Drawing With A Message Mga Nobela at Kwento

“Mas ligtas dito sa loob ng bahay. Besides, marami pa tayong activities na gagawin mamaya. Diba gusto mo pang tapusin ang drawing mo?” Bahagyang sumimangot si Liam, ngunit hindi ito nagtampo. “Okay po,” sagot niya, ang boses ay mas mahina kaysa kanina. Bumalik siya sa kanyang mesa, kung saan naghihintay ang isang kahon ng makukulay na colored pencils. Kinuha niya ang asul at nagsimulang magkulay sa kanyang sketchbook, ngunit halatang wala na ang excitement sa kanyang kilos.

Pero habang binubuklat ni Liam ang mga huling pahina, biglang tumigil ang mundo niya. May isang drawing doon na hindi gawa ng isang limang taong gulang na bata. Isang charcoal sketch ito ng isang bintana na may tanawin ng garden. Ang shading, ang bawat linya, at ang detalyeng nakalagay doon ay gawa ng isang bihasang kamay. Sa ibaba ng sketch, may maliit na pirma: *C.A.* Nabitawan ni Liam ang drawing book. Ang tibok ng puso niya ay naging mabilis at malakas.

Pagkapasa niya sa system, mabilis na nag-reply ang kliyente. "Grabe, isang himala! Bumaba ang isang diyos para mag-drawing! Ito mismo ang hinahanap kong pakiramdam, Teacher Yan Feng! Naglalaway ako sa ganda!" message ng client. Kasunod nito ang paalala, "Pero kailangan pa rin po na nakaluhod 'yung character, ha?"

biro niya at tuluyan nang lumabas. Naiwan nga kaming dalawa. Tanging tik-tak ng orasan ang naririnig. Sobrang tahimik kaya pinilit kong magpanggap na abala sa pagguhit, pero mula sa gilid ng paningin ko ay nakita kong napahinto siya malapit sa mesa. “You draw?” mababa ang boses niya na halos pabulong. Nagulat ako at agad tinakpan ang sketchpad. “O-opo. Minsan lang po.”

Ngunit bago pa niya mabuksan ang messaging app, biglang may pumasok na bagong notification. Napakunot ang kanyang noo. Hindi niya kilala ang numero. Pagkabukas niya ng message, agad siyang natigilan. Kasama sa text ang isang larawan. Isang larawan ni Sven. At sa litrato, mukhang may kasama itong babae sa kama. Sa isang iglap, parang tumigil ang lahat. Nanginig ang kanyang mga daliri.

Sunod-sunod na pumasok ang mga message. Isa sa mga iyon ay picture message na galing kay Austin. Hindi na siya nagdalawang-isip at agad niyang binuksan ang message. Pagkalaki ng picture sa screen ng phone niya at tumambad sa paningin niya, kusa na lang lumambot ang mga mata niya, at ang labi niya’y bahagyang ngumiti—yung tipong natural, hindi pilit, na may liwanag sa mata.

Kulay brown ito na may pagka-vintage ang design. Kung siya man ang nagpadala ng sulat wala akong oras para patulan ang mga kalokohan niya. ‘STAY AWAY FOR HIM. IT IS JUST A WARNING. HOPE YOU LIKE IT.’ Iyon ang mensaheng laman ng sobre. Nanginginig ang kamay ko habang hawak ang papel.

Na naghihintay ng panibagong umagang magkasama sila. Kinuha ko ang eraser at binura ang iilang outline na ginawa ko. Hindi pa pulido kaya kailangan ko ng tapusin ito bukas. Konting shadow, mix ng color and hard line na lang gagawin ko para lalong lumitaw ang drawing ko. Tinabi ko ang aking canvass at maging easel wooden stand nito ay tinabi ko rin. Nag-unat-unat ako bago ko kinuha ang aking bagpack. "See you tomorrow, Griffin!" saad ko sa lalaking busy maglagay ng kulay sa anime na ginawa niya.

Text message PA (personal assistant): Kung wala kang gagawin at gusto mo magpa-lamig ng ulo message mo lang ako →⁠_⁠→ Rea: Gago, tigilan mo ako ᕦ⁠(⁠ò⁠_⁠ó⁠ˇ⁠)⁠ᕤ PA (personal assistant): Wala akong ibig sabihin sa message ko, miss mo na ba? (⁠◠⁠‿⁠◕⁠)

Isang message mula sa isang unknown number. ‘I’m sorry, Isabelle. For everything.’ Hindi ko alam kung si Justin ‘yun o kung sino man. Pero hindi ko na binigyan ng pansin. Dinelete ko ang message at itinuloy ang aking pag-sketch. Para sa akin, ang bawat linyang iginuhit ko ay simbolo ng bagong buhay na itinatayo ko—isang buhay na ako ang arkitekto, at walang sinuman ang pwedeng manira ng foundation nito.