Enjoy Moments Quotes Novels & Stories

Habang kumakagat si Althea sa cookie, biglang nagsalita si Adrian. “You know what I realized?” “Ano?” “That happiness doesn’t have to be grand. It’s right here. Sa simpleng pagkain, sa tawanan natin, sa paghawak ng kamay mo.” Napaluha si Althea, kahit hindi niya intensyon. “Don’t say things like that, naiiyak ako.” Hinawakan ni Adrian ang pisngi niya. “Then cry. Kasi ako rin, naiiyak sa tuwing naiisip kong I almost lived my life without moments like this.”

“Pagod siguro hindi kaya madaling magluto." “Kung sa bagay may panahon din akong ganyan pero kaya nga tayo nandito para mag enjoy." “Hayaan mo na, tayo nalang ang mag enjoy dito." “Sana pala dinala ko nalang ang boyfrienf ko dito sana hindi ako naiingit sainyo." “Sabi ko na sayo dalhin mo tingnan mo ngayon." “Nag-i-enjoy naman ah," natatawang sabi nito.

Ang malas nga naman oh. Aish! Huwag na nga muna akong mag-iisip ng kung anu-anong bagay, ang mabuti pa-- namnamin ko nalang ang moment na ito dahil minsan lang 'to mangyari sa buhay ko. Tutal magpapalipas ako ng gabi dito, eenjoyin ko ang LED TV, aircon at mga pagkain na nasa mini ref. May nakita akong red wine doon kanina so baka pati yun ay inumin ko na rin. Once in a lifetime, ika nga nila.

Masuyong ani niya. Mga matang lumuluha, ito'y napagod na. Isang salita, na muling magpapasigla ng bagong kinabukasan. Gustuhin ko man ang hindi masaktan, ngunit kapag nagmahal ka katapat noon ay pighati. "The moment we touch, we smile, we laugh, we cherish everytime. Zhanea, kakapit ako para lang sa'yo." Madiin niyang bigkas.

I-enjoy ko muna itong freedom ko ngayon! "Sige na nga, basta bawal yung KJ ha? Let's enjoy the moment!" sigaw naman ni Trice kaya naki-hooo na rin kami. Dahil sa nag-uusap na naman lang kami naisipan kong magtanong.

"Is there something wrong? May naiwan ka ba?" "Can I just stop for a while? I just want to appreciate this moment na makita kayong mag-ama.My heart is overflowing with happiness seeing you both together.Sa wakas ay kasama ko na kayo."Hindi ko na napigilang maluha habang pinagmamasdan sila ng anak ko.Mag-ama nga sila dahil habang lumalaki si Lance ay nakikita ko ang pagkakahawig niya sa Daddy niya. "Let's enjoy every moments that we have okay? Ito 'yung pagkakataon na ipinagkait sa atin,"umiiyak kong usal.

Napaka dami ko gusto itanong kay Dave, pero hindi ko alam kung handa ba ako sa sakit na iyon kapag narinig ko ito sa kanya mismo. "I am contented at this moment, ayoko na madaliin o mapilitan ka Nazi. The most important is we must enjoy every moment. Mas gusto ko na ganito tayo habang hindi pa maayos ang lahat." He caress my hair and I can see my reflection on his eyes. Ang bawat titig nya na talagang kita ko ang sinseridad dito.

Para bang may init na gumapang na nagpabuhay sa kakaibang pakiramdam na iyon. Ngumiti si Zymon at mas lumapit pa ang mukha sa kaniya. "Today, we will be the happiest person in the whole universe." Mas lumawak pa ang ngiti nito. "Sobrang saya ko sa mga oras na ito, Monica at hindi ko hahayaang masira iyon. Susulitin ko ang bawat oras, minuto at segundo na kasama kita."

"Gusto kong malaman kung ano talaga ang nangyayari, pero alam kong ayaw mo pang sabihin sa ngayon." Huminga siya nang malalim at pinagmasdan ang hindi mabilang na mga punongkahoy na halos takpan na ang kalangitan. "It's easy to say that we should forget all our problems for a while and let ourselves enjoy. But in every giggle I make, in every smile and in every guffaw, my problems always interrupt. Because we don't have the power to shut down our memory. When it wants to come, it comes."

“I’m glad ikaw ang nakasama ko sa parasailing na ito.” “So do I.” Jeremie smiled. “That’s why you should learn to move on, to keep moving forward without any rush. Take your time. Make good memories. So that when one day you’ll leave, you’ll be like that sunset. Your brightness will forever be remembered those whom you made happy.”