El Filibusterismo Script Novels & Stories

“I'm sorry about last night. H-Hindi ko ginusto na mag-take advantage sa iyo.. I-I was drunk that time and.. t-tatanggapin ko kung anumang galit at sumbat ang gawin mo. But please, whichever of the rules I broke. Let us continue what we’ve started. Ayokong matapos lang dito ang lahat sa atin.” Nanatili siyang tahimik. Sa mga narinig niya parang tinusok siya ng isang matalim na bagay. Tumulong bigla ang isang butil ng kaniyang luha. Pinilit niyang hindi iyon mapansin ng senador. Narinig niyang huminga ito nang malalim. “Dineposito ko na nga pala sa account mo ang amount na ipinangako ko sa ‘yo,” dagdag pa nito.

I nonchalantly uttered to the void. Alam kong alas-siete na ng gabi pero hangga't gising pa ako ay hindi ako mapipigilan na harapin si Sandoval ngayon. Gagong 'yon ah! He knew all this time that the videos were scripted. ALL OF THE FUCKING VIDEOS WERE SCRIPTED! Ang sabi niya, iilan lang daw. Ang sabi niya, hindi naman daw lahat.

I slowly asked him. Seryoso itong tumango sa akin. Ibinaba nito ang hawak na signpen at sumandal sa sandalan ng kanyang upuan at diretsong tumingin sa akin. "Yes." Maikling sagot nito. Tumango-tango ako ng bahagya. "S-so, ano ho ang paguusapan natin, Mr—" "About the company of, Mr. Franklin. The FPPC that you'll be operating here in Philippines. Ikaw ang kanang kamay niya, I am right, Ms. Libres?"

You don’t just survive—you play dirtier. Isang gabi, habang binabasa ko ulit ‘yung clause tungkol sa “mental instability,” napahinto ako. Nakatingin lang ako sa screen, kumakain ng malamig na hotdog. Tangina. Kung nagkataong ako pa rin ‘yung si Gabby Cruz na walang alam sa batas, baka naniwala akong baliw nga si Seraphina noon. Pero ngayon, nakikita ko na. Lahat ‘yon ay scripted. Controlled narrative. Gaslight galore.

He started the video and even if i'm annoyed, i tried to hide it. "Dad, i've been kidnapped by someone yesterday and i'm all tied up right now," I said and took a glance on the script, "He's hurting me physically and making me eat dirts." Nangunot ang noo ko nang may mabasang "cry and act like you're hurt" like what the fuck?who made this script?so cringey.Who the hell would eat dirts?kahit patayin nila ako ngayon ay hinding hindi ako kakain ng dumi.

Si Fernando lang pala ang demonyo dito. “Ganun ba?” wika ni Fernando na hinimas-himas pa ang kanyang makapal na balbas. “Huwag na tayong makialam kung ganoon. Mahirap kalaban si Congressman. Hindi naman natin kaano-ano ang babaeng iyon kaya pabayaan na lang natin. Kapag nagsawa si Congressman sa kanya ay ipapatapon naman niya ang babaeng iyon pabalik ng Maynila, o di kaya ay patatahimikin na ng tuluyan para hindi na ito makapagsalita pa o makapagsumbong.”

paulit-ulit niyang tango, halatang sinusubukang kumbinsihin ang sarili. "Bakit ko ba ipinipilit ang sarili ko sa’yo, kung ang kaya mo lang ibalik ay sakit? Ang tanga ko rin, no? Siguro mas mabuti pang makipaglandian na lang sa ibang babae kaysa umasa sa’yo." Napahawak si Samantha sa dibdib niya, sa mismong parte kung saan pinakamasakit. Pero nang makita niya ang ekspresyon sa mukha ni Tristan, parang pinagsisisihan niyang nasaktan niya ito nang gano’n.

Natawa na lang ako at pinako ulit ang tingin ko sa script. "Paano ako iiyak ng hindi nakikitaan ng emosyon?" bulong ko. May nakita ako salamin sa table tapos hinarap ko iyon sa akin. Tiningnan ko ang mukha ko ng mabuti. Sa part na ito nakita niya si Florencio na may kausap na babae at mukhang masaya pa ito. Diniscribe dito sa script na tutulo ang luha ni Alice habang nakatitig kay Florencio.

“Take easy sa pagbato ng question.” “Nah, mas magandang magulat sila sa tanong,” wika ni Paul. “Yang mga politics talaga pag pinag-uusapan umiiba talaga ang panahon, kita mo dating against si Mr. Filan Sanchez sa kaaway nila tignan mo because of this project naging ganyan sila naging magkakakampi.” “Syempre malaki kasi ang bidding siguro, eh diba bumoto siya na kukuha ng materials from Opponents Company?”

“Natalie has lost six years of memories. She’s changed.” Si Antonio, bagaman narinig na ang balita tungkol kay Dominic at ang pagbabalik ng Flores Corporation sa mga kamay ni Natalie, ay nanatiling mariin ang pag-aalinlangan. “President Vergara, have you ever heard the phrase sleeping on brushwood, tasting gall?” Parang nagbabala, parang muling ineemphasize ang sakit at paghihintay sa paghihiganti.