Distress Tagalog Novels & Stories

komento pa nito na tila ang sinasabihan ay ang sarili. Nakangising umupo ang dalaga sa katabing upuan ni Lorelei at saka ito nagdesisyon na kausapin na. "What's your problem? Come on. You can always rely on me, Lor. Nandito lang ako at ang barkada para sa 'yo," pangungumbinsi na ni Mary kay Lorelei na sabihin ang problema nito.

] [Miles: Ano ang Destierro? [Evelyn: Ang destierro ay walang katumbas na pagkakakulong. Ito lamang ay pagbabawal sa isang tao na pumunta o lumapit sa lugar ng biktima. The penalty requires the concubine to live at least 25 kilometers away from the residence of the offended spouse. Pareho ito sa tinatawag nating restraining order.] [Miles: Napaka-unfair. Dapat si Angel Marquez ay makulong din!]

MALIYAH POV Palaisipan para sa akin kung sino at kong taga saan ako, ayon kay Nanay Pising na siyang kumukop sa akin natagpuan niya akong walang malay sa gilid ng bangin malapit sa ilog. Wala akong malay, at duguan ako. Hindi ko rin maalala kung sino ako. Gayunpaman nagpapasalamat ako, dahil buhay ako at sigurado ako, hinahanap na ako ng pamilya ko. Pero ilang taon na rin akong naririto sa barrio paz sa Calapan. Kinupkop ako nila Tatay Efren at Nanay Pising, meron silang anak si Oscar, pero naka destino sa iba't ibang lugar sa bansa dahil isa itong personal bodyguard ng isang mayaman na negosyante. Bihira daw itong umuwi kaya natutuwa silang buhay ako. Puno ng sugat at pasa daw ang buong kat

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

What in the world have I gotten myself into? Ano ba tong pinasukan ko? I’m dead. I’m not even exaggerating. I’m literally in trouble. “Are you sure about that?" he inquired at tumango nalang ako. "Then turn around, walk away, and stay as far away from me as you can," he said. I came to a halt at that point, knowing exactly what he meant. "Wait, are you making fun of me? Gusot mo akong umalis?"

Dala nga siguro ng insecurities ko ang mga negative thoughts ko. Ilang saglit pa ay muling bumukas ang pinto at umalingawngaw sa buong kwarto ang isang eksaheradang sigaw. “Panaginip, jusko! Napaano na naman, bruha? Nasobrahan ka ba sa bayo at naospital ka naman ngayon? Nabalian ka na ba ng baywang—Ohhh, hi?”

Takbo bilis bilis pa Nabalik ako sa ulirat ko sumakit ng subra ang aking ulo. ahhhh ansakit ng ulo ko ahhhhhh. "Miss okay kalang ba?" Ahhh ansakit ng ulo ko. "Miss gusto mo bang dalhin kita sa ospital?" Hindi na kaya ko na ito sige aalis na ako. Sa takot ko at kaba na nararamdaman ko agad akong tumakbo palayo sa lalaki. Ahhhhhh ano ba itong nagawa ko?patawarin nyo po ako hindi ko po alam.

Ramdam niya ang bilis ng tibok ng puso niya. "Hindi na talaga ako mag-iinom." reklamo ng dalaga ng maka-upo siya sa silya. "Of course that would never happen again." pagsang-ayon ni Kaizer sa sinabi niya. Seryoso itong nakatingin sa kanya. Bigla tuloy kinabahan si Lauren. 'Shemay na 'yan, mukhang may nagawa nga siyang hindi nagustuhan nito.'

"What? You sick asshole!" Napalunok si Luke. Nag-iwas siya ng tingin huwag lang makita ang malaanghel na si Felix na nagmumurang tila kakalarga lang mula impyerno. "Lander, ayoko. Also, remove the bug in my car you mighty fucktard!"