False Hopes Novels & Stories

“Iniisip ko lang naman ang mga posibleng mangyari. Ayaw ko ng gulo. Your fiancée will not like any of these: ang pagbubuntis ko sa anak mo at ang pagtira ko sa bahay mo sa Batangas. I shouldn’t have come to you. Lalo ko lang pinalala ang sitwasyon.” I feel frustrated and lost. Why is that when I take one step forward, I take two steps back after? Ano bang klaseng sumpa mayroon ako at kay hirap ng mga pinagdaraanan ko? Hindi ko tinatanggihan ang pagkakataon na maging ina—blessing ang baby ko—pero bakit ba kailangang isang Calderon pa ang maging ama niya? “She’s not my wife.” May improvement. Apat na syllables na.

Pero isang maling hakbang lang, at lahat ng itinayo ko ay maaaring gumuho. Napakuyom ako ng kamao. Ang babaeng ‘yon — kung sino man siya — ay naglaho na parang bula matapos ang gabing ‘yon. Paano niya nakuha ang libro? Sinadya ba niya o isa lang siyang biktima ng maling pagkakataon? Hindi. Walang ganung pagkakataon. Sa mundo ko, walang nagkakataon. Lahat ng bagay ay may dahilan.

Andoon na ang rider sa bahay para e deliver ang gown mo. I let out a cold bitter smiled in my lips, for three years this is my first time again to experience this betrayal, I remember what my parents told me back then that NO ONE WILL EVER LOVE ME siguro na tama sila and I was a fucking delusional to believe and hope that Carlo's love for me will be sincere and unending, Bakit pa ako umasa, edi sana I never had this kind of afflictions. Maybe the greatest false hope in this world is to believe in LOVE?

Napatigil naman si Nora, tila may biglang naalala. “Mayroon akong natatandaan. Naging publiko ang Hope sa ibang bansa noong March 11. Ang tawag nila roon 'The Legend 311',” ani Nora sa kanila. Tumango naman si Amanda, tila kumpirmado ang alaala. “Tama 'yon.” Tumingin naman si Monica sa gamot na hawak-hawak niya, may bahagyang pagtataka sa mga mata.

Ngunit agad ding napawi ang ngiti sa aking labi nang idikit na ang telepono sa aking tainga. "What is it, Juliana? Make it quick. I don't have time for this." Iyon ang bungad sa akin ng aking ina. Hope is somehow unstoppable, but it is also fickle. Wala itong kasiguraduhan, kaya imbes na magbigay ng lakas, madalas ay nagiging sanhi pa ng pagkabigo.

They are in the middle of uncertainties, for goodness' sake! Sa tantya nga niya ay halos sampung minuto na rin silang nagpapalutang-lutang sa ibabaw ng malalim na dagat. At sa aminin niya man o hindi, unti-unti na rin siyang nakakaramdam ng kawalan ng pag-asa. Ano pa nga ba ang tsansa na makaligtas sila sa gitna ng kawalan kung saan puro tubig lang ang nasa paligid nila? Ni wala nga silang ideya kung ano ang mga bagay o nilalang sa ilalim nila na pwede ring magdulo ng kapahamakan sa kanila. Parang napakaimposible na rin na may dumating pang magliligtas sa kanila dahil wala naman sigurong matinong tao na nasa matinong kaisipan ang maglalayag pa kahit alam naman nang hindi maganda ang panahon.

Napapikit ako sandali at mariing napahawak sa aking dibdib. “Hindi ko siya maintindihan,” bulong ko, hindi na galit ang tono ko kundi pagod. “Hindi ko maintindihan kung paano niya kayang iwan si Hope. Paano niya makakayanang mawala ang kanyang anak?” Tahimik si Anderson sa harap ko, ngunit naroon pa rin ang presensya niya na parang tahimik na sumusuporta kahit hindi siya magsalita.

“No endings. Just updates.” At sa pagyakap nila, naramdaman nilang bumalik ang ritmo ng mundo — hindi bilang mga biktima ng nakaraan, kundi bilang dalawang kaluluwang natutong magmahal kahit ilang ulit ng nabasag. Sa loob ng bahay, tahimik na bumukas ang hologram ni Hope. At sa boses niyang parang huni ng bagong umaga, bumulong siya: “Love.exe running successfully.”

Parang wala lang sa kanya ang hatid kong balita kaya hindi ko maiwasang makaramdam ng matinding lungkot. "Huwag niyo na akong bigyan ng false hope dahil alam kong hindi mangyayari iyan. Habang buhay na akong maging inutil at kahit na ano pa ang gawin niyo, hindi na ako babalik sa dati!" malamig na sagot nito. Kaagad naman akong umiling.

“I’m always careful kuya. To be honest ready na ako sa gagawin niya, alam kong hindi niya palalampasin ang ginawa ko na ‘pang-aangaw’ keme sa kaniya.” Ang akala nila ay mayroon ng gagawing kakaiba si Hope tulad ng inaasahan nila pero sa nakalipas na maghapon ay tahimik lang ito. Nagkakasalubong pa sila pero nginingisian lang siya nito at ayun lang, walang away walang gulo. Palagi nitong kabuntot ang dating rank 1 at siya ang nasa unahan na tila leader nila.