Novel & Cerita Every Step You Take

Pagkatapos ay walang salitang nilagpasan niya ko at nagdire-diretso ng lakad. Natulala na lang ako sa cellphone at card na hawak ko ngayon. But at the same time ay masaya ako na sa wakas ay makakalabas na ko. Pero hindi ko pa rin maiwasang magtaka sa mga nangyayari. Ano ba talaga ang kailangan mo sa 'kin, Stephen Anderson? ----- "Sigurado ka bang ayos ka lang talaga? Puwede naman kasing ako na ang magbitbit ng iba. Hindi naman malalaman ni Stephen, eh. Kung 'yan ang inaalala mo."

"Are you... are you going to do it?" "No." My heart sank. "What? Why not?" "Because lesson one isn't about me giving you what you want. It's about you learning to ask for it without fear." He stepped back. "You just took the first step. You admitted what you wanted out loud. That's progress." "But—"

nothing. It's so easy to live when you don't care kung sino ang tinatapakan mo. Kaya hindi ko talaga maintindihan ang mga taong tulad ni Anya. Bakit kailangang magpakabuti? Bakit kailangang mag-sacrifice? Bakit kailangang magpatawad? So cheap. If you want something, you take it. If someone blocks you, you remove them. If someone runs away, you chase them. If someone fights you, you break them. Those are my beliefs.

Sapo ang puson na sunod-sunod siyang huminga ng malalim. “No…no…no…” wala sa sariling usal ni Bryanne bago napahawak sa sariling ulo. " Ang tanga-tanga mo, Bry!” gigil na aniya sa sarili at napasabunot na lamang sa sariling buhok. Tumayo nang tuwid si Bryanne at nag-isip. “No, isang beses lang ‘yon." aniya sa sarili habang palakad-lakad. “Imposible…” dugtong niya.

Marami ngang mga maid pero hindi ko naman sila ka-vibes tapos tutok rin sila lahat sa trabaho. Nasa part na na nakanta na si Moana at sinasabayan ko 'yon. I've been staring at the edge of the water Long as I can remember Never really knowing why I wish I could be the perfect daughter But I come back to the water No matter how hard I try "Every turn I take, every trail I track.. Every path I make, every road leads back.." To the place I know where I cannot go Where I long to be Sea the line where the sky meets the sea?

And she give me all the best in my life. Nuong naangkin ko siya. I am the luckiest man on earth. Dahil ako ang nakauna sa kanya. Ibinigay niya ang sarili niya sa akin. At dahil doon hindi ko na siya nakalimutan pa. Heartbeats fast Colors and promises How to be brave How can I love when I'm afraid to fall But watching you stand alone All of my doubt Suddenly goes away somehow One step closer I have died everyday waiting for you

Iba ang tono ng boses niya kaya napalunok ako. Nag-umpisa itong maglakad papunta sa akin. Naistatwa ako sa kinatatayuan ko. Hindi ko alam bakit hindi ko nagawang tumakbo paalis. Kaba. Iyon lang ang nararamdaman ko ngayon na siyang dahilan din bakit hindi ko nagawang makatakbo. "One more step and I am going to break every bone of your body." Bago pa man siya makarating sa akin ay may narinig kaming boses galing din sa likuran niya. "One more step Mr. Leonardo, one more step."

And through it, I know: I am not facing this alone. Alexander whispers again, “We’re right here. Every step. Every wave. Together.” And I hold onto that as the next contraction begins.

"One! Two! Three! Four! Five!" Totoo pala na ang boring ng mansyon na 'to. Walang mga bulilit na maingay at ang kaibigan kong feeling bata. Di ako sanay na ang tahimik. Kaya naman binibilang ko na lang ang bawat baitang ng mala-stairway to heaven na hagdanan para pampalipas oras. I'm counting every step I take.

Kaya minsan, nakakagulat na tapos na pala ang mga magagandang bagay, mabilis na lumipas at nakakagulat na nasa sitwasyon ka na naman na pilit iniiwasan. Every steps breaking my heart, slowly. Every groaned are tearing my heart, bakit kailangan ko maabutan ang kababuyan na ito, but my feets are too stubborn, ayaw makinig sa utos ko, parang may sariling utak ang katawan ko ngayon.