Novel & Cerita Don't Worry In Tagalog

Bigla niyang tanong. Marahas itong nag-angat ng tingin. Bakas sa mga mata ng babae ang pagkaalarma sa sinabi niya. Umangat ang sulok ng kanyang labi bago ito tiningan mula ulo hanggang paa. "Don't worry, I don't have any interest in you," walang emosyon niyang wika.

Nagmamaka-awang ani ko. I can't stop crying... Kinakabahan ako sa kung anong pwedeng mangyare. Ang lakas ng tibok ng puso ko, I can't help but to feel nervous! Hinawakan ni Rio ang mga braso kong naka-pulupot sa bewang niya. Inalis niya 'yon at hinarap ako. "I'll be back safe and sound, baby, Go to your room, mag iiwan ako ng mga tauhan dito."

Kahit na hinihingal ako I'm up for a fight with him noh! "What? It's true right? Tagalog na 'yon. I'm sure naman na naintidihan mo sinabi ko." Hindi talaga kami pwedeng magtagpo nitong lalaking 'to. Lagi lang kami mag-aaway. Lagi siyang nakakainis!

Napatingin naman ako kay Antimony na nakatutok sa gadget niya. Alam ko kung ano ginagawa niya. Nagtatranslate ng tagalog to English ‘yan. “Oroa dig inte! (Don’t worry!) I will translate that later, okej? (okay?) “ sabi ko na ikiningiti naman nila. “Tack, jag mar bra (Fine, Thank you)”

"Wala man lang bang goodbye kiss?" He frowned, dahilan para kumawala ang tawa sa aking bibig. "Joke lang huy! Hindi na ako umaasa! Kahit nga sa bembang hindi mo na ako hinahalikan! Tiyaka don't yah worry, hindi ko sasabihin kay Ayannah ang alam ko!" tumatawa ko pang ani kahit na sumusugat 'yon sa dibdib ko. "Do you want to ki-"

nag-aalala kong tanong dito, pilit kong inaalala kung may mali ba akong nagawa nang dahil sa pinagdadaanan ko ngayon. "I'm worried about you, you always seem jumpy these past few days, and I can't help, but noticed you being scared all of the time." sinabi nito, I can see concern towards me. Isang malalim na paghinga ang kumawala sa bibig ko, dahil alam ko naman na totoo ang sinasabi nito, sino ba naman ang hindi matatakot matapos bantaan ng isa sa pinakamayamang tao hindi lang sa Pilipinas kung hindi sa ibang bansa na din, pero minabuti kong huwag nang ipaalam dito ang bagay na iyon.

"Baby, don't worry I'm fine." "Whaaa... okay? Bakit may dugo yang damit mo, huh?" Humagulgol kong tanong. Hindi ko alam kung bakit ako napahagulgol sa pagiyak. Hindi ko maintindihan itong sarili ko. Basta ang alam ko sobra ang nararamdaman kong takot ngayon dito sa aking puso at tanging pagiyak lang ang naiisip kong paraan para mawala ito.

Saglit lang niyang sinulyapan ang rearview mirror bago muling ibinalik ang tingin sa daan. “Don’t worry,” malambing niyang saad. “Hindi ko ipagkakalat ang alam ko dahil hindi ko ‘yon kwento. Kayo ang bahala kung hanggang kailan niyo ito itatago basta ang akin lang ay okay ka.”

wika ko sa kanya "Don't worry about it. We'll take care of everything. Wag mo masyadong pagtuunan ng pansin ang mga nangyari" "But---" natigil ang aking sinasabi nang hinatak niya ako kaya napahiga ako sa kanyang matigas na hubad na dibdib.

May recording device ba dito? “Huwag kang mag-alala, wala akong pagsasabihan nito. Magpapanggap akong hindi ko alam. Para hindi ka mapahamak. Hindi ka nila sasaktan. At kapag tinanong nila ako, hindi ko sasabihin ang totoo,” sabi ko. Umupo si Arc sa harapan ko at hinaplos ang aking pisngi. “Don’t worry about me. Hindi nila ako papatayin. Hindi nila kaya,” nakangisi niyang sambit.