yung distance para mas ma-appreciate natin lahat.” Tahimik lang siya, pero may kurot sa puso niya. Totoo ‘yung sinabi ni Eros. Minsan, kailangan mo lang talagang lumayo para makita mo kung saan ka na talaga.

nakaluluha, halos boses ko’y humihingal. Hindi siya lumapit kaagad. Tahimik lang, pinagmamasdan ako. Ang distansya—hindi lang physical. Ang distansya sa pagitan namin ay punong-puno ng hindi sinasabi, ng mga gabing nagdaan, ng mga luha, ng mga yakap na hindi nangyari.