Drawing With A Message Novels & Stories

sabi ko bago pinutol ang call. Pagkatapos ng tawag, naupo ako sa harap ng bagong drafting table ko. Kinuha ko ang mechanical pencil at nagsimulang gumuhit ng isang linya. Ang unang linya ng panibagong simula. "Rico, paki-handa 'yung kape ko mamaya. Mukhang mapupuyat ako sa pag-finish ng hotel lobby concept," sabi ko nang hindi inaalis ang tingin sa papel.

Pagkapasa niya sa system, mabilis na nag-reply ang kliyente. "Grabe, isang himala! Bumaba ang isang diyos para mag-drawing! Ito mismo ang hinahanap kong pakiramdam, Teacher Yan Feng! Naglalaway ako sa ganda!" message ng client. Kasunod nito ang paalala, "Pero kailangan pa rin po na nakaluhod 'yung character, ha?"

S-in-ave niya ang larawan sa kaniyang gallery at dali-daling nagpadala ng mensahe kay Juancho. To Juancho: Hulaan mo. Mayroon akong hawak ngayon na napaka importanteng larawan. Kung magbibigay ka pa ng dagdag na sampung milyon na investment sa akin, ise-send ko 'to sa'yo agad agad. From Juancho: ?

biro niya at tuluyan nang lumabas. Naiwan nga kaming dalawa. Tanging tik-tak ng orasan ang naririnig. Sobrang tahimik kaya pinilit kong magpanggap na abala sa pagguhit, pero mula sa gilid ng paningin ko ay nakita kong napahinto siya malapit sa mesa. “You draw?” mababa ang boses niya na halos pabulong. Nagulat ako at agad tinakpan ang sketchpad. “O-opo. Minsan lang po.”

Ngunit bago pa niya mabuksan ang messaging app, biglang may pumasok na bagong notification. Napakunot ang kanyang noo. Hindi niya kilala ang numero. Pagkabukas niya ng message, agad siyang natigilan. Kasama sa text ang isang larawan. Isang larawan ni Sven. At sa litrato, mukhang may kasama itong babae sa kama. Sa isang iglap, parang tumigil ang lahat. Nanginig ang kanyang mga daliri.

Na naghihintay ng panibagong umagang magkasama sila. Kinuha ko ang eraser at binura ang iilang outline na ginawa ko. Hindi pa pulido kaya kailangan ko ng tapusin ito bukas. Konting shadow, mix ng color and hard line na lang gagawin ko para lalong lumitaw ang drawing ko. Tinabi ko ang aking canvass at maging easel wooden stand nito ay tinabi ko rin. Nag-unat-unat ako bago ko kinuha ang aking bagpack. "See you tomorrow, Griffin!" saad ko sa lalaking busy maglagay ng kulay sa anime na ginawa niya.

Text message PA (personal assistant): Kung wala kang gagawin at gusto mo magpa-lamig ng ulo message mo lang ako →⁠_⁠→ Rea: Gago, tigilan mo ako ᕦ⁠(⁠ò⁠_⁠ó⁠ˇ⁠)⁠ᕤ PA (personal assistant): Wala akong ibig sabihin sa message ko, miss mo na ba? (⁠◠⁠‿⁠◕⁠)

Isang message mula sa isang unknown number. ‘I’m sorry, Isabelle. For everything.’ Hindi ko alam kung si Justin ‘yun o kung sino man. Pero hindi ko na binigyan ng pansin. Dinelete ko ang message at itinuloy ang aking pag-sketch. Para sa akin, ang bawat linyang iginuhit ko ay simbolo ng bagong buhay na itinatayo ko—isang buhay na ako ang arkitekto, at walang sinuman ang pwedeng manira ng foundation nito.

at "Blessings for the new year!" Ngunit sa tuwing magre-reply siya, pasimpleng sumusulyap ang mga mata niya sa pinakatuktok ng screen kung saan naka-pin ang conversation nila ni Jaxson De Silva. Walang mensahe. Walang paramdam. Ni hindi man lang ito nag-send ng isang copy-pasted na mass greeting. Sumabog ang isa pang malaking fireworks sa itaas, nagbibigay liwanag sa malungkot na profile ni Celine at sa lalong lumilinaw na pangungulila sa kanyang mga mata.

Kiana exclaimed beside me. "Tsamba lang," sagot ko. Inikot ikot ko 'yung ballpen ko sa daliri ko. Mas nakakapag-concentrate ako 'pag ginagawa ko iyon. The classes ended and I wasn't able to receive any message from Dwight. I fished my phone from my bag. Ako: Babe, I miss you :( I pressed send as soon as I was done typing my message for Dwight. I waited for my phone to make a sound. But it didn't.