Novel & Cerita Family Issue Quotes

"Thank you. Sobrang thank you po. Wala po akong ibang hiling kundi maging buo tayong muli... kahit anong itsura ng bagong pamilyang ‘to, kahit pa hindi perpekto." Sa kabilang linya, muling nagsalita si Clyde, ang kanyang ama. "Anak, kung may natutunan kami sa buhay, ‘yun ay ito: ang pamilya, hindi nasusukat sa kung anong kumpleto sa papel o kung sino ang kasama mo sa isang bahay—ang tunay na pamilya, ‘yun ang hindi sumusuko kahit ilang beses kayong masaktan."

Hindi agad sumagot si Michael sa akin kaya naman mabagal kong ibinalik ang aking paningin sa kanya. Walang emosyon ang kanyang mukha habang nakatingin pa rin sa akin. "Family is annoying, and a burden," diretsong sabi niya habang titig na titig sa akin. Hindi ko alam kung bakit pakiramdam ko tila biglang mas nag-init ang buo kong mukha, init na marahil ay dahil sa ngayong nararamdaman kong inis. "Anong family is annoying, and a burden? Ganyan ba tingin mo sa pamilya mo? Kaya ka siguro mag-isa rito!" diretso at inis na sabi ko.

Iniisip yata na inuuto niya lang kahit hindi naman. “Hindi, Quin. Kasi ang family pwedeng walang daddy o mommy. Ang mahalaga naman ay love natin. Di ba? Ikaw nga love ka ni Mommy so family tayo.” Mas lalong nagsalubong ang kilay nito. “Hindi ku pu naiintindihan. Gulo naman, Mommy.”

sabi nito at marahang suminghot at bumuntong hininga. Napalingon ito sa akin at pilit ng ngumiti, ",You should treasure every moments with them" sabi nito sa akin, napasulyap ulit ako sa family pictures nila, ni isa wala akong makitang picture ng nanay niya, kahit nun mga bata pa sila, mukhang tinaggal na talaga nila dahil sa pag iwan sa kanila, napalingon ulit ako dito, nakatitig ito sa isang sulok ng bahay nila, pero malayo ang iniisip nito. Meron pala talagang magulang na kayong iwan ang pamilya niya na parang wala lang sa kanila, hindi nila inisip ang mararamdaman ng mga taong iniwan nila.

I smiled. Hinila ko siya palapit sa nanay namin, hindi iyon inaasahan ni Mom na gagawin ko ang bagay na 'yon. I'm always quiet about family quarrels because they all recognized me as a weak. Walang magagawa dahil tikom palagi ang bibig, but not this time. May kakayahan naman akong tumulong para maging maayos ang relasyon ng pamilya ko kaya bakit ako tutunganga lang?

Sa bawat eksena, mas napagtanto ko ang halaga ng pamilya at ang mga alaala na nagbubuklod sa amin. Nang matapos ang unang pelikula, nagbigay kami ng mga reaksyon. “Ang ganda ng mensahe ng pamilya at pagmamahal,” sabi ni Dad. “Tama ka, ang pamilya ang pinakamahalaga sa lahat,” sagot ko. Nang magsimula ang pangalawang pelikula, nagpatuloy ang mga kwentuhan. Napansin ko ang mga ngiti sa mga mukha nila, at ako rin ay napuno ng saya.

Lumapit siya sa akin kasama ang iba pang miyembro ng pamilya. "Ikinalulungkot ng buong pamilya ang nangyari kay Jackie. Huwag kang mawalan ng pag-asa. Magiging maayos din ang lahat." seryoso niyang wika. Malungkot akong napangiti. Hindi ko alam kung paano ako maniniwala sa mga salitang iyon gayung habang nasa loob ng operating room ang babaeng pinakamahalaga sa buhay ko.

Wala naman siyang sinabi na pupunta sa at wala rin naman siyang sinabi na hindi siya pupunta kaya umaasa pa rin ako na pupunta siya at maghahanap siya ng time para makapunta. "Family is life's greatest blessing, a group that dreams, laughs, plays, and loves together. Those whom you can always count on, and always present not only in the good times. Where Life begins and love never ends." Nakahawak ako sa kamay ni dad sa braso ni ate habang nakikinig sa speech ng principal namin na nasa stage. Palinga-linga ako sa paligid at hinanap si mommy dahil sabi niya kanina ay susubukan niyang sumunod.

“You don't have to fix everything overnight. Just be there, be present. Show them you're here to stay.” I looked at him, grateful for his words of wisdom. “How did you get so smart?” He laughed, a deep, hearty sound. “I've been watching you mess up for years. I learned a thing or two along the way.” I couldn't help but laugh with him. “Thanks, Mir. I appreciate it.” He gave me a serious look. “Don't mention it. Family is everything. Just don't screw it up this time, okay?” I nodded solemnly. “I won't.”

"I don't want to control your life though. I was just worried. You're like a family to me, you know that. Can't you forgive me?" Hindi agad ako nakapagsalita dahil sa sinabi niyang pamilya. Maliban kina Atty. Cha, may pamilya pa pala ako sa katauhan ni Sol. Pero sabi niya, hindi kapatid ang tingin niya sa'kin. "Ano mo 'ko as a family?" I asked.