Distress Tagalog Novels & Stories

saad ko "imposible naman yun bess. try mong alalahanin kung sinong kasama mo at pano ka naka uwi dito "walang kung maalala sobrang lasing ako nicole. siguro sarili kulang ang nag uwi saken dito atsyaka wala namang iba na nakakaalam ng bahay ko bukod sa inyong dalawa ni venice kaya malamang mag sarili akong umuwi dito.

Iyon lang naman ang laman ng ref ni tita kaya no choice ako kundi 'yon ang kainin. Besides, gusto ko din naman nang chocolate. Gusto kong i-try ang sinasabin ni Greza tungkol sa chocolate. DESSERT = STRESSED reliver. Hindi naman ako basta-basta na stress lang ngayon, na sa mas mataas pa nga ako at yun ang depression. Nakakatawa. Sabay-sabay akong ginagago nang lahat, nag sabay-sabay silang lahat, kaya ito ang nangyari sakin.

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

Kasunod nito ay nararamdaman n'ya ang pamamasa ng kan'yang pagkababae na parang may lumabas na tubig. "Fvck! May water broke! My water broke!" kahit masakit ang kan'yang t'yan ay nakuha n'ya pang magsusumigaw para ipaalam sa mga nurse na pumutok na ang kan'yang panubigan. Naramdaman n'ya ang pagbilis ng takbo ng stretcher na kinahihigaan. Nang tumigil ito ay nakita n'ya ang pangalan sa pinto na may nakasulat na delivery room. Bumukas ito at itinulak agad ng nurse ang stretcher papasok.

Nasa ganoon kaming sitwasyon ng may humila sa akin ng malakas na siyang naging dahilan ng pagkawala ko sa bisig ng lalaking iyon. Tiningnan ko ang lalaki ng hindi ko maklaro ang mukha nito ay inilapit ko la ang mukha ko sa kaniya and to my shock it was my husband o baka namamalikmata lang ako. I blink twice to ensure that he is really my husband. Umalis ang lalaking estranghero ng padabog. Napahinga naman ako ng maluwag dahil umalis na ito.

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

sagot ng lalaki. "Salamat!" Dumukot si Maya sa bulsa nito at kinuha ang perang naka-bundle. "Heto, hindi ko alam kung sapat na iyan, bata! Pero ito lang muna ang maibibigay ko. Mangyari lamang na huwag mong ipagkalat ang nakita mo rito."

Inasumeng hahalikan ng isang estranghero at pagkatapos ay tatanggihan? Narinig niya ang mahinang singhap at pigil na tawa ng mga kaibigan niya sa likod. That was the final straw. It completely wrecked her pride. She clenched her fists tightly by her side, staring at him with absolute fury. "Excuse me?!" She snapped, her voice trembling slightly as she desperately tried to save her reputation. "Sino ang nag-assume?! I didn't close my eyes because I wanted you to kiss me! Napapikit lang ako dahil sa sobrang bango ng pabango mo, okay?! Sobrang tapang, nakakahilo! I was actually hoping you'd back away!"

Vin “B-blood? What? There’s a blood coming out to mommy’s mouth?? What the doctor said? Is she have a serious diseases? Sh-“ “Kalma baby boy, dugo lang yon, tsaka look strong pa si mommy oh” Nakatingin lang kami kay miss ganda kong pano niya pinapakalma si storm “It’s not only a blood mommy! It dangerous!! “ kuntra pa ni storm, tama naman si storm delikado nga iyon pero parang wala lang kay miss ganda

desperado kong sagot habang pinapanood siyang umupo sa gilid ng kama, nakaharap sa akin. "Kung ganoon, bakit ganyan ang mukha mo? Bakit mukhang hindi ka sigurado?" tanong niya, itinatagilid ang ulo na parang sinusuri ang bawat bahagi ng pagkatao ko. "M-miss ko lang siya... and I don't know what else to do without him. Hindi mo maiintindihan yung pakiramdam na yon kasi mukhang wala ka namang minamahal at pinapahalagahan."