Novel & Cerita Family Matter

Ayaw niyang siya ang maging dahilan sa pagkasira ng pamilya nito. “The house is big. Feel free to stay in this house, Avery. Don't mind us. This family has been broken for a long time. You heard what Daddy said, didn't you? This family was formed out of obligation and without love from the very beginning. We're just his display family. You are his true child, born out of love. Who are we to deny you the right to live here?” sarkastikong saad ni Fiona. “Fiona.” saway ni Ark sa anak.

Pahayag nito. "Isa pa, diba? Malapit na tayong makompleto sa pamilya, isang bakla, isang lesbiana at bisexual. Yehey! We are a happy family" Pabirong sabi naman ni papa dahilan upang mapatawa ako at ganoon din si mama.

“Kung may sasabihin kayo, dad ay okey lang na marinig ni Naila ang mga iyon.” “Ash,” saway ng mommy nito. Sinasabi ng mga tingin nito na huwag na nitong painitin pa ang ulo ng ama. Pinilit niyang makawala sa mga kamay nito pero hindi niya magawa. “This is a family matter.” “Naila will be part of the family soon.” Pagmamatigas pa rin nito.

Tila napansin iyon ni Dad kaya hinawakan niya ang kamay ni Mommy at marahan iyong pinisil. "We already talked about this,Matilde." saad niya. Ako nama'y tahimik lang na kumakain.Pasimpleng titingnan ang bawat kilos nila ngunit hindi sumasabat sa usapan.Hanggang ngayon din kasi,hindi ko pa maprocess sa utak ko ang mga nangyayare sa pamilya namin. Parang kailan lang ay larawan kami ng perpektong pamilya pero sa isang iglap...sa isang kisap biglang naglaho ang larawang 'yun.

In the quiet intimacy of that shared gaze, a universe of emotions unfolded, and the lovers found solace in the silent language of love that spoke louder than any words could express. "So, meaning po ba n'yan mommy...okay na po si uncle Leon na maging daddy ko?" "If...he wanted it too," sabi ni Lara sabay lingon kay Leon. "Of course." Sumilay sa bata ang isang matamis na ngiti. "Ang saya pala kapag buo ang pamilya." Sabi pa ni Coleen. "Yes, baby. Kung gusto mo ng ganitong family, I can give you honey. Mamahalin ko kayo ng mommy mo, promise." Sabi ulit ni Leon.

Napapngiti ako nang maalala na mas mabilis pang dumarating si Dominique compared to ny family. Hindi ko maiwasang maikompara ang pamilya ko kay Dom. He's more attentive to me compared to my parents. Minsan pinapasa nila ang responsibilad nila sa ibang tao. I remember one time when we were having a family dinner, for the first time. Nasa hapag pero sobrang tahimik but for me sobra pa yon compared na wala sila dito. Dahil sa ingay na nagmumula sa telepono ng mga magulang ko.

"Natatakot ako..." Natatakot ako sa magiging reaksyon ni Roscoe kapag nalaman niyang anak nga niya si Anya. At kung sabihin ko man sa kanya... pagkatapos ba no’n, magiging buo at masayang pamilya na agad kami? Paano ang parents niya? Anong sasabihin nila kapag bigla na lang may apo silang apat na taong gulang? Eh ni minsan, hindi nga nila ako nakilala noon dahil tago ang relasyon namin ni Roscoe. Mas lalo na kung malaman nilang bunga si Anya ng pagiging fuck buddy lang namin noon.

Ngunit habang lalo nila itong ginagawa, lalo silang minamaliit ng ibang mga reclusive family, at binabalewala sila. Ang Woods family ay mas malakas sa mga second-class family kaya nagtatanim ng sama ng loob sa kanila ang ilang mga second-class family. Sa kabilang banda, ang ibang first-class reclusive family ay minamaliit sila. Nasa pagitan sila, wala dito, wala doon. Ngayong araw, ipinakita ni Fane na malakas sila. “Hah, di ako matalo ng kapatid mo noong isang araw at sinabing maghihintay siya hanggang sa kompetisyon. Ngayong ganito rin ang sinasabi mo.”

“Baby pa nga, pero kapatid mo siya. Kahit hindi kayo madalas magkita, kapamilya mo pa rin siya.” “Pero mama,” sabay tingin sa ina, “kapatid ko ba talaga siya? Hindi naman tayo sabay na kumain sa bahay. Wala siyang laruan dito sa atin.” Tumigil si Apple sa traffic light, sabay harap sa anak. “Anak, hindi lang 'yung kasama sa bahay ang pwedeng maging pamilya. Minsan kahit nasa malayo, pamilya pa rin. Kasi pareho kayong may pagmamahal sa isa’t isa. At gusto kong maramdaman mo ‘yon.”

Sa madaling salita, ang pamilya namin ay nagkaroon ng kakaibang koneksyon. Maraming taong maaaring magtanong o magtaas ng kilay tungkol doon. “Iniisip ko kung magiging komplikado ba ang lahat,” patuloy ni Mommy. “Kung tama ba na hayaan ko kayong ipagpatuloy ang relasyon ninyo.” Huminga ako nang malalim. “Mom—” Ngunit ngumiti siya at marahang umiling.