Edited By In Tagalog Novels & Stories

Surrender The darkness of the night sky had turned into a daylight, and the warm glow of the sun filtered in. In plain sight, I could see the large Eiffel tower of Paris France. Indekasyon na malapit ng lumapag ang eroplanong sinasakyan namin. "Ready?" a soft tone whisper in my ears gently. Nilingon ko ito at binigyan s'ya ng matamis na ngiti. "Yes, I'm excited!"

“Marry me, Michelle . . . Please . . .” “P-pero Michael . . . ikaw lang ang iniisip ko. Baka masiyado ka lang nabubulagan sa pagmamahal mo sa akin. S-sino ba ako? Isa lamang akong katulong na mula sa kung saan na nakisampid sa pamilya mo. Ayaw ko lang na magsisi ka sa huli.”

Hinampas niya ito sa balikat at tumawa nang malakas. “Perfect! Iyan dapat ganiyan ka lagi— nakangiti at tumatawa. Mas maganda ka kasi kapag ganiyan, bruha ka!” Yumakap ulit nito. “Pinatatawa lang kita, Isabel,” dugtong nito. “Oh,’di ba? Nakapag-English ka din. Kailangan ko yata lagi na asarin ka para maging fluent ang English mo,” pang-aasar nito sa kaniya.

pagsisinungaling nya. "ahh, kala ko kung ano na. kinabahan ako at baka Kako isinuko mo na Ang Bataan sa Bataan." pagtutukoy ng Ina nya sa kan'yang pagkababae. "naku, Hindi Po, inay. malabo po iyon."

Maganda at marangya ang loob ng bahay maraming mamahaling kasangkapan ang mga naroroon "Mael?" Napalingon sila kay Judge Arthemis Dimayuga na nakasuot lang ng itim na roba na pababa sa magandang staircase. "Good evening Ninong, dala ko na ang mapapangasawa ko ikasal mo na kami," walang ka abog-abog na sabi ni Mael dito. Napapahiyang nagyuko na lamang siya ng ulo. Siya ang nahihiya sa inaakto ni Mael.

paghingi n'ya ng tawad sa dalaga. Tipid itong ngumiti habang hilam sa luha ang mga mata na nakatingala sa kan'ya. "I-I'ts ok, Red! I understand! Naintindihan ko ang lahat at patawarin mo ako, dahil sa akin ay nalagay sa panganib ang buhay mo. Nang dahil sa akin ay hindi ka nakasama sa mga kasama mo at naiwan sa lugar na iyon. Muntik ka pang napahamak ng dahil sa akin," naiiyak na paghingi nito ng paumanhin. Hinaplos n'ya ang pisngi nito at gamit ang kan'yang mga daliri ay pinahid n'ya ang mga luha na sunod-sunod na nagbagsakan.

From Anthony: Baby, nandoon na 'yung mga tauhan ko. Remember sa Imus, San Fermin muna kayo pupunta. Huwag kang magmadali sa pagpunta rito. Enjoy the rides there. Wala ka nang poproblemahin sa bayad sa rides, I already paid it, nakapangalan sa'yo. I miss you. See you later :) Mabilis naman akong napangiti nang mabasa ang mensahe ni Anthony.

sambit ng lider nang cheerleader sa akin nakita ko ang shocked nitong itsura. Tumango ako sa kanya at natawa na lang. "Oo, marunong na marunong hindi lang sa fluent sa hangul o korean language natin nakapagsasalita ako ng ibang language kasama na ang Tagalog." sambit ko sa lider ng cheerleader.

Nagtagpo ang mata namin at sa puntong iyon ay mas nagsilabasan ang mga luha ko. Litong-lito ang utak ko pero ang ang puso ko parang gusto nang lumabas. Nakakaramdam ng sakit at pagkasabik. "Naaalala parin ako ng puso mo, Aloisia. Magandang senyales iyon na balang araw maaalala din ako ng utak mo." Hindi ko na napigilan ay lumabas ang hagulhol ko sa bibig ko at yumakap sa kanya. Niyakap ko siya ng mahigpit na para bang matagal siyang nahiwalay sa akin.

“Legend?” Natigilan sya at tila may nasabing sikreto. Nagsimula na syang maglakad, muli at sumunod lamang ako, sa aming paglalakad tila may mainit na nakakapaso ang naramdaman ko sa braso ko. Dumadagdag ito sa sakit ng katawan at mga sugat n natamo ko. “Si Headmaster na ang magpapaliwanag sa’yo. Oo nga pala, Ako si Frea. Modifier.”