Novel & Cerita Early Pregnancy Quotes

"Maraming salamat po Doc. Hindi ko po makakalimutan ang mga sinabi niyo. Nga po pala, ano pa po ang mga kailangan kong tandaan tungkol sa pagbubuntis ko?" "During early pregnancy, you must take good care of your body during the first three months. Avoid smoking, drinking and sexual intercourse." "Opo. Tatandaan ko po ang mga iyan Doc. Maraming salamat po." "Walang anuman." Pagkatapos ng usapan namin ng doktor ay kaagad na akong lumabas sa opisina niya. Habang naglalakad ako sa hallway ng ospital ay panay tingin rin ako sa diagnostic imaging result na hawak ko na binigay ni Doc sa akin kanina. Nang mapadaan ako sa nursery room ay kaagad akong napatigil. Nakangiti kong tiningnan ang isang baby

From the moment the doctor announces her pregnancy to confirming that his wife is really pregnant until the moment he lost consciousness dahil sa matinding pagkakagulat. "Tres... Magsalita ka please... Ano na?" Nagsusumamo ang boses ni Kriesha. Fear was there. "Now that everything is still a mess in your end, natatakot akong maapektuhan ang anak natin. Sabi ng doktor, the early weeks and months of pregnancy are the most dangerous especially if it relates to stress. Will I be abld to fight with you? Will I be able to endure the pain kung sakali mang mangangaliwa ka? Will be able to hold on?" Series of questions comes forth in Kriesha's mind, as much as she could, gusto niyang maging vocal at

May kirot at init sa dibdib niya. Gusto sanang sumunggab ni Ysa. Ngunit siya ay nasa early stages ng pagbubuntis. “Hindi puwede,” mahina niyang sabi. “Early pregnancy pa ako.” “Medical student ka pa naman,” bulong pa ni Ysa. “Hindi mo ba alam na bawal sa unang tatlong buwan?” “Kahit hindi puwede ang karne,” sagot niya, may ngising hindi mapigilan, “sabaw lang okay na. Look at Professor Elijah, tell me you’re not tempted.”

seryosong sabi pa nito habang ang mata ay nakatingin sa akin at ang kamay ay nananatiling nasa ibabaw ng aking kamay na ngayon ay damang-dama ang kanyang kalakihan. Wala sa sariling napalunok ako at lalong hindi nakapagsalita nang maramdaman ko pa ang bahagya nitong pagpintig. "Can you do it, Eliana? Yes or No. Mabilis naman akong kausap," ani pa niya bago binitawan ang aking kamay at saka siya umayos sa kanyang pagkakaupo. "After all, mas pabor sa akin na nandito ka lang sa bahay at nagpapahinga, masisigurado ko pang safe ang baby natin. If my memory is correct, Doc. De Silva said first trimester of pregnancy is very crucial. Maybe you can rest until your first trimester is over before you

Typo's and Grammatical error's ahead! You have been warned! Kindly do Votes and Comments! <3 Trevan's POV. Ever since my wife reach her 5th months in pregnancy, natuto akong habaan ang aking pasensya. During her 3rd and 4th months of pregnancy Wala pa namang problema dahil hindi pa s'ya nag mo-morning sickness. Ang pino-problema ko lang noon ay ang pagkain n'ya ng puro siopao lang sa mag hapon.

Pero paano ko ipapaintindi sa kanya ang nararamdaman ko? “I can’t wait to see our little one,” wika niya na siyng nakapagpabalik sa ‘kin sa kasalukuyan. How about me? Am I excited to see him/her too? “C-Clifford, I need to tell you something?” lumunok ako para tanggalin ang bara sa lalamunan ko. Lumingon siya sa ‘kin na hanggang tainga ang ngiti. “What is it? Do you want to eat something? I read here that pregnant women have rare food cravings. What is it? Tell me?” I can hear the excitement in his voice.

Maaliwalas ang mukha nito na taliwas sa inaasahan niya. "How is she Doc? Maayos lang ba siya? Why is she vomiting?" The doctor smiled. "Relax Mr.Lee, your wife is fine. Vomiting is normal for the first trimester of pregnancy." "P—pregnancy?" "Yes. Your wife is four weeks pregnant Mr.Lee. Congratulations." Marami pang sinabi ang doctor pero wala na doon ang atensyon niya kundi sa sinabi nitong buntis na si Mari. Oh my God! He can't be happier than this!

"She is six weeks pregnant. Congratulations, Mr. Ramirez. You are successful in making your future heir." Nanatiling nakatayo si Zeke ng ilang segundo, ang kanyang bibig ay nakabukang-buka. Pagkatapos, pumalit sa kanyang mukha ang isang malaking, maliwanag na ngiti. "Buntis? She's pregnant?" "Opo. Medyo dehydrated lang at pagod. Normal 'yong dizziness at nausea sa early pregnancy. We're giving her some fluids and rest. Pwede na po siyang makauwi mamaya, with instructions."

Hindi ko na napansin ang malakas na bagyo at malakas na hangin dahil sa mas inaalala ko ngayon ang impit na iyak ni Grace at nage-echo sa tenga ko 'nong gabi na iyon. Ilang oras lang yata tulog ko maaga din ako bumangon dahil nandoon si Grace. Kahit umuulan lumabas ako para bumili ng karne dahil balak ko ipagluto ng may sabaw si Grace at bumili ng mga prutas. Wala naman kasi ako stock gaano sa bahay dahil madalas tinatamad ako magluto and ako lang naman kakain. Pagbalik ko sa kwarto tulog pa din si Grace. Mukhang napuyat ito sa pag-iiyak, malakas din ang ulan tapos nabasa ko sa article na nagiging antukin ang mga buntis tuwing early of pregnancy.

Kaagad akong nabulunan dahil doon kaya mabilis akong inabutan ni Jace ng tubig. I wasn’t expecting that question. “Mom,” inis na sambit ni Jace. “I hope she’s not. Huwag muna ngayon,” she added and I cleared my throat. Mas lalong nainis si Jace sa narinig. “I suggest for you to take pills or get a shot. I know, I understand these. Wala na akong magagawa, right? But you can’t be pregnant when you are not married yet. At ngayong hindi pa kayo pwedeng magpakasal ay mas lalong hindi ka muna pwedeng magbuntis,” she said and I swallowed.