False Hopes Novels & Stories

Dahil doon ay medyo nabawasan ang nararamdaman niyang pag-asa. Lumunok naman ng laway si Adrielle bago pilit ang ngiting tumingin kay Reaper. Hangga't maaari ay ayaw niyang saktan ang kaibigan sakali mang totoo nga ang sinasabi nito pero hindi pa siya handa. Masyadong mabilis ang mga pangyayari at hindi pa maayos na naproseso ng utak niya ang mga sinabi nito. Ayaw naman niya itong bigyan ng false hope dahil bukod sa kaibigan lang ang kaya niyang ibigay dito ay wala rin sa plano niya ang pumasok sa isang relasyon lalo kung seryoso. Not now that someone is trying to shake Octagon.

Sigurado akong bukas ay pag-uusapan na ako ng mga kapitbahay namin. "Ano nga palang pangalan mo?" tanong niya. "Hope," maikli kong tugon. Inisip ko pang baguhin ang pangalan ko pero sinabi ko na ang totoo malalaman niya rin naman kaya't ang second name ko ang ibinigay ko sa kanya. "Ang ganda mo! Ang ganda rin ng pangalan mo," "May boyfriend ako," inis kong sabi at matalim na tumingin sa kanya. Hindi ako makapaniwala kung gaano kalakas ang kanyang loob na sabihin sa akin ang mga iniisip niya.

Napapikit ako sandali bago ako napailing. "And that's exactly why Claire's right." Humigpit nang bahagya ang hawak ko sa baso. "Kasi kapag hindi ako nag-ingat..." mahina kong dagdag, "baka ako lang din yung masasaktan sa huli." The painful part about almost-love isn't rejection. It's the hope. Yung mga bagay na hindi naman sinabi pero nararamdaman mo. Yung mga kilos na parang may meaning.

"So what?! Ano naman kung kapatid ko siya? Mahal ko siya! Hindi ikaw ang magpapasya kung maaari kaming magpakasl o hindi!" "Is this a joke, Hope? Kahit saang simbahan mo pa dalhin ang apila mo, ay iisa lang din ang sasabihin sa 'yo. Na nababaliw ka nang talaga para isiping puwede kang pakasalan ng sarili mong kadugo!"

I just murmured. "Hey! You're so bad!" She commented. "What?" "You seem like you're out of this world. Come, talk to me," she mumbled. Narinig iyon nina Troy at Hope kaya pareho silang napatingin sa akin. Hope has a weirded expression on her face. Hope is a very nice person, but i heard she doesn't like Chelsea. There's really something if Hope won't like someone. I kind of felt it too kaya lumalayo din ako.

Kung noong bata pa siya nagkaroon ng sakit, at noon pa niya pinapangarap ang 'someday', pero bakit hanggang ngayon ay wala parin? "I....well, I'm sorry. I know that you know I am just giving you false hope but, you know, it is just the only way that know to make you a little bit energized and happy. But, as a fellow human, and a friend, not just as a caretaker, I do hope that your someday will come."

"Let’s not overthink things, Tamara. At huwag mo na pangunahan ang mga mangyayari. Wala sino man sa atin dalawa ang kaya na sabihin kung ano ang nasa hinaharap. Let us just wait for things to happen at their own course, shall we?" "Expectations are disappointments waiting to happen. Ayaw ko nang umasa sa mga bagay na alam ko na hindi mangyayari. Ayaw ko nang patuloy na bigyan ang sarili ko ng mga dahilan para hindi magtiwala. Simply put, no expectations, no disappointments." "Bu, I will try my best not to disappoint you. I will make you believe in words and promises again. Bibigyan kita ng mga rason para muli na maniwala na may magandang bukas para sa lahat."

"Simply because love doesn't exist without lies, sacrifices, cries and pain. Hindi naman perpekto ang tao and we're made with mistakes in life. Tiyaka, naniniwala ako na deserve ng tao ang second chance if ever they show sincerity to someone who they want to be forgiven." Hailey is a person that defines hope, because the day that they left the hospital he's not regretful but hopeful for the things that they're going to go through. Like the movie that she watched is also the kind of conflict that binds their relationship. She may not know yet, but someday she will. Alam niyang mahirap pero alam ni Troy that once he proved everything that's pure in him, she will eventually forgive him. It take

Maswerte nga siguro na maituturing kung matagpuan agad ng isang indibidwal ang tamang tao na nakalaan para sa kaniya. Pumasok sa isip ni Monica ang kasalukuyan niyang sitwasyon. Tinanggap na niya na ang katotohanan na hindi sila ni Jack ang para sa isa't isa. Tanggap na niya ng buo sa sarili niya. To have the grace to accept what isn’t meant for her is cultivated by finding hope, trust and faith that she will find greater things, bigger loves and better days. Siguro naman may isang taong nilaan si Lord para sa kaniya? Mayroon nga kaya? Lihim niyang tanong sa sarili.

At sa pang hindi ko na mabilang na pagkakataon, mukhang magkakalayo na naman kaming dalawa ni Hope. F*ck, f*ck, f*ck! Kailan ba matatapos 'to? Kailan? Can't we just live in peace? Hell.