Emboldened Novels & Stories

Magulo ang buhok at halatang naalimpungatan lang dahil wala ako. “Nagugutom na ako.” Binuhat niya ako ng pa bridal style at nag flex ang muscles niya sa balikat. “If you’re hungry then wake me up don’t try to go down alone. You have me...”

Napakaraming araw na niyang nilalabanan ang pag-atake ni Tyson kaya namanhid siya para magbago. Ngunit dahan-dahan, napansin niyang komportable at mainit ang pakiramdam niya na parang lumulutang sa banayad na alon ng isang magandang dagat. Nakaramdam siya ng lambot mula ulo hanggang paa. Naisip niya ang mga alon na dumampi sa kanyang ulo, na naghuhugas ng hamog na nagyelo at putik at takot. Pakiramdam niya ay napuno siya ng isang hindi kapani-paniwalang espiritu na nagpapahinga sa kanyang mga kalamnan kahit na pinalakas nito ang mga ito, at ginawang malinis at maliwanag ang kanyang balat. Puno ng lakas na ito, siya ay naging mas maganda kaysa sa dati.

Ang pagtago sa isang napakalakas na fortification upang taguan ang pagbomba ay parang pagtatago sa isang armadong sasakyan at inaatake ng mga sinaunang tao gamit ang mga pana at palaso. Sa halip na matakot, sa kabaliktaran, sa isipan nila, may nanunuyang pakiramdam ang mga sundalo ng kalamangan sa kanila! Masasabi sa tuwing may bombang pinapaputok ang kalaban, mas tumataas ang morale ng mga sundalo ni Hamed!

MARIRINIG ANG MALAKAS na pagsuntok ni Conrad sa boxing bag na nasa kanyang harapan. Bawat pagtunog niyon ay nag-e-echo sa kabuuan ng gym na kanyang pinag-eensayuhan. Ginagamit niya rin niya rin ang kanyang mga paa. Sa bawat pagsipa ay sinisigurado niyang may kalakasan ang kanyang ibinibigay nang sa gayon ay ngayon pa lang ay malaman niya ang kanyang limitasyon.

Ang kaninang mapang-akit at maharot na aura ay nawala na sa kanya. But instead, he looks empowered, domineering and serious. Mas madali kung pakisamahan ang side na ito ni Enzo kaysa kanina na nakakatakot dahil sa tuwing naglalapat ang aming mga balat, bumibigay ang aking katawang lupa at hindi na makapag-isip ng tama.

Hanggang balikat niya lang kasi ako. "Natatakot lang kasi akong pumalpak." "That won't happen," sabi niya. "Kaya mo 'yan." Sir Troy continued to encourage me that I'll do well. Panay ang pagpapalakas ng loob niya sa akin. It somehow helped. I don't know how he did it.

Kaunti na lang talaga yung hindi manyak ngayon. "Excuse me! Wala akong balak na tikman ka noh." Bakit ba napaka confident niya sa sarili niya? Parehang-pareha sila ni Vince! Akala mo naman kung sinung masarap. "Bahala ka. Ako na nga nag-offer sayo ayaw mo pa? Maraming babaeng nangangarap na ikama ko sila. Opportunity knocks only once."

anas niya ng maramdamang may namumuo na naman sa kanyang puson. “Don’t resist. Just let it go,” husky ang boses na wika nito. Mas trumiple pa ang bilis nito. Hinuhugot nito ang pagkalalaki nito at ipinasok na naman nito iyon ng madiin. He hit the right spot. Halos paulit-ulit nito iyong ginagawa.

Empowerment and Confidence Habang lumalalim ang gabi, nakaupo si Elena sa balcony, nakatingin sa city skyline. Ramdam niya ang combination ng adrenaline, empowerment, at reassurance. Hindi siya nag-iisa; may team siya, may support system, at higit sa lahat, may strategic plan sa bawat galaw ng kalaban. “Each challenge strengthens me,” bulong niya sa sarili. “Each move, an opportunity to showcase my skills, composure, and resilience.”

Mabuti na nga yon kasi nakakahiya rin pinagtitinginan ako ng mga tao dahil sa mukha ko jusko lamunin na ako ng lupa! Pagbaba namin nakayuko akong naglalakad papunta doon sa mga bump car dahil yung dalawa ay gusto raw ulit matry magganon. Nasa likod ko sila at nag uusap ng kung ano habang ako nakayuko dahil nakakahiya yung itsura ko ngayon, sana humupa na yung pula at maga ng mata at ilong ko! Tuloy-tuloy lang ako sa paglalakad at hindi ko namalayan sa sobrang yuko at bilis ko maglakad para makaalis na sa crowd ay nakabunggo ako ng balikat.