False Hopes Novels & Stories

“Malaki ang paniniwala namin sa ‘yo. At ang pangarap mong makuha ang hustisya para sa tunay mong mga magulang, palagi naming susuportahan ng daddy mo. Tutulungan ka namin. Makukuha natin ang hustisya.” And perhaps, hope is still out there... sa oras ng unos ng buhay ay hindi natin makita ang liwanag pero hindi ito nangangahulugang wala ito. Maaaring natatakpan lamang ng ulap ng pagluluksa, hirap, at lungkot. Pero aandar ang oras at muli rin itong magpapakita. Light will show up at the end of the tunnel. Justice will prevail. The truth will come.

Galit niyang saad, struggling to keep her voice low. "I can't believe we're fighting over some lies." "You should have been honest with me. You know I'd understand if you don't really like my town. I'd understand if you just told me you didn't like Rain rather than pretended you respected him so much when in fact you never did!" Natahimik ito. "I trusted you!" "That's the only way to get you to trust me, Hope," amin nitong hindi naman tunog nagsisisi ang boses. "And I like you so much I had to be dishonest to get your attention."

"What do you mean by unsuccessful? Are you really worried that Faith will go astray? Have you forgotten that you're the one who gave him the nickname Faithfully? He hasn't even courted any girl because he's FAITHful to his future fiancée. Faith can easily handle married life if it comes to that. You're the one who should be worried, Hope, because if any of the three of us is going to be access denied sa sinasabi mong Happily Ever After, ikaw 'yon. Dahil siguradong walang tatagal sa 'yo, sa pagiging loko-loko mo." Kaagad siyang binalingan ni Hope. "Halimaw ka namang manghusga! Don't cover the judge by its book!" Napailing si Love sa sinabi nito. Mana talaga si Hope sa kanilang Tito Ryan na ka

Wala man lang spirit of waiting, lahat minamadali. Infidelity issues are all over my Facebook's feed and it's draining me. Bakit hindi sila nakukuntento? Bakit kailangang manloko? Bakit kapag may nakitang mas maganda, ipagpapalit ka na? Ang shallow na ng meaning ng love para sa mga tao ngayon. Kalaunan, baka hindi na rin sila maniwala sa kahulugan ng kasal. Ultimo bagong kasal pa lang, naghihiwalay na agad.

Ramdam na ramdam niya ang paghigpit ng dibdib niya dahil alam niyang… ang pag-alis niyang ito ay maaaring mangahulugan na hindi na niya muling makikita ang anak niya kung hindi niya magagawa ang mga plano niya. Kasabay nito… Sa loob ng sasakyan galing airport na pauwi na ng villa, biglang umiyak si Hope. Malakas at walang tigil. Parang may hinahanap. Sinubukan siyang patahanin ni Kaiden, ngunit wala ring nangyari.

it was just a lie, or just what I thought. Muli kong naalala ang pagluluksa ko kay Hope noon. Naalala ko ang ilang beses kong pag-iyak at pagsisisi kapag ako lang mag-isa at naiisip ang nangyari sa kaniya. Siya ang dahilan kaya naisip ko na maging simple ang buhay namin ni Libby. Si Hope ang dahilan kaya naisip ko na para hindi matulad sa kaniya si Libby ay magsisinungaling ako tungkol sa tunay na status ng buhay na mayroon ako. But still, Libby died miserably. Nawala siya kasama ang anak namin na hindi pa lumalabas sa mundo at si Millie... And now that they died ay malalaman ko na buhay si Hope. And her work...

Number 1 supporter ko sa lahat ng bagay si Hope, kaya alam kong sinasakyan niya lang nang patawa-tawa niya ang kalungkutan at sakit na nararamdaman ko dahil ayaw niyang maramdaman ko ang bigat ng problemang kinakaharap ko. "What's your plan? Sirang-sira ka na sa industriyang kinalakihan mo, Avi. Hindi na rin ikaw ang ambassador ng mga kababaihan at kabataan. Nakuha na ni Ciara ang lahat ng titulong meron ka bilang tanyag na actress." Inirapan ko lamang si Hope at tinignan ang tinitignan niyang mga artikulo sa isang news website. "I need to talk to Primo..." bulalas ko.

Dahil doon ay medyo nabawasan ang nararamdaman niyang pag-asa. Lumunok naman ng laway si Adrielle bago pilit ang ngiting tumingin kay Reaper. Hangga't maaari ay ayaw niyang saktan ang kaibigan sakali mang totoo nga ang sinasabi nito pero hindi pa siya handa. Masyadong mabilis ang mga pangyayari at hindi pa maayos na naproseso ng utak niya ang mga sinabi nito. Ayaw naman niya itong bigyan ng false hope dahil bukod sa kaibigan lang ang kaya niyang ibigay dito ay wala rin sa plano niya ang pumasok sa isang relasyon lalo kung seryoso. Not now that someone is trying to shake Octagon.

Sigurado akong bukas ay pag-uusapan na ako ng mga kapitbahay namin. "Ano nga palang pangalan mo?" tanong niya. "Hope," maikli kong tugon. Inisip ko pang baguhin ang pangalan ko pero sinabi ko na ang totoo malalaman niya rin naman kaya't ang second name ko ang ibinigay ko sa kanya. "Ang ganda mo! Ang ganda rin ng pangalan mo," "May boyfriend ako," inis kong sabi at matalim na tumingin sa kanya. Hindi ako makapaniwala kung gaano kalakas ang kanyang loob na sabihin sa akin ang mga iniisip niya.

"So what?! Ano naman kung kapatid ko siya? Mahal ko siya! Hindi ikaw ang magpapasya kung maaari kaming magpakasl o hindi!" "Is this a joke, Hope? Kahit saang simbahan mo pa dalhin ang apila mo, ay iisa lang din ang sasabihin sa 'yo. Na nababaliw ka nang talaga para isiping puwede kang pakasalan ng sarili mong kadugo!"