Do It Scared Quote Novels & Stories

| Ang cute naman nito! Naglakad ako palapit sa counter habang binabasa ang huling quotes na nakasabit. "Ang ganda po ng combination na napili ninyo, Sir. Para kanino po ba ito?" Dinig ko pang sabi nung cashier habang papalapit ako pero abala ang aking mata sa litrato. | "That's the thing about fear. It doesn't shut you down. It wakes you up" | "Para sa girlfriend sana."

"I feel scared all the time." "Brave people are scared too," sabi niya. "Brave people are just scared and do it anyway." "Pakipot ka," sabi ko habang napapangiti kahit may luha pa sa mga mata ko. "You're going to make me cry again." "Then I'll just have to kiss away your tears," sagot niya bago yumuko at marahan akong hinalikan.

nainis niya'ng tanong dito. "Next time wag mong paliguan yang Perfume mo sa katawan mo if you try to scare me, don't you know that when you threw that woods, your scent we're coming too," she said with shrugged at napailingiling nalang siya and walk ahead. "Hindi mo ba alam na ang tinatakot Ako ay Isa ring malaking pagkakamali ?" Wala sa sarılı niya'ng sambit at hindi na ito pinansin.

S-Sh*t. "Don't you f*cking put my daughter life in danger Cynthia. I will put you in the jail while your daughter crying in the corner." Iyon ang huli nitong salita bago lisanin ang kuwarto ni Misaki. N-Now i'm more s-scared. { Nyx POV }

Na kaagad namang napansin ng dalaga. “ I know you are scared before Ms.Scott. But see, you are safe. If you want, you arw free to file a resignation letter,” saad ng binata sa kaniya. Hindi naman napigilan na magtaas ng kilay ang dalaga. Paano masasabi ng binata iyon sa kaniyang sekretarya? Kahit naman sinong tao ay matatakot dahil may mga umuulan ng bala sa labas ng sasakyan nila.

Ang bawat salita nito ay may halong galit, takot, at frustration, na parang pinipilit nitong ilabas ang lahat ng nakapaloob sa loob nito. Kent exhaled slowly, keeping his voice calm even as his chest tightened. “Mae, listen to me… we’re scared, I know, but panicking won’t fix anything. We’ll take it one step at a time, okay? One step at a time.” He tried to keep his tone reassuring, knowing she needed something solid to hold onto, even if he himself wasn’t sure of every next step.

O baka naman napipilitan lang talaga? "Did I scares you again?" muli niyang bulong, nanunuyo at para bang takot na baka natakot ako sa ginawa niya. What if I said yes? What if I nodded and said I was scared? Gagawin niya kaya ulit sa akin ito o hindi na? Paano kung tama nga si Art? Na kaya ginagawa ni Lucas ang bagay na ito sa iba dahil hindi niya magawa sa akin? I don't know why, but I felt hurt inside.

"Bakit ayaw mo ba sa malaki?" "Don't asked question like that!" singhal ko. "Ikaw ang nagsimula. Gusto ko lang na malaman kung ayaw mo sa malaki?" Tumikhim ako, nakaramdam ako ng kong anong bumabara sa lalamunan ko. "Well they said it's scary!" Kahit magkalapit lang kaming dalawa talagang nagsisigawan kami. "To bad. You will get use to it..."

Halos maglabasan ang litid niya sa leeg sa sobrang panggigigil. "Enough! I'm so scared now! Anyway we can see now how helpless you are. I think I'm going to love this movie." sabi muli ng tinig. "Magpakita ka! Idiot! You psychopath. Shame on you!" "I'm not asking for your opinion. I want to show what you will do if you are in a hard situation. Are you ready to choose?"

“Hindi ka umaalis.” Natigilan ako. Kasi wala akong maisagot. At alam naming dalawa ‘yon. Napabuntong-hininga ako habang tumitingin sa city lights. “I don’t do this.” “Do what?” “Feelings.” Bahagya siyang natawa. “Feelings?” Napairap ako. “Alam mo ibig kong sabihin.” Tumango siya nang bahagya. “You’re scared.”