Novel & Cerita Emotional Exhaustion Quotes

Bilang ganti, marahang hinagod ang likod ni Gabe ng lalaki upang iparamdam na naroon siya. “Kumusta ang naging lakad mo sa labas kanina?” “Ayos lang, wala namang bago doon na as usual ay nakaka-drain. Feeling ko burnout ang katawan ko sa trabaho.” Nais sanang sabihin ni Atticus na gusto niyang magpahinga muna ang kasintahan ngunit alam niya kung anong responsibilidad ang mayroon sa balikat nito. Kailangan nito ng pahinga. Iyon ang kanyang malinaw na nakikita. Baka kaya sobrang na-dra-drain siya dahil na rin sa kakulangan ng bakasyon nito. Burn out na ito sa kanyang trabaho, na dapat paminsan-minsan ay kailangan ng bakasyon. Kailangan nitong magliwaliw kahit na papaano. Hindi laging trabaho.

Parang kahit ang mga dingding ay nakamasid, naghihintay kung kailan ako bibigay. I slipped off my heels, feeling the ache travel from my toes up to my legs. The kind of exhaustion that wasn’t just physical, it was emotional and mental. Yung pakiramdam na kahit anong tulog mo, hindi mo maibabalik ang bigat na naubos sa loob ng araw.

At wala na akong ibang ginawa kundi magbasa ng mga reports, magreview ng business proposals, and sign some papers. Kahit pa nakaupo lang ako, I feel the exhaustion eating up my whole system. I can't even go out properly. I need to have a body guard, o kung hindi naman rerentahan ang buong restaurant para kumain. And I'm damn tired thinking that I was like a bird, locked inside the cage. And if I wasn't, I can't come out like everybody else. Kahit pa nakabukas ang pintuan ng kulungan, I can't seem to step out.

Mixed emotions kumbaga at nakaka-drain siya ng energy at brain cells. Binagsak ko ang katawan ko sa aking kama, senyales na patapos na ang araw na ito. Nakakapagod. I'm tired mentally, physically and emotionally. It's a damn motherfucking day. Isang bagsakan na eh. Hanep.

But I didn't expect what she said after hearing my answer. "We cared too much, Ganther. We love, too much. To the point, no one left for ourselves. You just cared too much for others not noticing you forgot yourself in the process. You forgot your feelings, you drown yourself to them." "Do you know what is the worst destruction that humans can face?" "What?.."

“Gusto kong pag-usapan ang lahat.” “Dahil iyon ang dapat natin gawin. Ayaw kong makita kang nahihirapan. Pero sa tingin ko, dapat din nating ihiwalay ang mga emosyon mula sa ating trabaho,” sagot ni Ezekiel, at sa mga salitang iyon, mayroong pag-asa na nagsisimulang bumangon sa kanyang puso.

Napa yuko naman ako at bumuntong hininga. " Minsan Kasi Prof nahihirapan na din ako sa sitwasyon ko, Alam ko Naman na dapat maging thankful parin ako sa lahat ng mga nangyayari sakin ngayon but I'm so exhausted sa lahat ng nangyayari. Pressure na pressure na ako sa Buhay ko dahil ako Ang breadwinner lahat ng atensiyon ng mga taong malalapit Sakin ay nakatuon lang Sakin para akong puppet, para akong robot" sambit ko. Gusto Kong umiyak pero Wala akong lakas para ilabas lahat ng nararamdaman ko gusto ko lang tumulala at tingnan Ang mga Ilaw na nasa baba.

“Don't abuse your body. When you get tired, rest. It's not that you're tired then you're still working. Look what happened to you? Over fatigue. I know you have many businesses and you are the only one who manages them all, but please, put yourself first. Unahin mo ang sarili mo kesa sa mga trabaho. Paano kung hindi lang iyan ang mang-yari sa ‘yo ha? Ayoko na mag-kasakit ka ulit at napapabayaan mo ang sarili mo, Jace Mateo. Naiintindihan mo?” Seryoso niyang sabi habang titig na titig sa akin. Sabi na sesermonan ako nito kapag nagising na. Tumango lang naman ako dahil mahirap makipag talo sa bagong gising. Saka para sa akin naman ang lahat ng sinabi niya. Ayoko ring sirain ang mood niya. Kaya

Ang mga ilaw sa sala ay dimmed, at ang city lights mula sa bintana ay parang sumasabay sa bigat ng dibdib niya. She felt exhausted. Hindi lang dahil sa trabaho o sa event, kundi dahil sa patong-patong na emosyon na matagal na niyang kinikimkim. Sa bawat sulyap ni Knox kanina, sa bawat protective gesture ni Nathan, pakiramdam niya ay hinihila siya ng dalawang direksyon.

“The day was unusually draining, even for me.” Nag alinlangan ang ina, nakita ang pagkahapo at tila tensyon sa mukha ng anak. Ang kanyang instinct bilang ina ay nagsasabi sa kanya na ito ay higit pa sa simpleng business fatigue. Ito ay emotional exhaustion.