Distress Tagalog Novels & Stories

S (Pahabol na Sabi) Sana matakasan ko na ang mga problema alo na kay stranger. Haaayy! /////////

Social distancing kasi may covid pa. "Hoy pre atras! may covid pa kaya social distancing muna." hindi ito umatras bagkus ay mas lumapit pa. Mariin nya akong kinatitigan, at dahil umiral na naman ang aking kalokohan nakipagtitigan ako sakanya. If he wants to play around then I'm in. "I want to kiss you." Napatalon ako sa gulat. "G-Gago ka b-ba?!"

Hindi pa rin siya kumibo kaya umupo ito sa gilid ng kamang kinahihigaan niya. Kinuha ni Maximus ang kanyang kamay kaya napatingin siya roon. Ngayon niya lang naalala na napindot niya pala ang ‘distress signal’ na nasa relo niya bago pa siya mawalan ng malay. It was directed to the whole El Greco family to send a warning that someone’s in danger. “I like stormy night,” wika ni Maximus na ikinataas ng isa niyang kilay. “I grew up in four white walls. Mabibilang ko lang sa kamay ko kung ilang beses akong nakalabas habang lumalaki.”

- utal kong sabi , Tumigil siya at kita ko sa mukha niya ang pagka inis "Kamahalan malapit napong maggabi , hindi ba tayo titigil muna? At ipagpahinga ang mga kabayo?"- aniya ni Trajan "Distorbo"- rinig kong sabi niya "O sige magpahinga muna tayo"- Inayos ko ang sarili ko at inangat ang damit ko "Dito ka lang lalabas lang muna ako"- sabi niya

Kaya naisipan kong humiram. "Eh sorry na. Wala akong medyo pormal na damit diyan eh!" Tinawanan niya lang ako. Umirap ulit ako sa kanya. "HAHAHA oh sya sya! Umalis ka na. Magiingat ka ha!" "Hindi pa ko nagluluto" sabi ko naman. "Ako nang bahala sa sarili ko. Mamaya pa naman ang pasok ko. Sige na, Goodluck!"

Jealousy. Minsan, hindi ako sure kung mas mahirap bang umalis… o yung manatili sa tabi ng isang taong wala nang kakayahang pasayin ako pero mahal ko pa rin. “Honey, I love you. I want to hear your voice. I miss that. Gumising ka na.” Pinunasan ko ang luha saka hinalikan ang kamay niya. “Endri Mango Domingo. The man who feel this way. I still love you, honey.” Pagkatapos kung sabihin ‘yun dinampian ko ng halik ang labi niya.

ALIPIN C34 JENNY POV Minulat ko ang aking mga mata at nakita si Mommy at Daddy na nasa aking tabi. “How are you Hija? May masakit bas a ‘yo? Ayos ka lang ba?” Tanong sa akin ni Mommy habang hinawakan ang aking noo. Umiling ako sa kanya dahil wala naman akong nararamdaman na sakit. Kahit ang ulo ko ay hindi na rin ito sumasakit.

Parang baliw na nga ako dito dahil kinakausap ko ang sarili. "Ang tagal na eh! Bakit pa ako nasasaktan ng ganito? Matagal naman na kaming wala pero bakit ang sakit parin lalo na may iba na siyang papakasalan? Bakit ang sakit?" Naiiyak na sambit ko saka ako napaluhod sa baba ng inuupuan ko at sinuntok ang lupa doon. Ang sakit! Ang sakit nyang mahalin!

Kinausap ko sila mula sa kwarto na pinang-galingan naming dalawa ni Keith bumungad sa kanila ang kalat sa loob. "Gosh! Ito ba ang nagagawa ng depression ni Keith Gianna? Nagkaroon pa siya ng panic attack sana makulong si Hae-Jin sa kulungan kawawa naman siya." wika ng mga producers nang bumungad ang kalat tinabi ko pa ang ibang gamit.

Tanging bulalas ko “Huwag ka sa akin mag sorry kundi diyan sa babaeng pinabayaan mo sa gitna ng ulan! Naku Cian ano ba gagawin namin sayo? Masyado ka padalos dalos ng desisyon oh ano nangyari napahamak siya! Hindi kaba natatakot? “ “Natatakot ako pero nilalabanan ko ayoko may pagsisihan muli ako sa huli tama na ang isang beses na pagkamamali!”.