Don't Touch Novels & Stories

“I’ve been looking for you everywhere. Gusto ka rin makausap ng family mo.” Iniabot niya ang kamay niya para hawakan ako, pero mabilis akong umiwas. Hindi ko kayang maramdaman ang kamay niya sa balat ko. Hindi matapos ang lahat ng nalaman ko. Hindi matapos ang napakaraming kasinungalingan. “Don’t,” malamig kong sabi. “Don’t touch me.” Agad siyang napaatras. Nakita ko kung paano bumagsak ang ekspresyon sa mukha niya.

Nang akmang hahawakan nito ang balikat ko ay humakbang ako nang isa paatras kasabay nang pagyuko ko para hindi ko makita ang mga mata niya. Bakit sa dami nang pagkakataon na pwede ko siyang makita, e, ngayon pa talaga? Pwede namang bukas o kaya sa makalawa o kaya hindi na— bakit ngayon pa? “Don’t touch me.” “S-Sorry.”

“Most likely, mag-isa lang iyon sa penthouse niya the entire time. He’s always been like that.” “Like what?” Nagkatinginan ang magkapatid. Si Scott ang sumagot. “He really doesn’t like being touched. Especially by strangers.” Tumigil ito. “Sometimes he won’t even let us get too close.” Mahinang natawa si Ruztom. “Guess that’s why they call him untouchable on the ice.” Nagtawanan ang ilan. Pero hindi si Amethyst. Nakatingin lang siya sa pintong dinaanan ni Calix.

galit ko ng sigaw para lang kasi silang mga tuod na animo nanunuod lang ng boxing sa tv. "He touched you. That's my f*cking problem!!!!this bullsh*t, f*cking touch you and I don't like it!I don't like any man touching what's mine !!sh*t!!I kill him!!"galit na galit na sagot nya habang pilit na tinatanggal ang pagkakayakap ko sa kanya... kaya no choice na ko kung hindi gawin ang nasa isip ko..baka sakaling sumunod..

Malayo-layo pa naman ang turn kong kumanta kaya sa phone ko muna itinuon ang atensyon ko. Napansin kong nag-reply si Faith sa I* story ko kanina. Don't drink. You still have to drive home. Napangiti na lang ako while typing a reply to her. Yes, ma'am. I'm not drinking. Nakita ko ring nag-reply si Sir Troy. Where are you? Napakunot-noo ako. Why? Is he going here? Asa pa 'ko. Napailing na lang ako while typing the place as reply to him.

Napabuntong hininga siya at binatawan ang kamay ko. “Ganyan ba kababaw ang pagtingin mo sa relasyon nating dalawa? Kung alam ko lang sana na ganito ang mararamdaman mo hindi n akita dinala dito. Don’t look down on yourself, Maya. Mahal kita at mahal mo ako diba? Yun lang ang mahalaga para sa akin. Basta manatili ka sa tabi ko. Sapat na yun.”

Nilapitan niya sana ito para kausapin at tulungan nang pinigilan siya nito at hindi niya naman itinuloy ngunit nang muntikan itong matumba ay napilitan siyang lumapit para sana saluhin ito. “Don’t touch me,” ma-awtoridad nitong saad at iniharapang pa ang kamay para pigilan siyang tuluyang lumapit. Amoy na amoy niya sa bibig nito ang bango ng alak na ininum. Hindi siya nito tinitingnan at pilit siyang pinapalayo.

hindi natapos ni Sofia ang pagsasalita niya ng biglang humarang sa daraanan niya ang isang guard na bahagya niyang ikinatingala dito. "Excuse me, bata. Bawal dito ang namamalimos, hindi basta-bastang buidling 'to kaya maghanap ka nalang ng iba. Wala dinh solicitation dito." pigil ng guard na inasahan na ni Sofia ang ganitong kumento at diskriminasyon sa height niya.

"Now, spill the damned tea." Tumayo muli ang kaibigan at naglakad papunta sa banyo, kampante naman si Kouen na hindi siya maiintindihan nong babae kahit marinig pa sila nito pero kailangan pa rin niyang magtago. "Gusto ng papa mo na makipag collab ng ammunition business sa mga Lewis—" "Huwag ka nga mag tagalog, nabubulol ka." "Damnit!"

sagot ko, mahina. Nagtagpo ang mga mata namin. Walang umatras. Walang umiwas. “Say it,” bulong ko. “What?” “That you need me.” Tumigil siya. Sandali. Pero hindi siya umatras. Instead— Mas lalo siyang lumapit. Halos magdikit na ang mga labi namin. “Don’t do this,” babala niya. “Then stop touching me like that,” sagot ko.