Novel & Cerita Don't Worry In Tagalog

iwas tingin ko " Sus!tinatanggi mo pa...wag kang mag-alala kapag kinasal na tayo pwede mo na akong tikman...ay hindi lang tikim kainin mo pa ". baling nito saakin at ngumisi ng nakakaloko.. sabay kindat Ang bad niya! Pero kung gusto niya why not diba?luh?ano ba Chin! Mali yung narinig niyo ha.. " Bastos neto! ". palo ko sa braso niya

Yumuko siya at inayos ang buhok nito. “Your mommy will be here soon, son, Don't worry,” nakangiting wika niya. Hindi niya alam kung ang anak ba niya talaga ang sinabihan niya na huwag mag worry o ang sarili niya mismo. Kahit na pinlano niya ang lahat, hindi pa rin maalis sa sarili niya ang kabahan, paano kung may nakalusot pa rin?

charot :D "Magkikita na din kayo, don't worry!! Wag kana umiyak kakain na tayo" sabi ko na siguro mababaling na yung attention niya dahil palapit na saamin si Zoe dala dala ang mga inorder namin.

Si Amanda naman, nakatingin lang, puno ng ngiti ang mga mata kahit nagkukunwaring worried ang labi. “Mom, don’t worry,” sabi niya. “Si Ate, ganyan talaga ‘yan. The harsher she speaks, the sooner she crawls back.” Sa likod ng banayad na tinig, may katahimikang sapat para makapagdulot ng kilabot.

tanong niya kaagad sa akin. Kinakabahan talaga ako kapag siya ang kaharap kaya matagal akong nakahuma. "Don't worry, I won't bite." May ngiting sumilay sa kanyang labi. "Opo," mahinang usal ko na may kasamang tango. Inilahad niya ang kamay papunta sa labas. "Sa garden tayo."

natatawang tanong niya kahit na wala namang nakakatawa "Ganiyan. Bakit ka ganiyan at bakit ka ba tumatawa?" naiinis na turan ko sa kaniya. Napaka ano niya. Hindi naman nakakatawa. "Stop worrying. I'll be fine" aniya. "Come, payakap nga" aniya

Pareho naming hindi alam. "Pumunta na lang tayo sa amin, Bebs?" tanong niya sa kalagitnaan ng katahimikan namin. "Sa inyo na naman?" "Yeah, magpractice na muna tayo. Pagkatapos ay mag-iisip tayo kung saan tayo pupunta." "Oh, okay." Muli na naman akong kinabahan. Inisip ko na lang si Mama at si Teedy. Magpapakatatag ako para sa inyo, hahanapin ko kayo.

Bahaw siyang tumawa at nag iwas ng tingin. "don't worry about me i am fine. As long as i am seeing you happy ay magiging masaya narin ako. Siguro mahal pa kita ngayon but malay natin sooner or later mahanap ko narin ang para sa akin. But i am happy coz we are still friends. Kuntento na ako roon" he blinked back his tears. He smiled weakly. Inisang lagok niya ang natitirang wine sa kopita niya.

Dahil gusto niyang maging masaya ako? "Hindi mo naman kailangang gawin 'yan. I'll be fine. Hindi ko naman hahayaan na hindi maging okay. Kaya don't worry about me, ang isipin mo ay ang buhay mo sa ibang bansa. Hindi madaling makisama, alam mo 'yan. Kaya dapat ngayon pa lang, inaaral mo na ang maaaring ugali nila."

Hindi lang s'ya sumagot ng oo kagabi ay may kapalit na kaagad s'ya? "Don't worry about it. I don't care kahit ilan pa 'yan. We're not together so he's free to do whatever he wants."