Eyebags Tagalog 소설 & 이야기

Isang oras nga lang ang tulog ko kagabi at inaantok pa ako ngayon. "Oo nga naman, Dawn. Ang laki na ng eyebags mo kapupuyat,” sabi naman ni papa pagkatapos humigop ng kape. Ngumiti ako sa kanilang dalawa. Ilang araw na akong nagtatrabaho hanggang madaling araw pero hindi pa rin sila nasasanay. Ako nga, pakiramdam ko nasasanay na ang katawan ko sa setup ko ngayon. Pero s’yempre nakararamdam pa rin ako ng puyat.

( "Wala kang pakialam dito!" "Unsay walay labot??! Eh kung mataga mo 'tong mga batang 'to huh? Gusto kag tagaon pud tika??"("Anong walang pakialam??! Eh kung mataga mo 'tong mga batang to huh? Gusto mo bang tagain din kita???") Tsk.tsk. By just looking at them while bickering, I can't help but shook my head in awe kahit hindi ko naman masyadong naiintidihan ang mga pinagsasabi ng mga ito.

Pikit man ang mga mata at malalim ang paghinga, nagawa pa din niyang bahagyang sumimangot at mapakunot ng noo. "You p romised.." aniya saka marahang ibinukas ang mga mata. Hazy brown eyes stared into mine. "You'll take me to Boracay.. this weekend.. that being said, I can't die yet.." "This isn't a joke." madiing wika ko sa kabila ng pagnanais kong yakapin siya.

singhal nito. "That is one of the beke language na ang ibig sabihin ay tomboy or lesbian." Paliwanag ko sa kanya. "Hoy, umayos ka huh! Don't tell me na namamakla ka na!" "Tsk...pasmado na naman 'yang bibig mo. Narinig ko lang 'yan huh!" Natawa na lang ito at kapagkuwa'y biglang nalungkot.

Sylphysis? This little creature is Sylphysis? Ang maliit na nilalang sa ibabaw ko ay tila napako sa kinatatayuan niya. Dahan-dahan siyang lumingon sa malaking nilalang, at doon ko nakita ang pagbabago sa ekspresyon niya. Kanina, matalim at gutom ang tingin niya. Ngayon... parang isang batang pinagalitan. Ang mga mata niya ay medyo lumabo, at ang ngisi niya ay nawala.

I exerted too much effort to get away and run towards the spaceship but to no avail. Dahil sa mabagal na paglalakad dahil sa bigat ng mga katawan ay tuluyan kaming naabutan ng mga nilalang. My breathing hitched when I’m met by an amazing pair of space-like eyes. It’s eyes are like the infinite space. Dark and bluish, yet full of stars. ----

Young Kai furrowed his brow at the girl's question. "Huh?" "Sabi ko, “Bakit ka umiiyak?” bingi ka ba? (I said, 'Why are you crying?' Are you deaf?)" the girl asked. "Sorry but I can’t understand you," he replied, still confused by what the girl meant to say. "Patay! Alien! (Shoot! Alien!)" the girl exclaimed, slapping her forehead. "What?" young Kai asked, confused. " Paano ba ‘to? Hmm… Ah! Why you cry? Teka tama ba? Basta ‘yon na ‘yon! (How do I do this? Hmm... Ah! Why you cry? Is that right? Well, close enough!)"

Ang gwapo naman po niyang daga huhu "Hope." Napa itlag ako at nakaramdam ng lamig ng haplusin niya ang panga ko. Iinom ako mamaya ng lola remedios waa! At para matapos na ang kalokohan niya ay buong tapang akong nag angat ng tingin at sinalubong ang mga mata niya. His eyes are black with the mixture of brown, he has a perfect wave of lashes, I feel like he's not just staring at me but he's also looking on my soul.