Early Pregnancy Quotes Novels & Stories

Binasag naman nito iyon ng tanungin nya ako tungkol sa pagbubuntis ko. "Then how do you feel? May gusto ka bang kainin? Or may ayaw ka ba?" Tanong nito kaya nakangiti akong umiling. Hindi ko nga din kung bakit hindi ko pa yun nararamdaman. Diba usually ay pag first trimester ng pregnancy ay nakakaramdam na ng cravings? Pero ako hindi pa masyado. I don't know why. Baka ayaw ni baby na mahirapan ako at ang daddy nya.

Naupo ito sa harap ni Quaro at dinugtungan ang sinabi ng, "I am marrying her, Quaro. Sa loob ng sampung taon ay wala akong ibang babaeng naisip na nararapat para sa akin kung hindi siya lang. Now that I found her, I will never let her go." Ang ngiti ni Quaro ay nauwi sa pagngisi. Dumukwang ito at hinawakan ang kapatid sa balikat. "I am happy for you, Phill. And I wish you and Calley the happiness you both deserve. You've waited for this for so long." "Thanks, man." "Just a warning, though." Phillian frowned, his smile disappeared. "What is it?" "Watch out for the first trimester— it's hellish." * * *

Patuloy siya sa paghaplos sa kamay ko habang bumubulong ng mga salitang hindi ko na marinig ng maayos dahil sumasabay ang hikbi ko. Is this really the usual morning of pregnant women? 'Cause I don't think I can handle this.

"Nagpahanda ako ng breakfast. Baka gutom na ang apo ko..." Napakurap ako sa sinabi niya. Apo ko. Hindi ko alam kung alin ang mas malakas—ang kaba o ang biglang pag-init ng dibdib ko sa salitang iyon. Napatingin ako kay Calvin. Kita ko sa mga mata niya ang parehong gulat at saya. “Mom,” bahagya siyang natawa, “it’s still early.” “Still,” sagot ni Mrs. Richter, bahagyang tinaas ang kilay, “a pregnant woman should not skip meals.”

Kitang-kita ang pag-aalala sa boses nito. Mahinang natawa ang ginang. Hindi naman maiwasang pamulahan ng mukha si April. “It’s natural for pregnant woman to experience morning sickness and dizziness in her first trimester, Cy. Wag kang masyadong mag-panic.” Sagot nito sa anak, pagkatapos ay bumaling kay April ang ginang. “Eat plenty of green vegetables and water to hydrate you, ija. And lots of rest. Mabuti pa, pagka-kain ay ihatid mo agad sa kwarto niyo ang asawa mo, Cyril. No monkey business for today muna, ijo.” Pagpapaalala nito sa anak.

Lunch na sobrang kakaiba ng emosyon niya kaya agad itong tumayo at lumapit, mas lalo pang naging mahinahon ang boses nito. “Huwag kang mag-alala, magiging maayos ka rin! Dahil din ito sa mabuti mong pag-aalaga sa katawan mo nitong mga nakaraang taon, at maaga pa ang pagbubuntis mo. Walang anumang panganib sa loob ng unang dalawang buwan. Magrereseta ako ng gamot para sa’yo mamaya. Inumin mo ito sa tamang oras, magpahinga ka nang mabuti, at subukang maging positibo ang pakiramdam mo!”

tanong ko nang seryoso ang mukha niyang nakatingin sa akin. "Are you craving for something sour? Do you feel dizzy? Vomiting every morning? Your sense of smell becomes unusual?" She asked bewildered. "Why?" "Just answer it." Nagtataka man ay tumango na lamang ako. "Holy Mary Jesus, you're pregnant!"

“Y-yes, doc.” Bahagyang natawa si Zein sa pagka-utal ni Amos. Medyo masungit kasi ang obgyne niya. Isa pa, iyon ang first time na aalagaan siya nito ng buntis siya. Wala itong ideya sa bagay na iyon kaya talagang halatang kabado ito. “Ah, doc. May mga booklet po kayong puwedeng i-recommend sa akin… like… how to take care a pregnant woman?”

Naupo ako at inilapag ito sa table niya. "Oh! Congratulations on your baby. Mag-iingat ka at masyadong risky pa ang first trimester ng dinadala mo. May irereseta ako sayo na vitamins para masure natin na healthy ka at ang baby mo throughout your pregnancy journey." ani nito at kumuha na nang precription notes niya at nagsimulang magsulat. Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko. Kung sasaya ba ako na malaman na buntis ako at magkaka anak na.. Maya maya lang rin inabot na nito sa akin ang reseta.

Palihim akong napa-umis. “ I know you're not ready to have a baby, but I want you to know that if what I planted grows, I'm ready to stand by you. Whatever happens. ” diretsong sabi niya habang himas-himas parin ang aking tiyan. Nakayuko parin ako at malayang tinitingnan ang kanyang ginagawa nang maramdaman kong basta nalang bumalong ang luha sa aking mga mata. Hindi ko alam kung bakit. Siguro dahil sa napaka-straight to the point niyang tao? O baka dahil nakakaramdam ako ng kasiyahan na may tao pala talagang katulad ni Jaxxon na kaya akong panindigan sa oras na mabuntis niya ako. Yung walang pag-alinlangan at hindi iniisip ang kapakanan niya o ang pangalan niya na maaaring masira kung sakal