Novel & Cerita Estranged Wife Meaning

WAKAS Everything in my life is a lie and I’m so stupid for not noticing it. I really can’t believe that my marriage with Erem is fake! Bakit nga ba hindi ko naisip na puwedeng mangyari iyon? Dahil ba masyado akong nagtiwala kay Mommy at naniwalang ipinilit ni Erem ang sarili niya sa akin? I became the worst version of myself because of our marriage na humantong sa pananakit ko kay Erem and because of that, hindi ko namalayan na sumosobra na pala ako.

"How about you? What you doing here? Don't tell me you're stalking the hell of me. That not what 'married' man do." Talagang pinagdiinan ko pa ang salitang 'married.' Naiinis ako sa kanya. I know that's damn normal. Hindi niya maalala ang nakaraan niya so he probably doesn't why his wife- why I ran away from him. And according to his stupid conclusions, he doesn't want to look for his goddamn forsaken wife because she wasn't there during his dark moments.

Tipong nayayakap at nahahawakan nga ni dad si Vida, pero mananatili pa ring may pader doon sa pagitan nila kasi para kay Vida, ang yakap at hawak na iyon ay wala lang sa kaniya. Dahil para sa kaniya, mananatili pa ring estranghero si dad. Estrangherong binigyan lang niya ng pansamantalang koneksyon na anytime ay pwede niyang alisin lalo’t para sa kaniya ay hindi niya ito kapamilya. Nang makita kong tumayo si tita, tumayo rin ako para pigilan siya.

She agreed to arrange herself to the man of her dreams, not knowing what kind of family she's getting herself into. ***End of flashback*** “Ano, Arya? Magtititigan na lang ba tayo rito?” Arya composed herself. She remembered how she first met the woman in front of her. “It's satisfying that my EX-HUSBAND respected me until I signed the divorce papers. He stayed faithful until then,” Arya whispered. Tumawa nang pagak si Greta. “Ano bang pinagsasasabi mo? Nababaliw ka na yata at kinakausap mo ang iyong sarili.”

Napatulala ako sa kasalukuyang kaharap. Nang matauhan ay napaiwas ako ng tingin dahil sa napakaraming dahilan. Nangunguna na doon ang hiya. I won't deny it, pero ikinahihiya ko ang sinapit ng pamilya namin. Mula sa marangya at buhay prinsesa, ngayon ay naghihikahos na. Siguro para sa iba ay mababaw na dahilan lang iyon, pero para sa akin hindi. Ilang panglalait na ang natanggap ko noon at nang pamilya namin ng malugi ang mga negosyo ni papa. Isa iyon sa mga dahilan kung bakit lumayo kami at pumunta sa lugar na walang nakakakilala sa amin. Sa pagkakaalam ko din, bago tuluyang bumagsak ang impluwensya ng pamilya namin, papa pulled some strings so no one can know our whereabouts and find any tr

Namalayan niyang pumatak ang mga luha. Kahit mayroon siyang masayang pamilya. Hindi pa rin mawala ang pagtawag sa kanya ng ampon ng iba. At ang limang letra na 'yon ang patuloy na nagpaalala sa kanya na hindi niya tunay na kadugo ang mga kasama niya. "Hoy, bata." "Buksan mo 'to." Dahan-dahang nagmulat si Heather. Inalis niya ang pagkakasandal ng ulo sa haligi ng cubicle.

Hindi niya alam kung bakit naiilang siya sa asawa. Mas pinili kasi niya na magpakalayo-layo at huwag umuwi ng madalas sa bahay niya dahil may nararamdaman siyang kakaiba sa kanyang sarili sa tuwing napapalapit siya sa asawa. He wouldn't call it lust, exactly—but maybe the feeling lingered because it had been a while since he'd been with a woman.

Pilit kong kinakalimutan ang nangyari pero pinapaalala pa din ni Cheska. Yes, tinataguan ko nga ang estrangherong lalaking nakilala ko sa bar isang buwan na ang nakakaraan. Estranghero dahil hindi ko siya kilala, hindi ko nga din alam ang pangalan niya. But that stranger man is my husband.

“You are my wife. You are my family. ANd I’ll be damned if someone bullies you. I can’t allow it. Not in my watch, not in this lifetime.” Para namang hinaplos ang puso ni Graciella. Sa tagal ng panahon na nagtiis siya sa poder ng pamilya, ngayon lang siya nakaranas na ipagtanggol ng isang estranghero; kung estranghero nga ba niyang maituturing ang lalaking kaya siyang ipaglaban sa mapang-aping mga kamag-anak. Hindi naman pala totoong malamig si Menard. Siguro dahil sa upbringing nito na maagang nasabak sa pagtatrabaho kaya ito hirap mag-express ng nararamdaman.

Hindi siya pinanganak kahappo lamang, hindi na siya tatlong taong gulang para maniwala sa isang kasinungalingan. "Nagseselos ka ba?" Tiningnan siya ni Enrico ng malalim na mga mata. Carmina had been just holding on for a long time, pero matapos siyang tanungin ni Enrico, she instantly felt aggrieved. Siya ay humakbang papalapit nang papalapit kay Enrico, isinandal niya ang kaniyang ulo sa mga bibig ni Enrico at dinampian ng kaniyang hintuturo ang dibdib ni Enrico at sinabi nang dahan dahan, “Enrico, hindi ko hahayaan na saktan mo ako ng ganito. Alam kong gustong gusto mo na akong hiwalayan, pero hindi pa tayo lubusang hiwalay. Sa mata ng mga tao at sa harap ng batas, I am still your wife. Do