Dreaming Of Water Novels & Stories

Lalo akong kinabahan at sinubukang pigilan iyon pero naturok na niya ito sa bata bago ko pa mahinto. I opened my eyes, still tired. Napabuntong-hininga ako ng makitang nakababad pa rin ako sa bathtub. Hindi nga lang katulad kanina, naging mapula na ang tubig dahil sa dumi ko. Sa haba ng panaginip ko, pakiramdam ko hapong-hapo pa rin ako. Hindi ko maintindihan ang mga nangyayari sa panaginip ko. I know I shouldn't care because dreams are just dreams. They meant nothing.

Pero ngayon, wala na. Dahan-dahan kong hinakbang ang mga paa ko papunta sa likod ng manisyon, kung saan naroroon ang mahiwagang swimming pool. Noon, ang tubig nito ay kumikislap ng asul na liwanag, parang may sariling sinag. Dito ko natutunan na gamitin ang aking kakayahan sa tubig, kung paano maging isa sa water fairy. Dito ko nalamang ang tubig pala ay hindi lamang basta likido, kundi isang daluyan ng kapangyarihan, isang kaparaanan para makipag-ugnayan sa kalikasan.

HIndi parin siya agad nagsalita kahit na naubos ko na ang isang baso ng tubig. May mga bagong alaala ang dumalaw sa isip ko. I was drinking wine, then an image of Kingsley standing in front of a mirror staring right through it at me in a place I can't guess where. "May mga ala-alang dumadalaw sa isip ko pero hindi ko alam kung alin doon ang totoo o imahinasyon ko lamang. At ang mga nabanggit ni mama kanina. Totoo ba iyon? I don't understand. Rom wouldn't do---- "

Pero ngayon, nang makita niya ito ng harapan, tila ba huminga ang kalikasan sa kanyang harapan. Isang talon na parang galing sa panaginip. Malinis at malamig ang tubig na bumabagsak mula sa matataas na bato. May mga bahagyang ulap ng ambon na binabalot ang paligid. Sa mga gilid, makakapal na lumot, berdeng halaman, at mga punong may mabangong bulaklak. Ang liwanag ng araw ay sumasalamin sa bumabagsak na tubig—parang kristal na dinuduyan ng hangin.

Para bang sa bawat tingin at bawat salita niya, may binabago sa'kin. Kinagabihan, nakaupo ako sa kama. Binabalikan ko ang sketchpad. Naroon pa rin ang guhit ng koi pond, ng mga halaman, ng tubig na kumikislap. Pero mas malinaw sa isip ko ang sinabi niya. Dreams don’t have to be loud to be real. Even the smallest detail can change the whole picture. Bakit gano’n? Bakit parang espesyal sa pandinig ko, kahit simple lang?

Mabuti na lang at may tubig palagi sa side table. Ibinigay ko sa kanya ang tubig na kaagad naman niyang ininom. “It was a dream with full of pain. Nakausap ko raw si Mom. B-Buhay raw siya,” pagkuwento niya at huminga ng malalim.

Ang ilaw at musika na sinabayan ng paggalaw ng tubig ay parang isang mahiwagang palabas. “This is so romantic,” sabi ko habang nakahawak sa kamay ni Everett. “It’s even better because I’m with you,” sagot niya, sabay halik sa aking kamay. Habang nanonood, si Everisha naman ay masayang tumatalon sa excitement. “Daddy, look! The water is dancing!” sigaw na naman niya. Wala ring kapaguran ang anak namin. “Yes, baby. It’s magical, isn’t it?” sagot ni Everett.

Damn, that dream again! Inis na napatingin siya sa centro ng kaniyang katawan, basa ang pajama niya at tigas na tigas pa rin ang kaniyang pagkalalaki. He wanted to curse himself for dreaming that kind of dream, again. He has been dreaming about that woman whom Alfie brought to his engagement party. He was so drawn to that woman that he started to have wet dreams of her every single night.

Sa bawat pagpikit ko, ang bawat patak ng tubig na dumadaloy sa aking katawan ay nagiging dahilan upang mas lalo ko siyang ma-imagine. Sa gitna ng singaw ng banyo at ng tunog ng bumubuhos na tubig mula sa shower, nagsimula kong ma-imagine si Jamilla na kasama ko sa loob ng maliit na espasyong iyon. Nakikita ko siya sa aking isip—basa ang kaniyang mahabang buhok na nakadikit sa kaniyang likod, ang kaniyang balat ay nagniningning sa ilalim ng mga patak ng tubig, at ang kaniyang mga mata ay nakatingala sa akin nang may halo ng takot at matinding paghahangad.

“I’m not kidding, Jeush.” “Seriously? It’s not a fountain. Aanurin lang ang mga hiling mo diyan.” Aniya na ikilukot ng mukha ko. Linya ko ito noon. Kahit sa paraang ito makikilala niya ako pero sa tingin ko ay hindi iyon mangyayari. “Someone told me before that wishing in the water wil make all your dreams come true. Kahit pa sa ilog, sa dagat o sa fountain iyan. Walang pinipili ang paghiling ng kapalaran.” Malungkot na wika ko pa.