False Hopes の小説・ストーリー

There's still hope even if there's no more hope. Natahimik kaming dalawa sa loob ng ilang segundo bago magsalita muli ako sa kanyang harapan. "I'm not going to say you're wrong in your answer because you're right, dude. Imposible na talaga but we're still hoping na puwede pa talaga kahit wala na talagang pag-asa pa. Ayaw ko talaga na iwan si Camille na nobya ko. Mahal ko siya. Ayaw ko na maghiwalay kaming dalawa dahil lang sa problemang 'yon na hindi na siya puwedeng magbuntis pa. Ayaw ko na mangyari 'yon ngunit wala, eh. Wala kaming magagawa. This is the truth we need to face. Kaya nga hindi ako pumayag o sumang-ayon sa nais ng mga magulang ko kahit ulit-ulitin pa nila na sabihin 'yon sa ak

BANG Hope and Faith Ang panalangin, paniniwala at pag-asa ang una’t huli na makakapitan mo sa mga ganitong klaseng trahedya ng buhay mo. Hindi ko alam kung kaylan matatapos, hindi ko alam kung ano ang patutunguhan pero sana sa dulo ng lahat ng ito ay maganda ang katapusan.

Delulu rin yang pinsan mo! Gusto ko ang mga tao na hindi maniwala sa mga naririnig online kagaya ng mga taong to na pilit akong pinaglaban. "Dineny ni Zantyr si Cheska!" Galit na sabi ni Hope habang binasa ang mga comments ng nga supporters ko at supporters rin ata to ni Zantyr.. madami rin palang naniwala na walang relasyon sila Zantyr. 'Deny? Really baka delulu lang yang pinsan mo o nababaliw na yan ipatingin niyo yan sa doctor at ikaw rin baka may sira na kayo sa ulo!'

Galit niyang saad, struggling to keep her voice low. "I can't believe we're fighting over some lies." "You should have been honest with me. You know I'd understand if you don't really like my town. I'd understand if you just told me you didn't like Rain rather than pretended you respected him so much when in fact you never did!" Natahimik ito. "I trusted you!" "That's the only way to get you to trust me, Hope," amin nitong hindi naman tunog nagsisisi ang boses. "And I like you so much I had to be dishonest to get your attention."

Gayon pa man, hindi maiwasang makaramdam ng pag-aalala ni Faith, lalo na at sa kanilang magkakapatid ay siya ang unang isasalang. Dinunggol ni Love ang braso ni Hope para sermonan ulit ito. "What do you mean by unsuccessful? Are you really worried that Faith will go astray? Have you forgotten that you're the one who gave him the nickname Faithfully? He hasn't even courted any girl because he's FAITHful to his future fiancée. Faith can easily handle married life if it comes to that. You're the one who should be worried, Hope, because if any of the three of us is going to be access denied sa sinasabi mong Happily Ever After, ikaw 'yon. Dahil siguradong walang tatagal sa 'yo, sa pagiging loko-l

Wala man lang spirit of waiting, lahat minamadali. Infidelity issues are all over my Facebook's feed and it's draining me. Bakit hindi sila nakukuntento? Bakit kailangang manloko? Bakit kapag may nakitang mas maganda, ipagpapalit ka na? Ang shallow na ng meaning ng love para sa mga tao ngayon. Kalaunan, baka hindi na rin sila maniwala sa kahulugan ng kasal. Ultimo bagong kasal pa lang, naghihiwalay na agad.

Ramdam na ramdam niya ang paghigpit ng dibdib niya dahil alam niyang… ang pag-alis niyang ito ay maaaring mangahulugan na hindi na niya muling makikita ang anak niya kung hindi niya magagawa ang mga plano niya. Kasabay nito… Sa loob ng sasakyan galing airport na pauwi na ng villa, biglang umiyak si Hope. Malakas at walang tigil. Parang may hinahanap. Sinubukan siyang patahanin ni Kaiden, ngunit wala ring nangyari.

At ako lang din ang nadismaya dahil bantay-sarado pa rin kami. Sometimes, I just want to stop being an avid fan of hoping and expecting. Assuming and presuming. Ayoko na. Sarili ko lang nadidisgrasya ko kapag umaasa ako sa isang bagay na wala rin namang tiyansang mangyari. Katulad na lang sa kasal na 'to. Never did we once become like a real couple. Ilusyon ko lang ang lahat at nasira ko lang nang paulit-ulit ang buhay ko.

it was just a lie, or just what I thought. Muli kong naalala ang pagluluksa ko kay Hope noon. Naalala ko ang ilang beses kong pag-iyak at pagsisisi kapag ako lang mag-isa at naiisip ang nangyari sa kaniya. Siya ang dahilan kaya naisip ko na maging simple ang buhay namin ni Libby. Si Hope ang dahilan kaya naisip ko na para hindi matulad sa kaniya si Libby ay magsisinungaling ako tungkol sa tunay na status ng buhay na mayroon ako. But still, Libby died miserably. Nawala siya kasama ang anak namin na hindi pa lumalabas sa mundo at si Millie... And now that they died ay malalaman ko na buhay si Hope. And her work...

Number 1 supporter ko sa lahat ng bagay si Hope, kaya alam kong sinasakyan niya lang nang patawa-tawa niya ang kalungkutan at sakit na nararamdaman ko dahil ayaw niyang maramdaman ko ang bigat ng problemang kinakaharap ko. "What's your plan? Sirang-sira ka na sa industriyang kinalakihan mo, Avi. Hindi na rin ikaw ang ambassador ng mga kababaihan at kabataan. Nakuha na ni Ciara ang lahat ng titulong meron ka bilang tanyag na actress." Inirapan ko lamang si Hope at tinignan ang tinitignan niyang mga artikulo sa isang news website. "I need to talk to Primo..." bulalas ko.