Every Step You Take Novels & Stories

Naguguluhan ang mukhang pinakita ni Stephan, hindi maintindihan ang punto ni Fae. “Good people like you deserve a peaceful life.” Doon na natawa si Stephan. Hindi ba dapat sa sarili ng babae ito sinasabi? Pinagpipilitan niya noon ang sarili kay Jago. “Okay, sana rin magawa mong i-apply ang iba sa mga naiisip mong bagay sa iyong sarili.”

As long as I'm on his side, everything is good. Subalit iba ang kahapon. Bawat paggalaw ng likod at balikat niya ay nag-iiwan ng kirot sa dibdib ko. Every step he take pinch my soul na halos kalimutan ko na ang kagustuhang mabuhay.

"Count your steps. Turn right after your 58th step." Binasa ito ni Maya kay Brian habang kausap niya ito, "Hahhaha! Ano ba ito Brian? Hindi ako magaling magbilang! Hahahahha! Ano bang step ang dapat giant step o baby steps? Hahhahahha!" "Maya steps...hahahha! Basta bilangin mo steps mo kung ayaw mong mahulog sa bangin!" "Hah?!! Ayoko na nga babalik na'ko sa bahay!"

At sa pagkakataong ito, ang tagumpay ay hindi na lamang paghihiganti—ito ay naging pagtuklas din ng aking sariling halaga at kakayahan. Ang susunod na hakbang ay magiging mas mahirap, ngunit handa na ako. Dahil ang lahat ng inaakala niyang sa kanya... unti-unti ko nang ipinaparamdam na ito ay magiging akin. TO BE CONTINUE

Huminga muna ako ng malalim bago tumayo ng tuwid. "Be yourself Janna Ramirez." Bulong kong muli sa sarili. Huminga muna ulit ako ng malalim bago taas noong nag simulang maglakad palabas ng backstage. Halos manginig ang tuhod ko ng makita ang maraming tao na nakapaligid sa stage. Taas noong rumampa ako habang palakas ng palakas ang kabog ng d****b ko dahil sa kaba.

Ash started, breaking the silence as he carefully stepped over a rock, “I’ve been thinking a lot about what you said the other day... about how we need to take things one step at a time.” Maya glanced at him, her heart beating a little faster. “And?” “Well, I’ve been thinking about it a lot,” he said, adjusting the backpack on his shoulder. “And I think... I think you’re right. Hindi ko kailangang madaliin ang lahat. I’ve been living my life with this constant pressure na parang everything has to be perfect all the time. But maybe... maybe it’s okay to not have everything figured out.”

Sumalubong Ang ngiti ng isang babaeng Hindi maikakailang pinagpala ng husto ng magsaboy ng kagandahan Ang nasa itaas. "May magagawa pa ba Ako kung naka upo ka na." bumalik Siya sa kanyang gawi. Pinaglalaruan Ang hawak at nakatuon Ang tingin rito pero Ang layo Naman ng takbo ng kanyang isipan. "That glass won't say anything even if you look and play with it forever." Nakangiti ito ulit. "It's fine. The least I could do is not hurt anyone.. "

Bahagya siyang ngumiti pero agad din nagseryoso. “Yes. I’m sure.” “Pero hindi ba napag usapan na natin ‘to? Sinabi kona sa’yo na i —” Hindi ko natuloy ang sinasabi ng putulin niya ang sinasabi ko. “I know, you told me to take things step by step… not to rush. And that’s exactly what I’ll do. I won’t rush us—I’ll court you, so we can truly get to know each other. I’ve been thinking about this for a while. Tonight, I just decided I don’t want to keep it to myself anymore.”

Anong ginawa mo sa kanila hayop ka, Vandeon! "One step, you'll be dead." limang hakbang na lang ay mahuhuli niya na kami kaya't imbes na matakot at manatili sa pwesto ko, mabilis akong tumakbo habang hawak ang ulo ni Vandish.

Di bibitaw sayong-sa'yo, laging ikaw Ako'y giniginaw , halika rito Dito ka lang sa tabi ko Mananatiling uhaw, uhaw, uhaw Hindi mapapakali puso'y nag mamadaling Lambing at suyuin ka oh, akong giliw ako'y iyo Hindi ko akalain na kakantahan ako ng binata habang nag lalakad patungo sa kanya.. nakatitig lang ako sa mukha nito habang kumakanta, masasabi kong swerte ako sa taong inilaan sa akin ng panginoon. kung may mga pag subok naman na darating sa amim bilang mag asawa ay magkasama namin haharapin basta nandiyan. kami sa isa't-isa..