Don't Go Chasing Waterfalls の小説・ストーリー

Malayang bumabagsak ang tubig na nanggagaling sa taas patungo sa ilog sa baba. As if we are in a paradise. “We must go.” It was so beautiful, and stunning. “Shayes, tara na.” Napalingon ako kay Ziyu noong bigla siyang magsalita. Hindi ko napansin na nasa harap ko na siya. Napailing ako at muling ibinalik ulit ang atensyon sa waterfalls. "Something wrong?” tanong nito. "Wa-wala,” tugon ko pilit na iniisip ang kakaibang atraksyon na naramdaman ko kanina.

“I guessed, this was all Kate’s idea. Siya lang naman ang nakakaalam na madalas ako rito sa Lischer Garden. She must have told Chad and that explains why he asked you to come here. Well, after your remarkable walkout, I left all of them in rage! Tyler even chased me but I went straight to my car and drove myself here. My bad, I didn’t see you. I should have given you a ride. Anyway, I didn’t slip. I used to dive here at the falls whenever I got so pissed! Sounds weird, right?” I removed his hands from my waist and swam a little to reach the base part of the falls. Then, I started climbing the rocky part of the waterfalls. I took the stairs made up of rock para makapunta agad ako sa itaas per

Maaaring malapit lang siya sa kinaroroonan ko kaya kailangan kong iparating na nandito lang ako. Ramdam ko ang tagaktak ng pawis sa noo nang takbuhin ko ang tuktok ng waterfalls. Gusto kong tanawin ang ibaba para tingnan ng mas malawak ang lugar, ngunit gawa ng ma-puno rito ay natatabunan nito ang liwanag ng buwan. I need to do something…

"Hindi ba tayo mamasyal? I want to let you ride on a boat tour from Iseltwald to Giessbach. May magandang waterfalls doon, surely you'll love it." "I will love it even if there are no waterfalls; basta kasama kita, ayos na," banat niya sabay kindat sa akin. I couldn't help but roll my eyes at him. Gusto kong itago ang kilig ko kaya tumungo na lang ako at sineryoso ang pagsasarado ng zipper ng naturang luggage. Kung titingin ako sa kanya, malamang aasarin na naman niya ako sa pamumula ng pisngi ko.

tanging sagot niya. "Mabuti ho, wag lang ho kayong pupunta sa dulo. Nandoon ho ang Matikawol falls, mababa man ho ang bagsak ng tubig napakalalim naman ho ng patag doon," bilin nito. Hindi niya maintindihan kung bakit panay ang bilin nito ng mga dapat niyang gawin na tila siya bata.

Kumuha siya ng mga larawan gamit ang dala niyang camera. Mas lumamig pa ang hampas ng hangin. Tumatama din sa balat ang talsik ng tubig na nagmumula sa pagbagsak ng tubig sa falls. Nakaka-relax ang lagaslas ng tubig. Napangiti siya. Saglit niyang nakalimutan ang pag-iisip sa planong pag-alis ni Samuel. Pinagsawa niya ang kanyang mga mata sa pagtitig sa tubig na bumabagsak mula sa falls. Nang mapagod ay pinili niyang maglakad-lakad.

sabi ko habang natatawa. Sumunod naming sinubukan ang "Jurassic Park Rapids Adventure." Medyo medyo natatakot ako sa ideya ng tubig at malalaking dilaw na dinosaur, pero na-inspire ako na subukan ito dahil sa excitement ni Adon. Habang bumababa kami sa rapids, naramdaman ko ang adrenaline rush at tawa namin habang nahuhulog kami sa mga splash zone. Sa bawat sandali, mas lalo akong naa-appreciate sa saya na dala ng mga simpleng bagay.

I was looking for a particular food, at nang makita ko iyon ay malaki ang ngiti kong tiningnan si lolo. “This is nothing serious, lo. But I promise I'll go to the doctor soon.” Ningitian ko siya. “Gusto ko pong pumunta sana doon sa water falls na sinasabi ni Pablo. He told me that it was like a paradise there, I want to have some selfies there, lo,” tumatawa kong saad. The last thing that I want to give him is worries.

Nasabi kaya ni Carrie na nandito siya? Dumidilim na pala. Imbes na magmukmok dito ay idadaan na lang niya sa paglangoy ang lungkot niya. Excited na tumakbo siya pabalik sa falls. Malinis at malinaw ang tubig. Nagbigay lalo ng ganda dito ang mga naglalakihang bato, bulaklak at mga puno sa paligid. May ganito pala kagandang tanawin na nakatago sa lupain ng mga Hudson.

Na para bang ito ang unang beses na makakakita siya ng waterfalls. Tumango ako. “Oo! Bilisan mo!” sambit ko. Agad na akong naglakad, habang nakasunod naman si Kirill sa akin. Palakas nang palakas ang tunog ng rumaragasang pagbagsak ng tubig. Indikasyon na palapit na kami nang palapit sa waterfalls na naririnig namin kanina. Ilang sandali pa, ay mayroon na akong natatanaw na naglalakihang mga bato!