Tula Tungkol Sa Gobyerno の小説・ストーリー

Inis na dagdag nito. Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ni PO3 Abarientos. “Ano bang magagawa natin, Sir? Kahit naman na gusto natin mapadali ang kasong ito ‘e, wala naman tayong magaawa at hindi naman tayo tulad ng Amerika na hi-tech.” “Ayan kasi problema sa gobyerno natin. Inuna ang bulsa nila bago bayan kaya hindi umuunlad bansa natin!” inis na sabi ni Lemuel.

Tanong ko na kina putla ng mukha ng dalawang ito. Nakita kong ngumisi si Kuya Vlad. “Alam ng mga tao ang ginagawa ng mga nasa Gobyerno, wala lang silang lakas ng loob para mag salita. Dahil kahit mag salita man lang sila hindi niyo rin sila pinakikinggan..” putol ko.

Paliwanag ni Flame at binato sa kanyang kapatid ang isang itim na folder. Tumayo na ito at nag lakad palayo sa amin. “Maraming involve na pulitiko dito pero naka lagay sa gilid hindi pa kumpirmado..” wika ni Thunder. Lahat sila tiningnan ang papel na binabasa ni Thunder. Tama nga ako hindi kami basta kikilos ngayon. Mas lalo sobrang init ng sitwasyon at tingin sa amin ng Gobyerno.

“Please. Let me.” Saglit siyang tumitig dito, at sa unang pagkakataon, hindi na siya tumanggi. Marahan siyang tumango. “Okay.” Sa biyahe, simple lang ang usapan nila tulad ng walang katapusang traffic sa kalsada, mga kurakot na tauhan sa mga sangay ng gobyerno, at walang solusyon sa pagbaha sa buong bansa. Paminsan-minsan ay nagkakaroon sila ng pagtatalo pero sa magaan na paraan. Nagkaroon sila ng diskusyon tungkol sa mga “buwaya” sa gobyerno na walang pakundangan kung gastusin ang pondo para sa pansariling interes.

sinubukang magpaliwanag ni Lea. Pero hindi siya pinatapos ni Tina. “Real talk tayo. Corrupt naman talaga lahat. Yung mga mayayaman. Yung gobyerno. Mga contractors. Lahat. Lahat marumi ang galawan. Lahat nililigtas ang sarili. Lahat mas pinapahalagahan ang pera kesa sa ibang tao.” “Pero hindi ibig sabihin nun tama na ang manglinlang ng kapwa,” sagot naman ni Lea.

“Dante, Elena. I hope you enjoyed your short peace. While you are hiding in the vineyards, Victoria has successfully re-established her connection with the rats in your home country.” Lumabas sa screen ang mukha ng isang kilalang Senador at dalawang Gobernador mula sa Norte. “Kilala ko ang mga ‘yan,” bulong ko. “Lagi silang nasa balita. Mga malalakas na alyado ng gobyerno.”

“Wow, really? What did I do?” “Ang tagal mo kasi kumilos! Anong silbi ng pagka-assassin mo kung ganiyan ka kabagal kumilos?” inis na saad niya. May point. Pero malay ko ba kung maaabutan kami ng traffic. Kasalanan ng gobyerno ‘yon dahil hindi masolusyunan ang traffic, hindi ako. Walang ibang tao rito kundi kami lang ni Fionna kaya walang nakakarinig ng pinag-uusapan namin.

Hindi ko kayang maghintay ng oras pa habang ang mga kalaban ay kumikilos na. “Sinusubukan pa namin ayusin ang mga posisyon ng mga tao sa paligid ng Santiago Empire, Ma’am,” sagot niya, ang boses niya ay may halong kaba. “Pero hindi natin pwedeng pabayaan na magtulungan ang mga kalaban. Tila ba may isang mataas na tao sa gobyerno na nakikialam na rin. Hindi natin alam kung gaano kalaki ang kanilang network. Masyado nang malakas ang kanilang galit sa iyo, at kay Blue.” “Anong ibig mong sabihin?” tanong ko, hindi makapaniwala. “May mga tao sa gobyerno? Pati ba sila?”

"Tingnan mong mabuti. May opisyal itong selyo ng gobyerno." "Nakikita kong ang nakasulat na petsa ng pagbawi ay ngayong araw nga. Pero hindi pa naman tapos ang araw. Pagdating ninyo nang napakaaga para agawin ang bahay—mula kailan naging ganito kasipag ang mga opisyal ng gobyerno?" Isa-isang tinignan ni Nancy ang mga ito, at agad na natahimik ang buong grupo.

Tanong ng babaeng reporter. Nakita ko naman ang sama ng tingin ng babae sa reporter na kina tawa ko, mukhang nagulat ito. “ Maayo man Sila, gapatay lang Sila ug tawo nga naay gibuhat nga Mali! Ang atung Gobyerno gani, wa may gibuhat pero sila ang mupatay sa mga tao kay tungod sa kagutom, tungod sa ilahang pangurakot!” (Mabuti sila pumapatay lang sila ng mga taong may ginagawa, ang gobyerno nga natin wala man ginagawa pero sila papatay sa gutom ng mga tao! Dahil sa pangungurakot nila!) Gigil na sagot ng babae na lalong kina tawa ko.