Drawing With A Message Novels & Stories

Pati kasi ang presyo ng bawat obra ay may nakasulat na rin na presyo at kung ayaw mo naman sa mga sketches na nakadisplay ay may customized prompt na puwede kang dalhin sa chat to chat ng moderator ng site. Ginawa niya iyon dahil balak niya na talagang magpaggawa ng illustration ng pangit na bride to be niya.Nakakatuwa lang dahil ang bilis magreply ng moderator ng site nito. Maya-maya ay may nagpop-up na mensahe na hindi daw available ang personal chat to chat for the meantime ay puwedeng mag-iwan ito ng mensahe dahil sasagutin lang ito when the moderator is back.

Gayunpaman, maaari bang gayahin ang mga gawi sa pag-sketch? Nagsalubong ang kilay ni Joshua. Ibinaba niya ang tingin niya at nagpadala ng mensahe kay Lucas. [Suriin muli ang lahat ng social media ni Luna Gibson at lahat ng may kinalaman sa kanya. Gayundin, alamin ang lahat ng may kinalaman sa kanyang likhang sining.] Sa sandaling matapos ipadala ni Joshua ang mensahe, natapos na rin si Luna sa pag-sketch.

Nakatitig lang siya sa chat box nilang dalawa ni Cris. Ilang beses na niyang tinipa ang mensaheng gusto niyang ipadala. Happy Birthday, Babe... Mahal na mahal kita. Pasensya ka na... Huminto ang mga daliri niya. Isa-isa niyang binura ang bawat salitang kakasulat pa lamang. Hindi niya kayang pindutin ang Send. Sa kabilang kamay niya ay mahigpit niyang hawak ang larawan ng ultrasound.

Lalong nagpalit-kulay ang mukha ni Jace sa tindi ng galit. Agad niyang dinalot ang WeChat para mag-message kay Tanya, pero ang bumungad sa kaniya ay isang pulang exclamation mark at ang text na: “Message failed to deliver.” Nag-apoy ang matinding galit sa mga mata ni Jace. Sa pagkakataong ’to, hinding-hindi na niya ito susuyuin. Kung gusto nitong makipagbalikan, kailangan nitong matutong magbaba ng kaniyang bratty at princess attitude!

⸻ Pagdating ni Adrian sa opisina, naghihintay na si Claire. “Sir.” “May problema.” Iniabot nito ang isang brown envelope. Wala na namang pangalan ng nagpadala. Pagbukas ni Adrian… Isang simpleng drawing lang ang laman. Drawing iyon ng isang maliit na batang babae na may hawak na lobo. Sa ibaba nito ay may nakasulat. “Pretty little princess…” Walang ibang mensahe. Walang pagbabanta.

Hindi nga nagtagal ay lumitaw sa screen ng kanyang computer ang isang pamilyar at nakakabighaning mukha at yun ay walang iba nga kundi si Sophia. Tumango nga ito ng marahan at wala ngang tinig na kumawala sa kanyang labi. At sa halip nga na magsalita ay nagpadala ito ng mensahe sa chat app. SOPHIA: Drew, natapos mo na ba?

"I drew all of us!" Tinanggap iyon ni Graziel at agad siyang napangiti nang makita niya ang sinasabi nitong ginuhit nito. Simple lang naman ang drawing ni Junie, kasi nga bata. Pati ang drawing nito ay simpleng crayola drawing lang. May tatlong malalaking stick figure lang na magkakahawak-kamay. Agad siyang napangiti. May isa pang maliit na pigura sa tabi ng isang kuneho.

tanong niya at nag-uumpisa na siyang mag compose yata ng message. "I just need it. Baka makalimutan mo kasi." sabi ko sa kanya. Sumandal ako sa headboard saka pinag-krus ko ang mga kamay ko sa dibdib ko. "No, I'm not that stupid. Get it. It’s in the drawer, right side." utos n’ya sa akin kaya bumaba kaagad ako sa kama at halos Takbuhin ko yung walk in ulit.

Nakangiting kong saad sa kanya. Kumunot naman ang noo niya. “Are you making fun of me?” Napanguso naman ako sa sinabi niya, tsaka muling napatingin sa kamay niya. I bit my lips trying to stop myself from laughing. Great. Hindi nga pala ako magaling magdrawing. It was just a stickman—small circle, small circle, big circle. It was cute, though. “Stop.” Utos niya, pero hindi ako tumigil at nagdrawing muli, ako. Na katabi niya.

Lumapit ang bata at iniabot ang papel. “Drawing ko po kayo.” Binuksan iyon ni Solene. Simple lang ang drawing. Isang babae na nakangiti sa harap ng isang malaking building. Sa ilalim nito, nakasulat sa batang sulat-kamay: “Hindi po kayo masama.” Hindi napigilan ni Solene ang luha. “Thank you.” Tumakbo pabalik ang bata sa kanyang ina.