Detachment Quotes Novels & Stories

Parang sakit sa utak ko; ayaw mawala! "You know, life is better without attachments. So, please lang! Please lang talaga Kid Gabriel Alcantara. Huwag na huwag ka nang lalapit sa akin. Nag-resign na rin ako sa trabaho't 'wag mo nang guluhin ang buhay ko."

Lumapit siya hanggang halos wala nang space sa pagitan namin. “My entire life,” mababa niyang sabi, “I survived because I knew how to detach.” His forehead almost touched mine. “Then you happened.” Nanghina ang tuhod ko. “And now?” bulong ko. His eyes darkened. “Now silence feels unbearable if you’re not inside it with me.” God. Hindi na ito simpleng obsession. Hindi na ito tungkol sa possession. Mas malala na. We had become emotional evidence of each other’s survival.

bulong niya. “Mahal kita.” Huminga siya nang malalim, parang may matagal nang kinikimkim na emosyon na ngayon lamang niya pinayagang lumabas. “Akala ko hindi ko dapat maramdaman ito,” amin niya. “Akala ko kailangan kong manatiling detached. Mas madaling lumaban kapag wala kang inaalalang uuwian.” “Mas madali sigurong mamatay,” mabilis na sagot ni Samantha.

I choked out as I called her. "There are moments when it makes sense to step back. We never want people to feel valuable without us. However, we want them to relax and think about their situation. It should not be required that we do not have them in our thoughts. Every once in a while, we all require some time to disconnect from everything that's around us. Given that we are so focused on making someone else content, we sometimes fail to see that we do not love ourselves enough to satisfy ourselves," she stop for a moment looking at the ceiling to think. Nang parang may naisip na siya, tumingin siya ulit sa akin through screen, na parang nagpapahanda sa lahat ng bibigkasin niya pang salita.

May mga karatula roon tungkol sa buhay—samantalang sa kabilang banda naman ay may bamboo installation, dalawang swing na may mga quotes naman tungkol sa pag-ibig. 'Hindi ka na mag-iisa, kasama mo na ako.' "Ang pag-ibig na takot mawalan ay nagiging tanikala; ang pag-ibig na marunong magtiwala ay nagiging daan," sabay naming bigkas ni Nathaniel. Napatingin ako sa kaniya. Siya naman ay nakatitig pa rin sa quote, seryoso ang mukha, parang may sariling iniisip. Maya-maya, bumaling ang tingin niya sa akin.

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

Pero sinisiksik ko pa rin sa utak ko na hindi 'yon magagawa ni Adrian sa akin kapag nasa tamang pag-iisip siya! Umiiyak lang ako dahil sobrang sakit lahat na nangyayari sa amin. Akala ko magiging okay kami dito! Mahigit isang linggo na kami dito tapos isang linggo rin ang dinadanas kong sakit! I just want to give up pero hindi pwedi! Kaylangan ko lumaban dahil ayaw ko bitawan ang pamilya namin agad. I don't want detachment again! Nahihirapan ako huminga pero tinutulungan ko ang sarili ko.