Don't Touch Novels & Stories

Napatingin ako sa kaniya nang marahan siyang yumuko at bumulong sa akin. "Don't...Nonna doesn't like being touched by others," mahina ngunit malinaw ang kaniyang sabi. Agad kong binawi ang kamay ko, tila napaso sa hangin sa pagitan namin. "P-Pasensya na po, Ma'am" nauutal kong sabi, pilit pinipigilan ang panginginig ng aking boses.

F*ck! Dahil sa na-realize itinulak niya palayo sa kanya si Carnation. Nagulat ito pero hindi nagsalita. "Don't . . . Don't f*cking touch me!" mahinahon ngunit puno nang diin niyang sabi dito.

Bumakas ang pangamba sa mukha ni Donya Coloma na sumunod sa esposo na bumaba. Nakatingala ang Donya sa chopper na papataas ang lipad. Dumadalayday sa dibdib ang pag-aalala sa istimasyong ang US Air Force ace pilot na fratmate ni Matthieus ang hinayaan ng kinuntsaba nilang fratboys na sumundo kay Matthieus at Anne doon. "Relajate por favor, mi amor." Relax please, my love. "We have to trust the guy by now." Paglalambing ng Don sa asawa.

Akma ko nang pupulutin sana iyong malalaking tipak para maitapon sa basurahan kaya lang pinigilan ako ni Dustin. “Don’t touch it!” aniya. Namilog ang mga mata ko sa gulat at natabig ang kamay niyang nasa palad ko. “S-sorry,” nauutal kong sabi habang marahang tumatayo. Hindi ako nagulat dahil sa pagpigil niya kundi sa elektrisidad na dumaloy sa aking katawan nang hawakan niya ang aking kamay. Tila ba naghurumentado ang puso ko dahil lang sa pagdikit ng palad niya sa akin.

"Huwag kang lalapit. H-Huwag mo 'kong hahawakan." "Huh? Bakit naman? Aalalayan lang naman kita." "He doesn't want you to touch me." "Wait what?! Who?! You mean?" napa-palakpak si Primo dahil nakilala niya kung sino ang tinutukoy ko. "Wow! Just wow! Napaka-territorial! Don't mind him!"

"You made my day today. Nice meeting you, young lady. Umuwi ka na sa inyo. Malapit ng mag-lunch, hindi na pang-exercise ang mga oras na 'to. Change your cloth when you go home, you're sweating. Don't forget to drink your water to stay hydrated. I need to go. You should go home also. I don't want to see you again in iskinita. Kung makikita ulit kita roon, hindi ako magdadalawang-isip na dakpin ka." Sa haba ng sinabi niya, wala akong naintindihan doon. I'm still processing of what he did earlier. He... he touched me? I mean, he messed my hair? Aiden is always doing this, but his is different. Butterfly on my stomach, starting to tickle inside me.

“Hindi mo pwedeng samantalahin ang may sakit! Isa ka nang ina, huwag kang kahiyahiya.” Huminga siya nang malalim upang pakalmahin ang sarili, saka marahang itinapat ang tuwalya sa noo ng lalaki. Ngunit bago pa niya ito magawa, isang mainit na kamay ang biglang humawak sa kanyang pulso. “Don’t… touch me.”

Agad na hinampas ko siya ng kamay ko. “Remember my rule, ninong.” Sabi ko habang nagtatagis ang aking mga bagang. “No touching.” He groaned lowly with disapproval. Tumaas-baba ang paningin niya sa katawan ko, at alam kong takam na takam na siya sa akin. Hindi ko siya hahayaang basta na lang ako hawakan. Manigas siya!

panunukso ko, ang boses ko ay ginawa kong medyo paos. "Like what?" tanong niya, hindi inaalis ang tingin sa kalsada pero may pilyong kurba na naman sa sulok ng kanyang labi. "Gusto ko sana ng holding hands habang nagby-byahe. Sabi kasi sa research, ang physical touch daw habang nasa daan ay nagpapababa ng tsansa ng aksidente. Para sa safety natin 'to, Sir, purely professional reason," palusot ko, sabay lahad ng palad ko sa tapat ng gear shift.

At doon ko naramdaman ang tunay na takot. Dahil sa paraan ng tingin niya hindi lang ako basta target. Ako ang pakay. Napaatras ako. Pero bago pa siya makalapit may humarang. Si Javier. Mabilis. Walang pagitan. Walang alinlangan. “At sinabi ko na—” mababa niyang sabi. Mas malamig. Mas delikado. “Don’t touch her.” Tahimik ang sandali.