Novel & Cerita Distress In Tagalog

ANG UNANG BUMUNGAD SA 'KIN AY ANG SUPOT NG DUGO! Muli kong isinirado ang pinto saka pinakalma ang sarili. Bakit ko ba nakakalimutan na nasa ibang mundo ako?! I hate myself! Hindi naman puro dugo ang nasa ref, may prutas, karne, wine at bread din kaso bubulaga talaga iyong dugo. Anong klaseng dugo kaya iyon? Naiimagine ko tuloy iyong isang scene ng bampira na ginigilitan sa leeg ang tao na parang baboy.

Chapter 36 "Akala ko mababaliw na ako, actually I did..I fell into depression akala ko malala na ang depression ko when I lost Angel but.." Max stared at her his eyes were shaking in despair..and gloom at pakiramdam niya ay naninikip ang dibdib niya she can feel it,his pain.

Tumikhim ako at uminom ng wine. "You don't belive me couz Dela Veja thinks that I'm lying lalong lalo na ng inakasuhan niyo ako ang nagkidnap sayo at ang pamilya ko.." madiin kong sambit at malamig ang tingin ko sakanilang dalawa. I'm f-cking stress because I lost my babies noong nag file sila ng kaso laban saakin. Umuwi sa Pilipinas ang Daddy at Mommy ko to fix it dahil ko na kayang litisan ang sarili ko dahil miserable na ako.

“Pwede naman diba? Kasi nagbanta siya noon sa 'tin.” Inabot ang mukha ko lumapit ako para hindi siya mahirapan haplusin. “Relax, love. In-stress mo lang ang sarili sa kakaisip.” Sumimangot ako. Hindi naman masama ang aking sinabi kasi wala naman yata siyang kaaway. Malalim akong bumuntong hininga at tumango. Sang-ayon sa sinabi niya.

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?

Tila isang paslit na umiiyak. “Oh dear, what's wrong with you? Sigurado ka bang walang masamang ginagawa sa’yo si Jago? Bukas na bukas ay pupunta ako sa pamilyang El Gueco para humingi ng paliwanag.” upo na ng Ginang sa kanyang kama, mahigpit na siyang niyakap. “Hindi porket mahal mo siya ay hahayaan mo ng ma-bully ka ah!”

She stared at me. "please always be happy shan hmmm?" tumango ako. Dumukwang siya mula sa lamesa at pinunasan ang luha sa pisngi ko. Napapikit ako ng maramdaman kong marahan niya akong hinaplos mula roon.

Baka ay nasa mali siyang katawan? “Hayaan mo na, Francis. I don't know what's with you—taking that girl from nowhere to here. Wala naman iyang ibinigay sa 'yo kung hindi sakit ng ulo, e!” sabat ng isang ginang. Hindi gusto ni Ana ang pananalita nit samantalang natutuwa si Mary Joy sa ginang. “You don't even know when will that freak Nastya come out and torture us all again! Paano kung mapeste ulit tayo ng baliw na 'yan oras na ma-'stress' siya? Damn, that dirty girl even know what's the word 'stress', hmn? Akala ko'y lahat ng nasa putikan na nakatira, hindi maarte at mapagsumikap! Stress, my ass!”

"Face your fears. Alam ko na natatakot ka, pero nandyan si Rey Mart. Alam ko na handa ka niyang protektahan." Yumuko ito. "Hindi ganun kadali ang lahat, Sheena. Sobrang trauma ang ibinigay ng Pilipinas sa akin. Kaya nahihirapan akong bumalik sa kung saan ako nagmula." "I know. Alam ko ang pinagdaanan mo. "Alam ko ang lahat ng Pinagdaanan nito sa Pilipinas noon. Sobrang traumalize naman talaga. Nagkwento kasi ito sa akin, at sa bawat bigkas ng salita nito ay may kaakibat na sakit."

Delos Reyes. "MR.DELOS REYES!" malakas at mariing sigaw nito. “Bahala ka sa buhay mong malisyosong kalbo ka! Tignan natin kung sino ang magiging kawawa ‘pag iyan nagising ng galit dahil sa pinaggagawa mo. Buti iyan sa ‘yo! Pagdusahan mo.” Sa loob-loob ni Leigh na ilang beses ng napapairap dahil sa labis na pagkainis.