Drawing With A Message Novels & Stories

At sa ilalim ng larawan… May mensahe. Isang linya lang. Hindi mahaba. Hindi dramatic. Pero sapat para magpintig ang buong katawan ko. “Mas interesting ka pala sa personal.”

"Mama you're spacing out again!" Reklamo ni Aera habang nagdra-drawing ito ng kung anu ano. "I kept asking and asking! But you're not responding. Am i talking to the air?" Malditang sabi nito. "You should help me with the colors. That's what you promise....." walang tigil ito sa kakasermon habang nagdra-drawing. Napangiti ako at niyakap ito.

Ibinato ko sa kanila ang mga sign pens at inis na itinaas ang mga binti ko sa mesa. "Walang kwenta, dapat kasi tech pen lang ginamit ko at iyon ang simula ko eh," bulong kong paninisi sa sarili. Dinampot ang sketch drawing na gawa ko at napangiwi, I should make another one later. Kasalanan ng sign pens ng mga kaibigan kong neon colors at nainis lang ako sa resulta nang nagawa ko. Ilang segundo na katahimikan ang nangibabaw hanggang sa bumukas na ang pinto at pumasok si Logan. Tangina!

Nagtipa siya ng mensahe rito. Addie: Where are you? Please call me back. Then she hit the sent button. Pagkatapos niyang ma-isend 'yon ay nag-log in siya sa kaniyang mess.enger app at nag-chat siya rito. Pero hindi man lang nagkulay asul ang circle sa gilid ng message niya. Hindi ito online.

Dahil nga surprise and activity na ito, wala sa amin ang nakapagdala ng ruler. Todo-todo ang concentration ko para magawa ng maayos ang mga dapat kong gawin. Sa tuwing gumuguhit ako ng linya, halos pigilan ko ang paghinga ko para lang hindi iyon tumabingi. Pero kahit anong gawin ko, paulit-ulit pa rin akong nagbubura. Ilang beses rin akong umulit dahil parang hindi ko alam kung saan magsisimula. Thirty minutes na ang lumipas, one fourth pa lang ang nagagawa ko and I only have one hour and thirty minutes to draw. “Hi, pwede bang makipayong?” narinig kong paalam ng isang lalaki kay Misha na nasa likuran ko.

Ang sarap nitong tuksuhin kung kaya pinadalhan niya ito ng mensahe. Me : You don't need to off the call mahal ko,alam ko naman that your blushing right now.Patingin ng namumula mong pisngi please (smiley & paawa emoji)... Natatawa akong inantay ang reply niya pero inabot lang ng isang oras wala akong na receive.Napabuntong hininga na lamang ako.Nagpasya na akong bumangon at bumaba na lang para silipin kung nakauwi na ba si Drake kasama si Siobe na asawa nito.

May hawak siyang lumang notebook—sketchpad ito ni Callyx mula pa noong apat na taon siya. Binuklat niya ito. Karamihan ay drawing lang ng mga ulap, puso, at superhero. Pero sa isang pahina, may drawing ng isang lalaking nakaupo sa couch. Katabi ang isang batang lalaking may hawak na toy car. Hindi niya maalala kung kailan ito iginuhit ng anak. Pero ang caption sa ilalim ng crayon drawing ay—“I dream of him.”

Muntikan na. “Dapat kinikilatis mo din ang drawing, hindi iyong guhit ka na lang ng guhit.” reklamo pa niya. Ngumuso ako. “Alam mo namang wala pa akong alam sa mga ganito.” sumbat ko ng nakanguso.

Unti-unting napaawang ang labi ko. Did... I... just... drew... our encounter this week mindlessly? Lumapit ako sa sketchpad at tinitigan iyon nang mas mabuti. It's a drawing of two people, one guy and a girl, passing by each other in a football field. Magaan ang bawat stroke ng linya. It looks somewhat vintage. Malabo nang kaunti at hindi makapal ang shading. Sakto lang para magbigyan ito ng buhay.

tugon ko dito saka ko hinawakan ang ballpen ko at nagsimula na nga sa pagsusulat din kagaya nila. Ilang sandali pa nang muling tumunog ang message notification ng cellphone ko dahil sa chat ni Josh. Josh Rain: Anong ginagawa mo? Me: Nagsusulat po. Josh Rain: Anong sinusulat mo? Me: Transcription po ng steno namin. Josh Rain: Madami po iyan? Me: Medyo po. Josh Rain: Kiss ko kamay ng Yeobo ko, baka pagod na (kissing face emoji)