Drawing With A Message Novels & Stories

Ang natitira na lang ay ang lalaking handang makinig at handang maghintay. "Mommy, look!" tawag ni Liam mula sa kaniyang maliit na mesa. "I drew a picture of us po!" Tumayo ako para lapitan ang anak ko. Sa drawing ni Liam, may tatlong tao, isang babae, isang lalaki, at isang batang nasa gitna nila na nakahawak sa mga kamay nila. Ang lahat ng drawing ay may malalapad na ngiti.

Habang abala ako sa pagguhit, naramdaman kong may nakamasid sa akin. Pag-angat ko ng tingin, nandoon si Jammie, nakatayo sa gilid, tahimik na nakangiti. "Anong ginagawa mo?" tanong niya habang nakatukod ang isang kamay sa mesa. "Nagdo-drawing lang," sagot ko. "Ito ang dream house ko. Medyo simple lang, pero sapat na para sa amin."

Iyong ganito kapangit. Saka siya nag - drawing ng isang matanda na uugod - ugod at laylay na ang balat. Nakasungkod na at laylay pa ang brief. Sinadya niya pa magguhit ng linya sa ulo bilang buhok nito.

Mabilis siyang nag-reply. Blake: Hindi mo ba ako pagsasabihan? I'm drinking, Pandak. Natawa ako sa reply niya dahil may crying emoji pa siyang nilagay sa dulo. Ako: Why would I do that if you're already drinking? Sinent ko ang message at nagtipa ulit ng bago. Ako: Just don't drink too much. Baka malasing ka, may pasok pa bukas. Blake: Noted, baby. Uuwi rin ako!

Kung hindi, edi sana more than twenty ang inalokan ko. Chineck ko rin 'yung direct messages ko sa app, wala namang mensahe. Dahil sinabi ko na sa kanila na mas mabuti lapitan ako sa discord app kapag may ipapabasa sa email kung sakali mang makaligtaan ko. Nang masigurong wala nang ibang mensahe ay nag iwan ako ng isang mensahe sa general chat. "Ayoo~ It's nice to see you all having fun~ Sunday is fam day so if you need me, I'll be checking dms at my phone. Have a blessed day!"

When the front door closed behind her, I sat in the silence again. Tumayo ako at lumapit sa painting na sinimulan ko ngunit hindi pa natatapos. Tinitigan ko ang mga kulay, hindi pa kumpleto. I picked up a brush, ready to begin again, when my phone buzzed. A message. I wiped my hand and reached for it, unlocking the screen. Magkasabay na message mula kay Czyrene at Dashiel. Una kong binuksan ang message ni Czyrene.

“Kahit nasa limit ka na, naiisip mo pa rin yung design.” Kinuha ko yung iPad sa bedside table. Habang basa pa rin at nanginginig yung hita ko, ginawa ko yung full technical drawing. Nilagay ko lahat ng details. Yung random denial timer, yung intensity levels, yung emergency override button na naka-hide sa lace pattern. “Tapos na,” sabi ko at ipinakita sa kanya. Tinitigan niya yung drawing. Tumango siya.

May isang number na paulit-ulit na ka-chat. Unknown Name. Pero ang huling message… “Miss you. Ingat ka. Same time next week?” At may larawan. Hindi malinaw ang mukha, pero sapat na ang makitang may pulang lipstick sa salamin. Ganoong klaseng kulay. Tuluyan na siyang nawasak. Ang mundong akala niya’y buo, biglang gumuho sa isang pindot.

dagdag ko pa. "Sure," nakangiti niyang sambit sabay abot sa 'kin ng cell phone niya. Pagkakuha ko no'n ay nakalagay na 'to sa folder ng mga drawing niya at literal na namangha ako dahil ang galing ng pagkaka-drawing niya sa nature. Kuhang-kuha niya talaga. Paano kaya kung nilagyan niya pa ito ng kulay? Tiyak na buhay na buhay ang mga 'to.

(Missamy POV) Nagsulat ako. Reply man lang. “Medyo garapal padin.” With smiley face. Galing ko mag drawing. Palihim kong binigay sa mesa niya. Binuksan niya at napangiti na lang siguro dahil di niya ini-expect ang sagot ko. Kala niya ata, plain ok lang. Or ang nag-iisang letrang K. Aa sobrang sakit ng letrang yan nakakawalang gana sa relasyon.