Ex Convict Novels & Stories

Paalala pa ng pulis bago kami tuluyang makalabas ng prisinto. "Ex-convict ka na ngayon," bulong naman ni Lucas na umabot pa rin sa pandinig ko. Ano naman ngayon kung nakulong ako ng halos limang oras? Hindi naman ako nakapatay. Hindi rin gumagamit ng ipinagbabawal na gamot. At mas lalong hindi rapist! Kaya, okay lang... Tanggap ko pa rin ang sarili ko. Ang hindi ko lang matanggap ay ang katotohanang mas mahalaga pa ang lintek na kotse niya, kaysa sa buhay ko!

"I don't think I owed you anything, Arielle. Ikaw ang may utang sa akin. Gaano ka ba ka-disperada at pati mga taong inosente ay idinadamay mo?" "Hindi ko alam kung ano iyang pinagsasabi mo! Bitawan mo nga ako!" bulyaw nito at nagtagumpay na mapalaya ang sarili matapos nitong tangkaing hampasin siya ng clutch bag. "Iniisip mo ba ang kalagayan mo dito sa lipunan, Virgou Ayala? Isa kang ex-convict. Oh, hindi pa pala dahil hanggang ngayon under probation ka pa rin. Oras na ma-involve ka sa isang krimen habang nandito ka sa labas, itatapon ka pabalik sa kulungan." Ang galit na mga mata nito ay kumikislap sa hindi magandang balak.

“Nasa rehab ang drug addict mong kapatid, ‘di ba? Kunin mo itong pera at magsimula kayo. Ako na ang bahala sa pagbabayad ng lahat ng gastusin, iwan mo lang ang anak ko.” “Ayaw ko po.” Nanghihina kong sagot. “Huwag kang tanga! Wala ka nang mapapala sa anak ko dahil ikakasal na siya. Nakikita mo ba itong invitation card na ito? One month from now ikakasal na siya at iiwan ka niya. Awa na lang ang mayroon siya kaya habang maaga pa ay layuan mo na ang anak ko! Isang kang Ex convict!”

marahan na saway nito sa kanya saka umiling, "Bakit ba hindi nawawala 'yan sa isip mo?" Nag-iwas siya ng tingin. Naalala niya ang sinabi ni Albert na si Fabio ay biktima ng kidnapping. And Fabio once said that that he was so mad at kidnappers. Hindi man siya kidnapper, anak naman siya ng isa, at may posibilidad na masamang tao lalo ang kanyang ama higit sa isang ex-convict. Why? Ang isang ex-convict ay pwedeng mabuting tao na nakapatay lang dahil sa pagtatanggol sa sarili, na maaaring hindi kinatigan ng batas kaya nasintensyahan. Mas mabuti pa iyon kaysa sa isang totoong mastermind ng mga gawain na masama.

Na ang asawang tinutukoy niya ay ang ina ni Pacio. “Pero hindi ako kidnapper o anuman. Hindi rin ako leader ng sindikato pero oo, may pasugalan ako. Kaya ako isang ex-convict dahil sa nangyari sa asawa kong si Alicia. Pero dahil sa nangyaring iyon, ang pagiging ex-convict ay nakatatak na sa pagkatao ko. Kaya hindi kita masisisi kung masama ang pagtingin mo sa akin.”

anito at nagmamadali ng lumabas ng condo ng binata. Serves you right.

Kaya matagal ng wala sa isip niyang pumasok sa isang relasyon. Isa pa, isa siyang ex-convict. Hindi nga siya makahanap ng magandang trabaho, asawa pa kaya! Sino pa ba ang tatanggap sa kagaya niya na isang babaeng may criminal record na nakakabit sa pangalan. Pero matapos niyang sabihin yun sa sarili niya, bigla niyang naalala si Jin. Kaunti nalang at mabibilhan niya na siya ng cellphone…

Kilalang-kilala ko. Si sir Ignacio ito, ang isa sa mga speakers ng isang Seminar Workshop patungkol sa pagbibigay ng opportunidad sa mga taong ex-convicts na planong magbagong buhay. Siya ang unang taong tumanggap sa akin kahit ex-convict ako. Siya rin ang unang naniwala na kaya kong magbago. Ipinangako niya pa nga na kapag may bakante na sa clothing business nila ng kaniyang asawa ay ipapasok niya kami ni Daisy.

Pero akala niya ay maaaliw niya ang mga bisita kung sasayaw lang siya. Pero hindi. Ibang klaseng aliw ang gusto ng mga ito na hayok sa laman. “Kailangan ko lang kumita, Zion. At bihira lang dumating ang ganung pagkakataon para sa isang katulad ko. Alam mo namang isa akong disgrasyadang ex-convict. Hindi ko naman ine-expect na aabot sa ganung punto. Akala ko kasi lahat ng mayaman ay katulad mong madignidad. Pero hindi pala. Oo na. Nagkamali na ako. Pero alam mo kung ano yung pinagsisisihan ko? Na hindi ko nakuha yung mga hinagis nilang pera sa ‘kin. Tutal naman inapak-apakan na nila ang pagkatao ko.”

"At para sa tirahan, mayroon akong maliit na apartment sa Alangilan. Sakto lang ito para sa isang tao." Ayaw sanang tanggapin ni Evan ang tulong na ito, pero alam niyang wala siyang ibang magagawa. Sa sitwasyon niya ngayon, walang kumpanya ang tatanggap sa isang ex-convict na hindi pa natapos ang kolehiyo. Nagpatuloy silang naglakad nang tahimik, habang pinipisil ni Evan ang mga patak ng ulan sa kanyang buhok.