Drawing With A Message Novels & Stories

Dahan-dahan niyang binuksan ang banking app. At nang makita niya ang laman nito, parang may kumirot sa dibdib niya dahil halos wala na. Said na said na siya. Isang tahimik na katotohanan na hindi niya kayang takasan. Sa gitna ng kanyang pag-iisip, may dumating na bagong mensahe mula sa isang kliyente. Magalang ang tono nito. “Hello, Mist. Sa tingin ko pwedeng baguhin pa ang composition ng sketch. Parang may kulang pa.” May kasunod pa itong linya. “Hindi ko po intensyon na punahin kayo.”

Sumunod naman si Alexander kaya dalawa na lang kami ngayon na naiwan ni Prince. "Bro, may nagpadala pala ng message sa opisina mo." "What message? And Who?" "I don't know hindi ko naman binuksan, it's for you kaya mas mabuting ikaw na ang magbasa." "Ok, that's good." "By the way, where's the message now?" "Nilagay ko sa drawer mo." "What? wow bro, pinakialaman mo pa talaga ang drawer ko." "Don't be oa, wala ngang laman ang drawer mo."

Isang picture. Papel na puti, may doodle sa sulok, itim na buwan. Black moon. Eksaktong drawing na mayroon ang bawat letter na natatanggap niya noon sa Lit Treat box. Noon sa panahong salita ang nakapagligtas sa kanya. “Hindi…” pabulong niyang sabi. Sumunod pa ang message. Hindi niya alam bakit pinindot niya. At umagos ang boses sa maliit na speaker, mas malinaw.

Jez Ganda Anong oras lunch mo? Para namang may load ako pangreply. Nagtipa ako ng mensahe sa messenger. 11:30. Ikaw ba? -Sent Naghintay akong ilang minuto pero hindi nagreply. VIP lang te'? Bumalik ako sa ginagawa ko. Nagdrawing akong limang stick people sa ibaba ng heart. Ang random ng utak ko ngayon. Naisip kong dagdag ng border para mas magandang tignan.

Blackmail ako ma'am, pamilya ko at ang tunay na Ian delikado. Bukod sa message na iyon, may drawing din isang ibon, madaliang drawing lang pero ang style kasi nito ay parang katulad kay Knox, Maxim, at sa mga kapatid niya. Mayroon lang mahabang stick, may tigtatatlong naka attached na bilog na may tiniktinik. Iyon ang waepon na kasama ng ibon.

Bagamat mailalim ang pinadala nitong mensahe, nahulahan niya agad kung ano ang totoong intensyon sa likod nito. Matayog ang langit at malayang makakalipad ang mga ibon; malawak ang karagatan at malayang makakalangoy ang mga isda. Simula ngayon, hindi ka na nakagapos. Magiging payapa ka na—malaya mong mapapanood ang pagsikat at paglubog ng araw, pati ang mga ulap na paikot-ikot sa langit. Uminit ang pisngi niya at bumilis ang tibok ng tumataba niyang puso. Ni-reply-an niya ito. [May pangalan ba ang drawing mo?]

Punong-puno na ito ng mga sulat at corrections, pero para sa akin, ito ang pinakamagandang drawing na nagawa ko. Kinuha ko ang phone ko at tiningnan ang huling message ni Liam. "By the way, I forgot to say... your design for the community park is brilliant. I can't wait to see it built." Napangiti ako at nag-reply. "Thanks, partner. Goodnight."

marami na talagang alam ang mga bata ngayon pero it's okay pretty naman ang princess for me" pilit na tawa nito "Stop trixie" bulong ni mr.montaire "Ang ganda naman ng drawing mo ang cute ko dito" saad ko "Sorry i can't Clark, lalabas lang ako para magpahangin susubukan kodin kung may signal na para ma contact Kona si dad at ang mga friends ko" pagpapaalam nito

Sa itaas ng drawing ay may dalawang malalaki at mararahas na guhit ng hugis X, at sa ibabang bahagi naman ay may nakasulat na maliliit at tabinging mga titik: “Hindi na kaya ng kamay kong magdrawing. Ano nalang ang mga pangarap ko?” Sa pagkakabasa ng mga salitang iyon at sa marahas na guhit ng hugis X sa ibabaw ng papel, mabilis na pumasok sa imahinasyon ni Adrian kung gaano kalaki ang tindi ng takot, pagdurusa, at kawalan ng pag-asa na hinarap ni Lia noong mga sandaling iyon sa loob ng kanyang silid. Paano nito nagawang dalahin ang ganoong klaseng napakabigat na parusa nang mag-isa, nang walang kahit isang salitang binitawan sa kanya?

Isinend ni Ella kay Rico ang isang litrato ng agahan niya. Matapos mag-isip, nag-edit siya ng isa pang mensahe at isinend ito. [Kumain na ako ng agahan!!!] Matapos magsend, parang may pakiramdam siyang medyo malandi ang mensaheng iyon. Pinindot niya ang kanyang daliri sa screen upang bawiin, ngunit may tugon na si Rico. Boss: [Good girl! Mag-message ka sa akin pag-tapos na, hihintayin kita para mag-lunch.]