Novel & Cerita Don't Go Chasing Waterfalls

Sabay muwestra ng kamay ng peace sign. "W-Whooah! iIto ba iyon? ani Jamir na kitang-kita ang paghanga sa mukha dahil sa kagandahan ng paligid. Nakatunghay ito sa waterfalls na may dalawampung metro ang taas. Napakaputi ng tubig na nanggagaling sa itaas. At ang malalas na lagaslas nito na tila may sariling ritmo ay napakasarap pakinggan. Pagkababa naman ng tubig nito ay alanganing kulay berde at asul na ang kulay nito. "Breathtaking," dagdag pa nito.

Kating-kati na siyang pitasin ang isa sa mga ito at amuyin. Ngayon lamang din nakuha ang atensyon at pandinig niya sa malakas na pagbagsak ng tubig sa falls sa 'di-kalayuan. Tila hinihila siya nito. Napasulyap siya sa bahay at nagdadalawang-isip kung sisilipin ba niya ang water falls. Namalayan na lamang niya ang sariling naglalakad papunta roon.

Nararamdamn nyang inaamoy nito ang kanyang buhok sa likod. Hinawakan nya ang braso nitong nakayakap sa bewang nya. “Curious lang ako.. Pwede bang maligo dito sa waterfalls? Para kasing wala akong nakikitang naliligo dito, maganda naman itong lugar na ‘to at malinis. Sobrang linis nga ng tubig e.”

Gusto kong hugasan ang paa kong puno na ng dumi kaya minabuti kong hanapin kung saan nanggagaling ang narinig kong lagaslas. Matarik ang aking dinadaanan kaya nagiging maingat ako sa bawat paghakbang ko. Hanggang sa natanaw ko ang isang maliit na falls na dumadaloy sa isang malinis na creek. Nasa apat hanggang limang metro rin ang taas mula ng kinatatayuan ko. Kailangan ko pang bumaba para marating iyon. Hinanap ko kung saan ako puwedeng bababa at nakita kong kailangan ko pa palang umikot sa hindi naman kataasang bangin. Muli kong tinignan ang falls na iyon habang nagdedesisyon ako kung itutuloy ko pa bang puntahan o sa bahay na lang ako maghugas. Nang tatalikod na sana ako ay napansin kong

Bumaba siya ng sasakyan at naglibot ng tingin. “Mommy,” wala sa sariling sambit niya. “Where’s the beach?” Mahinang natawa ang kanyang Mommy. “The beach is only ten minute drive from here. But we have our own falls.” Falls? “As in waterfalls?” Tally nodded her head. “Yes.” Magtatanong pa sana siya nang biglang sumingit ang kanyang ama. “Tama na muna ang mga tanong. Let’s head inside. They’re waiting for us.”

Humiwalay ito sa yakap at bumagsak ang balikat ko, gusto ko pang madama ang yakap ni Navi sa akin ngayon, pero kailangan na namin umalis at para hindi kami abutin ng dilim mamaya. Hawak kamay kaming lumakad pababa ng bundok at ilang minuto pa lang ay rinig na namin ang agos at lagaslas ng tubig. I was mesmerized by the beauty of falls. Nauna akong lumapit sa bato na malapit sa mababaw na part.

Josh nodded as we continued to roam the vast forest with a smile on our faces. Tumigil si Josh ng walang pasabi, may tininingnan siya sa kabilang direksyon. Mukhang masaya siyang makita ito kaya't nilingon ko ang dereksyon kung saan siya nakatingin. Hindi ko mapigilang mamangha sa aking nakita. The view is too surreal to exist, the multiple rainbows all over the place is breathtaking. The clear water would be drinkable along with it's mirror like visibility. The gigantic waterfalls is alluring enough for you to swim in it everyday! No wonder it's called Rainbow Falls, it's a perfect paradise.

I just wanted to have a place where I could find my senses. At sa paglalakad-lakad ko, hindi ko namalayang napunta na pala ako sa isang bangin. In which, isang waterfalls na ang nasa ilalim ay napakalawak na dagat. Hindi tulad ng setting kanina, mas maaliwalas dito. Wala kang ibang maririnig kung hindi ang mga nakakahalinang awit ng mga ibon sa paligid at ang mga hampas ng tubig sa kapwa nitong tubig. Maganda rin ang tanawin na kung aakalain mo'y nasa paraiso ka. Pero hindi ako pumunta dito dahil sa magagandang tanawing ito. Pumunta ako dito para mapag-isa at magbuhos ng galit. Gusto kong mapag-isa. Ang bigat ng nararamdaman ko ngayon, kasingbigat ng mga tubig na umaagos sa ibaba. Parang gus

It's not just a walk; it's a celebration of the elements, a communion with nature that rejuvenates both body and soul. In the end, walking in the rain is not about avoiding discomfort but embracing it. It's about finding beauty in the midst of the storm, reveling in the unpredictable, and realizing that sometimes, the most memorable experiences happen when we let go of control and allow ourselves to be carried away by the rhythm of life.

Pasigaw na utos ni Tom sa kaibigan na nasa sala. "Saan ba tayo pupunta?" Paglapit niya kay Hunter ay agad siyang umupo katabi nito at inakbayan ang kaibigan. "Sumama ka sa akin. May pupuntahan tayo!" Aya ni Tom. "Saan ba?" "Alam ko na depress ka dahil sa nangyari kanina. Kaya naman mag-enjoy muna tayo." "Saan nga!?" "Sa bluemoon night na magaganap. Tara!" Dagdag ni Tom na pinapasaya ang kaibigan.