Drawing With A Message Novels & Stories

Pangungulit pa niya, kaya nag-reply akong muli. "Huwag ka maniwala d'yan, fake news lang 'yang mga marites na 'yan, Beshie. I-drawing ko na lang siya para sa iyo." Agad naman akong kumuha ng lapis at papel sa bag ko at inumpisahan ang pag-do-drawing ko.

komento nito. “Maganda po ba?” tanong niya. “Oo naman. I’m impressed! And thank you sa pagguhit ng mukha ko.” “Gagawa pa po ako ng marami!” “Nice. Pero puwede ba akong humingi ng drawing mo? Kahit isa lang dito sa portrait ko.” “Sige. Kuha ka lang kasi marami pa naman akong drawing!” “Thanks. Papalitan ko na lang ng chocolate bukas.”

Nag-aalangan pa akong pindutin ang send. Ilang minuto ko nang tinititigan ang message ko sa kanya sa Messenger. Maikli lang — “Renzo, please… let’s talk.” Napakagaan ng daliri ko nang i-tap ang arrow. Pero halos mabigat ang hininga ko habang hinihintay ko ‘yung usual na blue check. Wala. Gray lang.

Pati kasi ang presyo ng bawat obra ay may nakasulat na rin na presyo at kung ayaw mo naman sa mga sketches na nakadisplay ay may customized prompt na puwede kang dalhin sa chat to chat ng moderator ng site. Ginawa niya iyon dahil balak niya na talagang magpaggawa ng illustration ng pangit na bride to be niya.Nakakatuwa lang dahil ang bilis magreply ng moderator ng site nito. Maya-maya ay may nagpop-up na mensahe na hindi daw available ang personal chat to chat for the meantime ay puwedeng mag-iwan ito ng mensahe dahil sasagutin lang ito when the moderator is back.

Gayunpaman, maaari bang gayahin ang mga gawi sa pag-sketch? Nagsalubong ang kilay ni Joshua. Ibinaba niya ang tingin niya at nagpadala ng mensahe kay Lucas. [Suriin muli ang lahat ng social media ni Luna Gibson at lahat ng may kinalaman sa kanya. Gayundin, alamin ang lahat ng may kinalaman sa kanyang likhang sining.] Sa sandaling matapos ipadala ni Joshua ang mensahe, natapos na rin si Luna sa pag-sketch.

Binuksan niya ang pinakailalim na drawer ng mesa at nagsimulang sumulat: “Aera,” “Sana ay nasa mabuti kang kalagayan pag nabasa mo ito. Baka mabigla ka, pero napakarami kong gustong sabihin. Matagal ko na itong kinikimkim, at kailangan ko na itong sabihin ngayon.”

Nakatitig lang siya sa chat box nilang dalawa ni Cris. Ilang beses na niyang tinipa ang mensaheng gusto niyang ipadala. Happy Birthday, Babe... Mahal na mahal kita. Pasensya ka na... Huminto ang mga daliri niya. Isa-isa niyang binura ang bawat salitang kakasulat pa lamang. Hindi niya kayang pindutin ang Send. Sa kabilang kamay niya ay mahigpit niyang hawak ang larawan ng ultrasound.

Lalong nagpalit-kulay ang mukha ni Jace sa tindi ng galit. Agad niyang dinalot ang WeChat para mag-message kay Tanya, pero ang bumungad sa kaniya ay isang pulang exclamation mark at ang text na: “Message failed to deliver.” Nag-apoy ang matinding galit sa mga mata ni Jace. Sa pagkakataong ’to, hinding-hindi na niya ito susuyuin. Kung gusto nitong makipagbalikan, kailangan nitong matutong magbaba ng kaniyang bratty at princess attitude!

⸻ Pagdating ni Adrian sa opisina, naghihintay na si Claire. “Sir.” “May problema.” Iniabot nito ang isang brown envelope. Wala na namang pangalan ng nagpadala. Pagbukas ni Adrian… Isang simpleng drawing lang ang laman. Drawing iyon ng isang maliit na batang babae na may hawak na lobo. Sa ibaba nito ay may nakasulat. “Pretty little princess…” Walang ibang mensahe. Walang pagbabanta.

Hindi nga nagtagal ay lumitaw sa screen ng kanyang computer ang isang pamilyar at nakakabighaning mukha at yun ay walang iba nga kundi si Sophia. Tumango nga ito ng marahan at wala ngang tinig na kumawala sa kanyang labi. At sa halip nga na magsalita ay nagpadala ito ng mensahe sa chat app. SOPHIA: Drew, natapos mo na ba?