Drawing Pag Abot Ng Pangarap นิยาย & เรื่องราว

Ang hirap talagang maging mahirap. Pangarap ko talagang maging mayaman. Pero ‘yong pagiging mayaman na galing sa pinaghirapan ko. Dugo’t at pawis ang aking nilabas. Kapag nakapagtapos ako ng pag-aaral at nagkaroon ng magandang trabaho, matutupad ko na ang pangarap ko. Magiging proud si Tatay sa akin kapag nalaman niyang may isang anak siyang nakapagtapos ng kolehiyo.

Pwede bang ako na lang, universe? T*angina, Ximena, magpakatino ka. Ayan ka na naman, nagpapaka-Maria Clara sa labas pero sa loob, puro kalandian ang iniisip. Amo mo 'yan, girl! CEO ng buong kumpanya! Hindi mo pwedeng… pangarapin lang nang basta-basta. Pero teka, masama bang humanga? Hindi naman siguro counted as kasalanan 'yung tahimik na pagtingin at pangarap na kunwari lang. Libre naman ang mangarap, ‘di ba? At least sa panaginip, pwede akong maging leading lady.

Parehas sila ng pangarap at iyon ay ang yumaman. Sa edad niyang bente-dos ay iyon lamang ang naiisip niya. Ang yumaman. Hindi naman kasi siya nakatuntong ng kolehiyo kaya ang tanging alam lang niya ay ang pangarap niyang yumaman. Si Gracia ay nangangarap din pero ang gusto nito ay ang magkapag-asawa ng mayaman. Iyon daw ang pinakamadaling paraan nang pag-alis sa San Pablo kung saan ayaw nilang mabulok pareho.

tiim-bagang sabi nito. Tinuyo niya ang pisngi at marahang tumango. "Siguro nga maling minahal kita at isiping ikaw ang prince charming ko, at mali nga siguro na maghangad ako ng happily ever after kasama ka." "Hindi maling magmahal, Ana. Ang mali lang sumobra ka, naging makasariki ka, hindi mo inisip kung ano ang mararamdaan ko o mararamdaman ng taong nakapaligid sa'yo." Umiling-iling ito. "Happily ever after? Wala nu'n. Wake up! We are not in a fairy land. You are not Snow White nor Sleeping Beauty and I'm not your fucking Prince Charming! Nasa reyalidad tayo, Ana. Ang katotohanang walang happy ending!"

Sabi ko sa isip ko upang palakasin ang loob ko. "Ang pag-abot sa pangarap natin ay parang byahe sa isang malaking kalsada. Minsan mabilis ang byahe at madali kang nakakarating sa iyong pupuntahan. Pero minsan mabagal rin ito dahil may mahabang traffic o balakid/pagsubok tayong dapat lampasan. Kailangan natin nang tiyaga at mahabang pasensya. May saysay naman ang bawat paghihintay mo dahil sa huli nakarating ka sa iyong pupuntahan, narating mo ang iyong pangarap."

Salamat sa ating Ama. Pagkamulat ko ng aking mata, isang sulat sa aki'y sumorpresa. Hindi na ako nag-atubiling ito'y buksan sapagkat kuryosidad ang nilalaman ng aking isipan. Dear Caridad, Nais mo bang makaahon sa hirap at makamit ang iyong mga pangarap? Isa lang ang solusyon diyan. Dumulog ka sa aming tanggapan. Ngunit ang kapalit nito ay ang buhay mo dahil kailangan mong iligtas ang mga tao.

"We'll get there soon" "The power of desire..." ang makahulugang winika ni James na nagpabalik sa kanyang huwisyo. "may lead you to the most beautiful thing on earth," ngayon ang itinaas na ng binata sa leeg niya ang halik nito habang isa-isang kinakalas ang pagkakabutones ng suot niyang blusa. "and that's love..,." pagkasabi noon ay mariin na nitong inangkin ang kanyang mga labi para sa isang nakalulunod at maalab na halik.

hindi makapaniwalang ani sa'kin habang umiling-iling ang kanyang ulo. "kaya nga pinsan.Pero ano ang gagawin ko.Nakagawa na ako ng kasalanan sa panginoon."malungkot kong sabi. "wala talaga tayong magagawa pinsan kundi i-give up ang pangarap mo.Baka nga hindi talaga para sayo ang pagpapari." Para akong nawalan ng lakas at pag-asang makamit ko pa ang matagal Kong pinangarap.

Baka pusa lamang ang lumikha ng ingay. Nang maipasok niya ang dalaga sa silid nito ay kaagad din siyang lumabas. He was so damned exhausted at ang nais lamang niyang gawin ay magpahinga but he could’t let the night pass without seeing Danna. He missed her so much that when he touch her it aroused his carnal desire sa kabila ng kapaguran niya. But Danna refused and shook off of his hands and started to sob.

Ngunit ang pangarap niyang iyon ay tila napakataas at imposibleng maabot. Masakit ang lalamunan ni Christian, namumula na ang kanyang mga mata. Mahigpit niyang hinawakan ang telepono, nanginginig ang boses. "Oo, hindi tayo magkadugo. At oo, magkababatang matalik. Pero hindi mo ba talaga ako pwedeng bigyan ng pagkakataon? Ikaw ang nasa puso ko, ang nag-iisang babaeng nais kong alagaan at mahalin sa buong buhay ko. Karylle, bigyan mo ako ng pagkakataong ito, pwede ba?"