Drawing Pag Abot Ng Pangarap 소설 & 이야기

Ang dating pinapangarap n'ya lang, ngayon ay makatotohanan n'ya ng nakamit. Who would have thought that Joshua will end up loving her back. Kahit sa panaginip ay hindi na s'ya umaasa pa noon. But love works in a mysterious ways ika nga. Nagawa n'ya, nakuha n'ya ang gusto n'ya, naabot n'ya ang pinapangarap n'yang lalaki na gustong makasama habang buhay.

Mabigat. Masakit. Mariing nagdikit ang mga labi ni Harlyz. Gusto niyang aliwin si Daisy. Pero kilalang-kilala niya ang hipag niya. Isang maling salita lang, baka lalo itong sumabog. "At ngayon, hindi niya ako tinatantanan," reklamo ni Daisy. "Tawag nang tawag." "Text nang text." Galit siyang napaikot ng mga mata.

‘Pangarap ka pa nito! Napakaswerte niya. Sino ba naman siya para pangarapin nito? Isa lang naman siyang ordinaryong dalagita noon na walang ibang nasa isip kundi ang gawin ang lahat para maging proud ang daddy niya. Ang dalagita noon na mabilis sumuko at lumayo.

Liliwanag ba ang mukha ko kung ipapatong ko ang buwan sa aking noo? Ngunit ngayon napagtanto ko. Ang iilan iniisip ko ay hindi na tama. Hindi ko pala kayang hawakan ang mga 'to. Hindi ko kayang maabot ang pangarap kong iyon. Because I am too far. At walang himala para doon. Ipinatong ko ang kumot sa 'king buong katawan at saka ipinikit ang mga mata.

Matapos niyang pindutin ang search ay napakaraming lumabas na resulta kaya pakiramdam niya ay bigla siyang nalula at hindi malaman kung alin ang unang babasahin. “Alin ba dito ang uunahin ko?” Napapakamot sa ulong tanong niya sa sarili na may manaka-nakang paghikab dala ng pagod sa buong maghapon kahit sabihin pang nakaidlip siya kanina. “Tingnan ko nga ‘tong para sa nangangarap maging artista.”

Sa kan'yang loob ay nakaramdam s'ya ng excitement sa magiging sagot nito sa kan'ya kung ano ang ipapagawa ng dalaga. "P-Pwede na ba kayong lumabas na?" sagot nito sa kan'ya. Nalaglag ang kan'yang panga pati na ang kan'yang balikat ng marinig ang sagot ng dalaga. Akala n'ya pa naman ay may gusto itong ipagawa sa kan'ya na katulad ng iniisip n'ya ngayon.

---PATALASTAS MUNA--- This is it, pancit! Hanggang sa Ending na po ito. Iba-iba po ang opinyon niyo kaya kahit ano man ang kahinatnan nitong kwento, inaasahan ko nang may matutuwa, merun ding hindi. Kaya pasensya na po, I’ll do better next time.

mahina kong sabi. “For what?” tanong niya, paos ang boses. “Sa lahat,” sagot ko. “Sa pagtupad mo ng pangarap ko na mahalin ako ng isang tulad mo. At sa kasal na hindi ko akalaing mararanasan ko.” I’ve dreamed of this a thousand times before But in my dreams I couldn’t love you more Nararamdaman kong nanginginig ang dibdib ko. Malapit na akong maiyak, at alam kong ramdam niya iyon.

At malalaman din nito kung ano talaga ang tunay na nangyari. Muli siyang nahiga sa kama, mukhang hindi siya makakatulog buong gabi kakaisip sa kasal niya. She does'nt imagine in that age, na ikakasal siya. Marami siyang pangarap na gusto niya maabot. Alam din niyang hindi na sila maghihirap kung sakaling papakasalan niya si Lanche, pero hindi iyon ang gusto niya.

Buhay na puno ng pag-ibig, pag-asa, at mga pangarap para sa kinabukasan na magkasama. End of my fantasy sako marahang iminulat ang aking mga mata. Napakasakit isipin na hanggang sa imahinasyon na lamang ang pagpapantasya ko maging sa pangarap na kasal. Dahil taliwas lahat ng nangyayari sa realidad. Malabo at hinding hindi na kailanman mangyayari ang pinangarap ko. At ang higit na mas masakit ay ang realidad na hinding hindi na rin ako kailanman mamahalin ng lalaking siyang tanging minamahal ko.