Ebook Tagalog Stories Novels & Stories

Hindi na'ko nagsinungaling at nag kwento agad sa kanya. “Yesterday, I goes to Eya's House and suddenly I got hurt lang. She has a boyfriend na while we have a promised to each other na hihintayin ang isa't isa. Hindi n'ya man lang ako binigyan ng pagkakataong makapag paliwanag sa kanya ma, inignore nya'ko agad. Napaka sakit lang isipin na sa loob ng dalawang taong paghihintay ay mababalewala lang lahat.”

kausap ni Conrad sa sarili. Mariing naipikit ni Conrad ang mga mata nang maalala ang nakaraang trahedya. Huli na nang makarating siya sa bodega kung saan itinago ng mga kidnaper ang anak nilang magkaibigan. Ang masakit pa ay nakasama ang kaniyang asawa at anak dahil sinunog ng kidnaper ang naturang lugar.

Ngayon ko lang naramdaman na ibang-iba talaga ang Maynila sa Tarlac. “Good morning po, Ate.” bati ng isang batang naglalako ng sampaguita. Napangiti ako at binigyan siya ng limang piso. “Ingat ka palagi,” sabi ko bago ako sumakay sa jeep.

Ysla “Anong ibig mong sabihin? Hindi ko ma-gets,” litong-lito kong tugon habang napapakunot ang noo. “Wala naman sigurong masama kung maging tauhan niya ang mga magulang ko. Magkapatid sila ng nanay ko at natural lang kung magtutulungan sila, ‘di ba?”

Tangina! Bigla tuloy sumakit ang ulo niya nang maalala ang nangyari kagabi. Hindi siya makapaniwala na tandang-tanda niya ang nangyari. Fake news naman pala ‘yong nabasa niya sa isang novel na makakalimutan ang mga nangyari kagabi. Tangina ang sakit ng ulo ko at masakit pa ang kepay ko. Tangina talaga! Uminom na lang siya ng kape para kahit papa’no ay gumaan ang pakiramdam niya. Pumasok na rin sa kusina si Manang Fe at nagulat ito nang makita siya.

Kung may napagtanto man ako ngayon, kahit wala siyang maalala ay nasa kaniya pa rin ang pagiging arogante at OA… OA sa pagseselos. Hi guys. Sa mga nakaabot dito, thank you so much po. Sorry kung paunti-unti lang update ko. Medyo busy lang hihi. But anyway, isang chapter na lang ay magpapaalam na tayo sa POV ni Claire at kasunod n'un ay POV ni Gab which is ang Epilogue na rin. Gusto ko lang din sabihin na nababasa ko mga feedbacks nyo at sobrang nakakakilig po, lalo na yung naghintay na ituloy ko ito after almost 2 months of not updating this. May book 2 po ito which is ang story ng kapatid ni Claire, si Chloe. Dito ko na po iyon itutuloy. Iyon lang. Thank you so much and love you all! Mwaps!

“Careful, Cole!” Kanina pa sumasakit ang aking ulo dahil sa mga anak kong matitigas ang ulo. We're in EK. Enchanted Kingdom if I remember it correctly. And because this is the first time to visit such place, I really expected them to be this hyper—well, except Collin. “Mama, ganda dito!” Humagikhik si Cambrie. “Collin, sakay tayo du'n!”

Sinabi niya. Naalala ko ang bagay na binanggit sa akin ni Mario tungkol sa mga kwentong multo at mga "aswang" o mga bagay na kumakain ng tao o mga bagay na katulad nito nataranta ako. "No. I'll come with you don't leave me alone he-" Pagkatayo ko, natapilok ako at bumagsak sa lupa. "Ooops."

Ikinabigla iyon ng lahat, lalo na si Timmy. Napansin iyon ng ilan, "Timmy, bakit tila yata natakot ka sa barrier." wika ni Miss Grethel. "Sa mga naabasa kong libro sinasabi na ang golden barrier ang pinakamalakas sa lahat ng barrier. Sa tagal kong nabuhay ay ngayon lang ako nakakita nyan. Mas delikado pag taga labas ang makakahawak nyan o sumubok tanggalin."

"Anong ginagawa n'yo d'yan?" May isang malaking boses na nagsalita at mabilis nitong nakuha ang atensyon ko, mga Guerrero! Napaatras ako dahil hindi ko sukat akalaing na mabilis silang makakarating dito sakay ang kanikanilang kabayo. Katulad din sila ng Guerrero ng mga taga-Rialacande pero sila ay may malagintong kulay ng mga s*****a at isang logo na ngayon ko lamang nakita.