Novel & Cerita Diwata Meaning

“Hindi ba’t 30 Montaigne Red Bag Box yan?” Nanlaki ang mga mata ko sa narinig. Tinitigan ko ang bag ni Diwata at oo nga. Mahal ito. Dior kase. Pasimple kong pinagmasdan ang galaw ni Diwata at kita kong hindi siya komportable sa tanong ni Narnia. Hmmmm. May tinatago rin ba ito? Ano kaya?

Pero, unti-unting nawala ang magandang ngiti niya sa labi nang makita si Dwight na prenteng nakaupo sa sopa. "Anong ginagawa mo dito?" Tumayo si Dwight at ngumiti nang matamis. "Good morning, my sister in law." "Nanay Igna!" Malakas na tawag niya sa nanay-nanayan niya. "Parang nakita ko sila na lumabas. Mukhang mamalengke..." ngising aso na sambit ni Dwight. Kinabahan si Velora. Tila may naramdaman siyang panganib sa uri ng tingin ni Dwight sa kanya. Napaatras siya.

At saka, gusto ko ring marinig 'yong kuwento niya. "Nah-uh, they're not from here. Tungkung Langit and Alunsina were one of the Visayan deities o 'yong mga diwata rito sa Visayas." Deities? Diwata? Visayas? Visayan? Huh? "Visayan? Ibig mong sabihin dito sa atin? May ganoon ba? Akala ko greek mythology lang 'yon?" Ngayon ko lang kasi nalaman ang tungkol doon. Napag-usapan ba namin 'to sa paaralan? Bakit parang hindi ko narinig? Tulog ba ako? Umalis, lumabas, absent? Hindi ko alam.

Lumilipad naman ang mga diwata, kumikislap ang kanilang mga pakpak sa kabila ng makulimlim na langit. Mula sa hanay ng mga diwata, sumiklab ang liwanag na kulay ginto, kasabay ng pagbigkas ng sinaunang orasyon. Bumuo sila ng mga bilog na apoy na may halong bughaw na kidlat, at sa isang iglap ay bumagsak iyon sa hanay ng mga itim na bampira. Ang ilan ay napaatras sa tindi ng pagsabog, habang ang iba nama’y napaso at nasunog ang balat, humihiyaw sa matinding kirot.

Napaka hinhin ng kilos nito at parang hindi nakabasag ng pinggan. "Ako ang diwata ng karunongan, ako si Ruka." pag papakilala niya sa akin, wala sa sariling napa lunok ako sa sarili kong laway. Totoo ba itong nakikita ko? Bakit nag papakita sa akin ang isang diwata? Sa panahong ito kasi pinaniniwalaan ng mga pilipino ang mga diwata, diwata ng karagatan, diwata ng bulkan, diwata ng kagubatan, at iba pa. Bukod sa sinasamba nila ang mga ninuno nila na nagiging gabay daw nila. Ang buong akala ko ay walang katotohanan ang mga ito. Nakikita ko pa nga minsan sina andula nag aalay ng mga pagkain upang pasalamatan daw ang mga diwata, umalagad, bathala. Hindi ko akalain na may katotohanan pala ang mga

“Diwata–” "Ano? Totoo naman a kaya ihanda mo na ang sarili mo, baka di mo kayanin ang kahabaan niya, baka ma hospital ka o di kaya one month kang nasa wheelchair-” namutla ako sa sinabi ni Diwata. Kanina tinatakot ako ni Manang Lo dahil mahaba ang ano ni Kale tapos ngayon si Diwata naman? What if kung totoo ang sinabi nila? “Kung ganoon, wala munang honeymoon na mangyayari. Hindi pa ako ready na masaktan at higit sa lahat umiyak.”

Malakas ang method na iyon— at may dagdag pang benepisyo: pinapanatili nitong bata ang itsura ng matagal nang nagpa-practice nito. Kaya hindi nakapagtataka kung bakit paborito ito ng mga disipulo ng War God Shrine. 👤 Ang Babaeng Parang Diwata Sa tabi ni Axton Balingit ay nakatayo ang ilang kabataang kultibador. Pinaka-kapansin-pansin ang isang dalagang may mahinhin ngunit nakakaakit na tindig, parang diwata sa kagandahan.

Natawa ito at maingat na binababa siya sabay pumatong ito sa kaniya. "T-teka... akala ko ba matutulog na tayo?" Ngumisi ito. "Ahmm oo nga, pero pagkatapos nito ahmm..." Hindi na siya nito hinintay sumagot, agad nito siniil ng halik ang kaniyang labi, una'y marahan hanggang sa naging mapusok iyun. Ang kamay nito ay naglalakbay sa katawan niya mula sa bewang pataas sa dibdib niya at pinisil iyun. Napaliyad siya at bahagyang bumuka ang bibig pinasok naman agad nito ang dila sa bibig niya at maharahang kinagat-kagat ang labi niya na tila bang gigil na gigil ito. Nang magsawa ito sa labi niya bumababa ang bibig nito sa leeg niya, pataas sa likod ng tenga niya dilaan pa nito at sin ipsip.