Dreaming Freedom Chapter 1 Mga Nobela at Kwento

Price of freedom. To be free from chains, regrets, and unanswered questions. Freedom equates to a bird that can freely spread its wings in an open sky, wide awake without missing the beauty of journey while reaching for its own destination. Too sweet to imagine, too bitter to dream of. It's such a bittersweet reality of freedom. You will only get a taste of it when you lost something. One that unlocks the cages. A reminder that when freedom unleashes, there will always be someone powerful behind it who controls liberty like a game.

Ramdam ko ang paghinga niya. Ramdam ko ang tensyon. Ramdam ko ang takot. At marahil... ramdam niya rin ang akin. Dahan-dahan akong lumingon. At tumingin diretso sa kanya. Sa lalaking sumira sa akin. Sa lalaking nagligtas sa akin. Sa lalaking naging buong mundo ko. At sa wakas— inamin ko. "I don't think I would choose freedom." Tahimik.

Nanlaki ang mata nito at mukhang nagulat na ako ang nakita n'ya. "Goodmoring po, President!" She's greeted me. Bigla itong yumuko sa akin. Iniba ko ang tingin ko dahil malapit na ako sa second floor. Lumabas ako ng elevator my daily routine here's at my building to check all my employees If I have free time. // END OF CHAPTER 01//

Tumingin ako ng diretso sa mga mata niya. Kahit para akong natutunaw sa lalim ng tingin niya, tinapangan ko pa rin ang loob ko. “Rex, I want freedom. Hindi ko na makilala at mahanap ang sarili ko. Ang daming nangyayari. Ang dami kong naririnig na mali laban sa akin— sa atin. At pakiramdam ko ang sama-sama kong tao dahil kahit hindi kita kilala, sumusunod lang ako sa'yo… sa gusto mo, sa utos mo, sa lahat. Worst, may nasasaktan na tayong dalawa—”

He whispered ngunit ramdam niya ang marahas na paghinga nito ang his head turn heavy. ".. mahal..?" But there's no response. He fell asleep.. **End of chapter**

*** Comment will do. Five chapter ahead before epilogue.

insane. ***end of chapter***

Hanggang ngayon ay mahimbing parin itong natutulog na may kasamang pag hilik pa, akala mo naman talaga'y pagod. Isinandal ko ang aking likuran at biglang pumsok sa aking isipan ang ni Freliah na nakangiti sa kaniya ng napagka tamis-tamis. Hindi niya maiwasan ang mapangiti ng mag-isa. He doesn't care if someone will see him smiling, the most important to him is imagining his crush while with him happy and contented.

Magpapasalamat na sana ako pero sa paglingon ko para harapin ang sumalo sa akin ay isang syringe ang sumalubong sa akin. Kaba, takot at galit ang naramdaman ko. "N-No..." I begged. He smiled devilishly. "Sweet dreams."

Sa halip, ang mundo ay balot ng isang nakatutulig na katahimikan. Wala nang mga helicopter na lumilipad. Wala nang mga sirena. Ang bawat digital na screen na makikita sa di-kalayuan—mga billboard sa highway, mga cellphones na hawak ng mga taong naglalakad sa kalsada—ay nagpapakita ng iisang imahe: Isang blangkong puting blueprint na may nakasulat na: "FREEDOM IS THE FIRST FOUNDATION."